Cała aktywność

Wybudziły mnie ku*wy ze snu...

Bym powiedział, że to zależy jak silnie się odstaje osobowościowo albo fizycznie od tego, co w danym czasie jest przez społeczeństwo uważane za normalne albo za wartościowe. Do tego przecież liczba ludzi jaką można poznać/ czy w ogóle spotkać też jest ograniczona, a co za tym idzie liczba osób akceptujących jakąś atypowość jest jeszcze mniejsza. Widzę trochę podobieństw ze sobą a tym co pisze @Kiusiu. Wydaje mi się na podstawie własnych wieloletnich doświadczeń w odstawaniu,że tu zachodzi takie sprzężenie zwrotne - problemy w relacjach w młodym wieku, lub nawet bycie ofiarą prześladowania, powoduje takie spustoszenie ,że właśnie coraz trudniej jest funkcjonować w jakichkolwiek relacjach, a romantycznych to już w ogóle, dlatego ,że doświadczenie bycia odrzuconym ciągle się powtarza. A jak dołożyć do tego neurotyzm z introwertyzmem, dla chłopa raczej jak to mówią kapota. Do tego jak tu nabrać obycia/ doświadczenia w kontaktach z ludźmi, jak brakuje tych podstaw z przeszłości, a przez to te relacje znów się nie udają przez brak obycia. I kółko zamknięte. I przez to tak jak wspomniał ktoś wyżej narasta mizantropia i jest jeszcze gorzej/ trudniej. Do tego przecież związki czy to ojcostwo znów nie funkcjonuje w próżni, i dalej idą porównania społeczne i tak dalej. Gdzie się nie obrócić wiatr w oczy...

Obawiam się, że mam tylko upośledzenie zdolności niewerbalnego uczenia się, a nie zaburzenia ze spektrum autyzmu (mimo diagnozy zespołu Aspergera sprzed ponad siedemnastu lat) i jestem dzięki temu traktowany jak osoba autystyczna, a nie jak ktoś z zaburzeniem uczenia się...

ChAD, bo trudniej o rentę, a leków i tak można dużo brać (w dodatku i stabilizatorów nastroju, i przeciwpsychotycznych) Niska inteligencja werbalna czy niska inteligencja przestrzenna?

Oczywiście że ma szanse. Można być autystą wysoko funkcjonującym i prowadzić całkiem normalne życie.

czyli to nie jest udawane ?

Bardziej niż bym chciała. xd Dzięki stary.

Coś bym napisała ale wolałabym na priv

Bezpieczniej (dla ciebie), żeby siostra sama interesowała się swoimi sprawami i jeśli ma wątpliwości, to przyszła na forum, to czy inne, i pytała o poradę sama. Ty nie wydajesz się mieć żadnego wpływu na jej decyzje.

Oczywiście że są osoby audhd rądzące sobie świetnie. Ale twoja siostra nie zachowuje się jakby miała taka diagnozę. Zachowuje się jak upośledzona umysłowo chyba prawda? To diagnoza musi być pewnie inna. A co do renty to rentę socjalną by dostała jakby w czasie nauki te choroby się ujawniły. Mówisz że tak jest. Ale faktycznie orzeczenie jest łatwo dostać A rentę nie. Orzeczenie mogłaby zrobić żeby jakakolwiek pracę moc złapać lepiej. Tak czy siak nie martw się o siostrę bo patrząc na twoich rodziców jacy są poblazliwi to na bank będą ja utrzymywać do końca także nie martw się. Ubezpieczenie nfz można wykupowac prywatnie kiesy już jej się skończy status bezrobotnego. I to nie są wielkie az tak pieniądze z 3 lata temu to było sto ileś 200 miesięcznie? Nie jestem pewna Masz rację że warto o to zadbac

Ja się na nikogo nie kreuje to wasz problem że wszyscy widzą we mnie głupotę

ale to komunistyczne swieto to wlasnie dla babochlopow zostalo stworzone przeciez na tych obrazach z komunizmu mozna zobaczyc baby na traktorach jak im gozdziki dawno albo przy jakims piecu w hucie. no to ode mnie tez najlepszego dla wszystkich bab i babochlopow i rymcyma fajny widok z lozka brakuej tylko wanny obok lozka i lustra na suficie i mozna tak swieta spedzac

od razu wiadomo ze fejk bo za chudy no wlasnie ty to mnie znasz nie jestes taka glupia na jaka sie kreujesz widze

Dziękuję za odpowiedzi i porady. Może bezpieczniej, żeby siostra nie szukała orzeczenia o niepełnosprawności i zadowoliła się co najwyżej jakimś stażem niż żeby ryzykowała pogorszeniem stanu zdrowia i niemożnością bycia nawet bezrobotną z ubezpieczeniem zdrowotnym? Rentę socjalną trudniej dostać niż orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym. Zasiłek pielęgnacyjny to tylko niecałe 216 zł miesięcznie, a renta socjalna wynosi ponad sześć razy więcej. Przez problemy w pracy stan zdrowia osoby z upośledzeniem zawodowym może się strasznie pogorszyć Czytałem, że osoba z diagnozami ADHD i ASD i z historią leczenia się z powodu zaburzeń emocjonalnych w ogóle nie została zaliczona do osób niepełnosprawnych, jest nawet młodsza niż moja siostra i studiowała oraz była w związku, ale objawy AuDHD były obecne. Myślę, że niektórzy mają ASD i ADHD i radzą sobie bez orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Ale siostra nie radzi sobie w dorosłym życiu, skoro ma duże trudności z zarabianiem i zachowuje się dziecinnie.

Ja też. Chyba że miałbym powody, żeby odejść razem z kontem i z postami. Jak stwierdzę, że chcę stąd odejść, a nie będę miał powodów, żeby usuwać posty, to się po prostu wyloguję i tyle. Jak stwierdzę, że chcę wrócić, to się zaloguję – i tyle. Dlaczego? Masę osób poznałem przez inne osoby. Ktoś kogoś zna, zaprasza nas gdzieś, i poznajesz tę osobę. W internecie, w mediach społecznościowych, to jest jeszcze prostsze. A czy jeśli nie startujesz do kobiety z takich czy innych powodów, to może ona mieć dla ciebie jakąś wartość jako znajoma? Czy albo potencjalna partnerka, albo niech nie zawraca głowy i nie zajmuje czasu? A weź sobie wyobraź, że jesteś np. modem na forum, czy na jakiejś grupce. Nawet taka mała, iluzoryczna „władza” już wystarczy. Nie miałbyś takich myśli, że jeśli ktoś z tego forum by na ciebie leciał, że może po prostu chce sobie w ten sposób poprawić pozycję, „przelecieć moda”, albo mieć potencjalnie ulgowe traktowanie? Ja, na tym etapie, na którym jestem teraz, po prostu odchodzę z miejsc, w których moderatorzy okazują się być penisami, a administracja nic z tym nie robi (albo to takie same penisy). Szkoda mojego czasu i nerwów na użeranie się z palantami. Wychodzę z założenia, że to oni tracą – mnie, moje posty. Forum, grupa, każde inne miejsce, które jest wypełniane treścią przez użytkowników, istnieje nie dla użytkowników, ale dzięki użytkownikom, i jeśli administracja o tym zapomina i nie potrafi tego docenić, to prędzej czy później takie miejsce zdycha, albo staje się po prostu małym, zamkniętym kręgiem popieprzonych osób, które liżą sobie wzajemnie swoje kloaki. Widziałem to, niestety, zbyt wiele razy. Ryba psuje się od głowy. W drugą stronę to też działa (rozsądna i mądra moderacja przyciąga rozsądnych i mądrych userów i ryba się wtedy rozwija).

Polecam film Mustang w tematyce dziewcząt. Naprawdę bardzo bardzo dobry To tak do ogółu napisałam

Ja bym jednak radził nie czerpać wiedzy o życiu w Turcji z romantycznych tureckich seriali. Ten plan ma kilka luk. Po pierwsze z rentą socjalną sprawa jest prosta: warunkiem jej przyznania i wypłaty jest zamieszkiwanie na terytorium Polski, więc pomysł typu „wyprowadzam się do Turcji i żyję z renty socjalnej z ZUS” średnio się klei. Co innego wypracowane świadczenia, bo te mogą być transferowane za granicę. Po drugie sama Turcja… Owszem, ładne widoki i słoneczko – super kraj na wakacyjny, turystyczny wyjazd, ale mieszkanie na stałe? Sytuacja kobiet tam to nie jest żaden lukrowany kadr z filmu. Chociaż jest lepiej niż w innych krajach muzułmańskich, to jednak przemoc wobec kobiet i dziewcząt jest tam powszechna. Więc fajnie pooglądać w serialu, gorzej trochę z codziennością. No i jeszcze to „życie jak król”. Średnio samotna osoba potrzebuje w Turcji minimum 645 dolarów miesięcznie, czyli ok. 2378 zł, i to bez czynszu. Jak doliczyć przeciętne mieszkanie 1-pokojowe, to robi się około 1067–1223 dolarów miesięcznie, czyli mniej więcej 3928–4504 zł. to jest takie minimum. Czyli tak: bywa taniej niż w Polsce, ale to nie jest żadna bajka z serii „pakuję walizkę i od jutra jestem księżniczką Stambułu”.

To zacznij. Jeśli są wobec ciebie takie groźby, to dla własnego bezpieczeństwa musisz mieć podkładkę. Nie po to, żeby przekonać rodziców, bo oni są z tego co opisujesz całkowicie nieudolni („nie reaguj” na zaczepki, czy na to, jak cię ktoś niszczy, naprawdę super rada), ale po to, żeby móc się obronić, gdy siostra spróbuje realnie ci zaszkodzić. Jak ktoś ci grozi, to przestaje to już być kwestia między tobą i tą osobą. MUSISZ mieć podkładkę i zbierać na taką osobę „kwity”. Jeśli nie zrealizuje swoich gróźb i nigdy ich nie wykorzystasz, to tylko lepiej, ale dobrze, żeby były.

Ja uwielbiam niektore perfumy Mon Guerlain. Są charakterne i lekko tajemnicze.A Idylle ma na poczatku zapach skwasnialego owocu,ale potem rozwija sie w elegancki szarmancki zapach.Moje ulubione.

Ta może Fuji Jestem wzruszona.

Tak bo właśnie ktoś mi też zapomniał odpowiedzieć i sobie przypomnialam

O przypomniałaś sobie o mym pytaniu

Ja bym ucinala jej włosy kiedy spi