Korba

żeby wena do pisania powróciła a razem z nią wena do życia.............................................

ale nie wiem co powiedzieć zapadam się...

po xanaxie chwila przerwy. teraz powrót stanu warzywno-otępiennego i szczękościsk. jakieś pomysły? w łeb se palnąć czy się znowu pociachać?

mam pustkę w głowie... jak to ująć w słowa...?

na zapomnienie i to nie tylko na chwileczkę...

stanowczo za mało.

100 mg 3 tygodnie. wiem, że na cuda jest za wcześnie, ale ja się zmieniam w warzywo, w skórę zdjętą z człowieka. poza tym wcześniej byłam na różnych SSRI, dodatkowo biorę od półtora roku wenlafaksynę (teraz już małą dawkę), więc nie leczę się dopiero od 3 tygodni. cały czas się leczę i jest coraz gorzej.

czy to gówno kiedyś zacznie działać? czy mam czekać aż w stanie totalnie warzywnym nie będę zdolna do najdrobniejszej czynności?

staaaarrreeeee patrz jaki szwagier widzisz jak je? forfiter rządzi, kiedyś mnie to rozśmieszało na maxa :)

od maja mam same złe dni. ten zdecydowanie należy do najgorszych.

Panna_Modliszka, Iza, poproszę o dane. Dobiło mnie to dzisiaj totalnie.

[videoyoutube=liHaoDXNcmM][/videoyoutube]

jaki podły, podły jest ten świat....

Boże........ Jestem w szoku. Rozmawiałam z nią na spikerii po tym jak ją pobił. Nie przypuszczałam, że dojdzie do takiej tragedii..... Przyłączę się do wspólnej akcji. Darek?

każdy zasługuje na drugą szansę...

denność nad dennościami i zespół warzywno-otępienny w rozkwicie myślę, z czego by się tu ucieszyć, ale nic nie przychodzi mi do głowy. to już standard.

podpisuję się pod powyższym...

dziękuję Wam bardzo :***

jak dotąd nie zmrużyłam oka..... czekam na świt. może spokojniej się poczuję i zasnę. na razie ręce mi się telepią. głowa pęka. pragnę odrobiny ukojenia.

GreenEye, dziękuję, naprawdę wiele to dla mnie znaczy. Pisanie to była moja pasja.

GreenEye, myślałam :) to opowiadanie, które wrzucam tutaj, było tekstem numeru internetowego magazynu "Esensja". mam inne opowiadania, ale tych nie udało mi się przepchnąć. pisałam 3 lata dla śląskiego magazynu "Panorama. miałam stałą rubrykę felietonów. pisałam też dla nich recenzje literackie, filmowe, muzyczne. potem, gdy miałam okazję wyruszyć na Pustynię Kalahari, zebrałam tam materiał o Buszmenach. Zrobiłam reportaż - na własną ręką. Opublikowało go "Zwierciadło". Po tym osiadłam na laurach, straciłam wenę, choroba mnie pochłonęła..., nie potrafię teraz nic konkretnego sklecić. Zmarnowałam swoje szanse

Myślodsiewnia :) Poprawka: kiedyś ładnie pisałam :)

W "Harrym Potterze" profesor Dumbledor miał taki "odsysacz" myśli, które przelewał do takiej magicznej michy.... Też chce taki odsysacz.. Już wrzucam :) :) Bardzo mnie podbudowuje Twoje zainteresowanie :)

Pożegnanie z ciałem Jestem Tobą bardzo zmęczona Nie panujesz nad skrawkami myśli Rozbieganych po zakamarkach pamięci Nie rozpoznajesz W otępieniu wspomnień, marzeń, snów Ani oznak rzeczywistości Układasz je w jeden obraz rzeczy Niezrozumiałych, nierozpoznawalnych, nieistniejących Oglądasz je W zdziwieniu, w rozpaczy, w pogardzie Dla ich błahości, dla ich ulotności, dla ich powtarzalności Nie wiem, czy sama go stworzyłam Czy z uznanego wzorca pożyczyłam Czy w prezencie otrzymałam Od stroskanego, lecz nieświadomego przyjaciela Zostawiam więc wszystko, co nie moje Poranne skłony, makijaż o brzasku, błogosławioną kawę Imitacje gestów, substytuty słów, ślepe spojrzenia, lekkie uściski dłoni Dzień dobry i do widzenia, z cukrem czy bez, dwie kopie proszę Wieczory pełne powstrzymywanych emocji Zapisane strony przechwyconych refleksji Kojące kąpiele i noce bezsenne W nadziei na ożywcze zaburzenie kolejnego dnia Budzę się do nieśmiertelnego snu, którego złudzeń próżno szukałam Mając u boku najbardziej ułomny aspekt człowieka Ciało

noga nawet lepiej, ale... nie mogę spać......