Doktor Indor

Jak napiszesz sam, to przynajmniej czegoś nowego się nauczysz. A z AI jedynie odbębnisz coś, co jakoś będzie działało, a przyrost wiedzy przy tym będzie bardzo niewielki. Ja lubię pythona, szybko można zrobić w nim rzeczy, które np. w C++ zajęłyby mi dużo więcej czasu (więcej boilerplate code). Poza tym ma bardzo łagodną krzywę uczenia się. Z Perlem na przykład łatwo mi nie szło i dalej wygląda dla mnie jakby ktoś wcisnął shift, złapał kota za ogon i tłukł nim po klawiaturze, a jedyną regułą było to, żeby literki na siebie nie nachodziły. Ale ja w zasadzie nie korzystam z AI. Choć w sumie rozumiem niechęć, bo też mam języki, których po prostu nie lubię. Cośtam w swoim życiu zrobiłem w C#, parę apek na Androida w Javie (teraz się chyba w Kotlinie pisze), ale nigdy się do tego nie przekonałem. Nie sprawiało mi to takiej przyjemności i nie dawało nazwijmy to „uskrzydlenia” jak np. asembler.

W 2026 wchodzę zaczynając „Złego” Tyrmanda. Tyle lat temu słyszałem o tej książce ale jakoś nigdy się nie zebrałem. Wciąga.

Ty uważaj bo jeszcze cię zjedzą

A to mi umkło… umknęło się znaczy. Choć nadal uważam że to jest jedynie problem zastępczy, jedynie objaw głębszego problemu.

Wyglądałaś jak pająk. Miałaś swoją głowę, osiem włochatych odnóży i sterczący do góry odwłok.

Sprzedasz jako niebity, stan igła A Sylwester w sumie był i minął, nie imprezowałem w tym roku. Jedynie na spacer poszliśmy wieczorem, bo ślicznie było, ale wróciliśmy przed północą, żeby koty nie były same, jak się zacznie armageddon. Ciekawe ile osób weszło w nowy rok z niekompletnym zestawem palców

Właśnie już nie pamiętam. Ale chyba nie przede mną. No bo pająk

Może być gorzej. Mi się śniłaś ty. I zanim zaczniesz dopytywać, czy to był sen erotyczny: nie, uciekałaś jak pająk przez kratkę wentylacyjną.

W indyka się bawisz… tylko mi się nie udało uratować sytuacji Tzn. nie połamałem się, tylko sobie indyczy kuper obiłem, to chyba w tym wieku jest jakiś sukces.

Zobacz czy to spełni twoje oczekiwania: https://www.nerwica.com/discover/363/

Hmm, jest na DC i GG.

No to jest racja. Tylko że gdyby to był jedyny problem, to byłby załatwiony w jeden dzień przez pójście do sklepu przez rodzicielkę po farbę (albo do fryzjera, jak woli), zafarbowanie włosów, i zapomnienie o sprawie. No nie do końca zapomnienie, bo chodzeniu na farbowanie odrostów, ale generalnie ten temat nie zaprzątałby jej już głowy. To nie siwe włosy są tu problemem. Można je pofarbować (i nawet należy, jeśli ona czuje się z nimi źle), ale to jedynie zapudruje ten prawdziwy, głębszy problem. To mi chyba umknęło. Czemu nie może? Chodzi o to że są teraz święta i nowy rok? To tylko parę dni, a ten problem ciągnie się od lat. Może to depresja, a może po prostu nieporadność życiowa. Ciężko ocenić nie znając człowieka. Tak, to też mnie ciekawi. Bo mając 45-letnią matkę może mieć od kilkunastu do 30 (mniej więcej). Natomiast jeśli dziewczyna naciska na wyprowadzkę to zakładam, że ma raczej więcej niż mniej. Tak czy inaczej ta dynamika jest mocno niezdrowa, przede wszystkim dla autora, który będąc w tym wieku, w którym jest (zakładam że jednak jest dorosły, czyli te 20 kilka lat ma), powinien skupić się na swoim życiu, budowaniu związku z dziewczyną, eksploracji świata, mając w tym wszystkim wsparcie w rodzicach (lub rodzicu), a nie na niańczeniu rodzica, który sam nie potrafi o siebie zadbać. Gdy rodzice umierają, to jest to olbrzymia tragedia, ale wydaje mi się, że łatwiej jest przez nią przejść, gdy ma się już własną rodzinę, mieszka się poza domem, ma się partnerkę, która nas wspiera, może nawet własne dzieci (?), jeśli ktoś chce, a nie gdy do końca życia mieszkało się z matką, życie przeleciało przed oczami, i zostają tylko puste, głuche ściany. Po prostu takie posty, jakie on pisze, powinna pisać jego matka, ewentualnie jej przyjaciółka lub partner. Ale nie syn.

Przepraszam, że będzie brutalnie, bo ja wiem, że to jest trudna sytuacja, ale inaczej chyba się nie da. Pozwalając na taką parentyfikację (bo tak się to fachowo nazywa) doprowadzisz do sytuacji, w której matka umrze (bo każdy kiedyś umrze), a ty zostaniesz zupełnie sam, z tęsknotą za zmarnowanymi szansami i życiem, które mogłeś mieć, ale które poświęciłeś na niańczenie i wspieranie osoby, która to ciebie powinna wspierać, a do tego z rozpaczą, bo zawali się cały twój świat, a innego miał nie będziesz. Dziewczyna też wiecznie czekać nie będzie. Twoja matka jawi mi się jako osoba nieporadna, która ucieka od problemów w alkohol, i opiera się na swoim dziecku (niszcząc mu w ten sposób życie), bo inaczej nie potrafi. Zrobisz jak uważasz, ale matki i tak nie uratujesz. Nie da się uratować kogoś, kto nie chce dać sobie pomóc (chodzenie do sklepu, kupowanie farb, umawianie fryzjera, to nie jest pomoc tylko współzależność). I nie, nie mówię, że to jest proste, bo zdecydowanie nie jest. Wiem, że ją kochasz i chcesz dla niej jak najlepiej. Ale mam wrażenie, że zatraciłeś w tym niańczeniu jej siebie. Miłość bez postawienia granic to nie jest miłość tylko autodestrukcja. 45 lat to jest ten wiek, gdy nie jest się już młodym, ale nie jest się jeszcze starym. Natomiast każdy starzeje się inaczej, jedni szybciej, inni później, ale nie ucieknie się od tego, trzeba to zaakceptować. Takie życie, wszystkich nas to czeka.

Leku to nie, ale może negatywnie wpływać na objawy. Zależy od tego, jakie masz objawy. Jak na ciebie źle kawa działa to jej nie pij.

Że Trump? To poczytaj, co odkrył Litwinienko, że go Putin ukatrupił. Prosz: https://www.fakt.pl/wydarzenia/swiat/zginal-bo-oskarzyl-putina-o-pedofilie/twm3l0n

Popieram.

Nie wyjdzie dopóki ktoś będzie mu odpisywał. Ja go ignoruję. Niech pisze sam do siebie.

To jej sobie nie rób. Taka niespodzianka – nie musisz sobie robić aborcji, jeśli jej nie chcesz. Na razie zaistniała ciąża i płód. Czy z ciąży i płodu będzie dziecko to zależy od wielu rzeczy… Wiem, że to brzmi jak czepianie się, ale wg mnie to jest ważne rozróżnienie.

Wiem, ale też wiem, że przy takiej diecie i trybie życia, jakie miałem, trudno oczekiwać żeby wszystko było dobrze. Jest źle, a na ile jest źle, to nie wiem, ale też myślę, że nie muszę wiedzieć, żeby wprowadzić jakieś zmiany.

Życie nie było, nie jest ani nie będzie sprawiedliwe.

Wiem, ale to nie to samo co czytanie twoich historii na ogólnym Lubiłem je czytać. Ale rozumiem. Wiem że powinienem… i wiem że przy tej krzywej, którą sensor pokazywał, mam insulinooporność. Pamiętaj: faceci starzeją się jak wino. Nie mam. Wiem… Stąd decyzja o keto. Jeszcze nie jest za późno żeby to odwrócić, ale za parę lat już by mogło być. Kredyt udzielony mi przez ciało ze względu na młody wiek właśnie zaczyna się kończyć.

124 mg/dL i GMI 6,3% Szkoda :( Brakuje cię.

Tak, drugie podejście, tym razem planuję zostać na stałe (wtedy miało być tymczasowo i było tymczasowo) Już stracił ważność, ale generalnie rzadko kiedy schodziło poniżej 100. Spoczynkowo było w okolicach 110-120. BTW wrócisz na DC (w sensie serwer)?

Tak jest.