Korba

piję drugą kawkę

Wstałam o 11.00, teraz jeszcze poleguję w łóżku z kawą, przeglądam forum. Ogarnę trochę dom i o 14.00 wyjeżdżam do rodziny. -- 21 maja 2011, 11:48 -- Monika1974, tormentiol, najlepiej zaaplikować jak tylko zauważysz, że się coś takiego tworzy. Mnie właśnie też wyskoczył jeden wulkan (czasem mi się zdarza przed @) i od razu smaruję tormentiolem. Jest szansa, że się w ogóle nie wykluje.

naranja, masz rację, u mnie to była chwila, gdy się niczym nie zajmowałam, piątek wieczorem, samotność i pustka. _asia_, Asiu, czyli znowu się pogorszyło u Ciebie na terapii? Bo był moment, że wyglądało to troszkę lepiej..

[videoyoutube=CYiAfKa2kug][/videoyoutube]

ale się przyjemnie czyta takie posty

paradoksy, eeee Basiunia.... nic wielkiego nie zrobiłam, a w każdym bądź razie cieszę się, że mogłam Ci pomóc i Cię wesprzeć :*

paradoksy, Basiu, co tu dużo mówić - brawo

Nie, to nie przez 7f, ani przez cokolwiek.... Zjazd przybywa bez powodu i czasem się nie zapowiada. Typowe huśtawki..., skrajności. -- 20 maja 2011, 21:55 -- paradoksy, Basiu, już od jakiegoś czasu jest Ciebie mniej...

niedawno byłam półtora miesiąca na zwolnieniu. muszę odczekać...

.....ale kusi

źle mi.

Guzik, myślę, że jak sobie dodasz do porannej dawki 0,5 mg to powinno się poprawić i nic się nie stanie. a;e to tylko moje zdanie (ja zażywam 2mg dziennie), nie jestem lekarzem.

naranja, przecież to oczywiste. ja nie mogę zniknąć znienacka. wiadomo, że pójście na tydzień jest bez sensu. mogę iść na miesiąc. tylko co, potem będę przez pół roku ich zwodzić, że jeszcze nie wracam? to nieprofesjonalne. przynajmniej ja staram się być odpowiedzialna za swoją pracę. na pół roku znikając, musiałabym najpierw pokończyć zaczęte sprawy, przekazać obowiązki jakiejś osobie, niewykluczone, że musieliby kogoś zatrudnić na zastępstwo. a ja się tego boję. oddać komuś swoje obowiązki. ja jak jestem na zwolnieniu i jestem w domu, to mam stały kontakt z firmą, monituje najważniejsze sprawy, czasem pracuję. tutaj na pół roku wyłączę się z życia firmy. boję się tego. jestem bardzo przywiązana do pracy, bardzo o nią dbam, przez 10 lat wiele tam osiągnęłam i nagle musiałabym przestać pielęgnować moje największe osiągnięcie życiowe. no nie jest to prosta decyzja. dla mnie to nie jest jakaś tam praca, do której trzeba chodzić. ja jestem w nią zaangażowana, żyję nią.

Guzik, a jaką dawkę bierzesz? u mnie też tak było i wtedy lekarka mi zwiększyła dawkę. i jest lepiej.

New-Tenuis, Agnieszko, super, że idziesz, będzie dobrze, nie bój się -- 20 maja 2011, 16:18 -- Asiu, odnośnie tego wczoraj miałam super terapię. była to rozmowa połączona z ćwiczeniami, podczas których oczywiście się popłakałam. na końcu padło nasze ulubione pytanie "czego byś teraz potrzebowała?", ja powiedziałam "żeby mnie ktoś przytulił", więc zapytała, czy to może być ona i odpowiedziałam, że tak. i mnie mocno przytuliła. miłe to było. i dziwne dla mnie, bo ja się tak łatwo nie daję przytulać.

ja też bardzo często się nakręcam. czasem już od rana przeczuwam nadchodzącą nawałnicę emocji i nic nie robię, by się przed nią uchronić, wręcz przeciwnie, czekam na nią z utęsknieniem, by się dobić. ale ten stan jest dla mnie stanem dramatycznym, mimo chwilowej przyjemności płynącej z karania się, to jest to torturowanie samej siebie, jest to coś czego nie chcę już przeżywać. chcę błogiego spokoju i spokojnych emocji, bez tych wielkich skoków i bez tego nasilenia. chcę słodkiej obojętności. a cierpienia fizycznego nienawidzę jeszcze bardziej od psychicznego.

antracytowa, a Ty jesteś zdiagnozowana?

Marek77, mam nadzieję, że zadziała na Ciebie pozytywnie.

do mnie też nie trafia ten punkt widzenia..

hmmmm... może powinnaś być na oddziale?

coma, dlaczego nie chcą Cię przyjąć?

brak uczuć, przeczysz sama sobie, gdybyś się nie martwiła, nie byłoby Ci źle i nie chciałabyś umrzeć.

[videoyoutube=fI1hc8zpn_E][/videoyoutube] [videoyoutube=n1IReGYKsyM][/videoyoutube]

no....

Lady_Beznadzieja, 2 tygodnie to mało, aby odczuć efekt.