Aneczak

Wiedziałam że pije trochę więcej niż wszyscy, niepokoiło mnie to ale już nie mogłam wytrzymać z moją matką więc ten fakt nie był na tyle znaczący żeby się tym przejmować. Przecież "wszyscy piją" . Myślę że taki wybór podejmiemy podświadomie.

Tak by się wydawało, uciekając od matki w małżeństwo wybrałam sobie alkoholika, udało mi się go zmusić do leczenia i dzięki temu moje dzieci nie widziały go pijanego. Ale nie było mi łatwo.

Ja mam już 43 lata, 2 dzieci i rozwód za sobą. Z moją matką nie mieszkam od 20 lat i jak widzisz do dzisiejszego dnia nie poradziłam sobie z dzieciństwem. Mieszkanie z dala od domu rodzinnego pomaga odetchnąć ale problemu nie rozwiązuje.

Przez ten rok terapii, znaczne mam wyciszone emocje, serce mi już tak nie kołacze, jestem z lekka pewniejsza siebie. Szkoda życia marnować dalej, po prostu szkoda.

Mamy wiele wspólnego i wiele nas łączy. Z mojego doświadczenia to terapia może pomóc z naszymi problemami. Ja jestem od roku w terapii , ja nie widzę innej drogi. Są też mityngi dda, terapia grupowa dda i terapia indywidualna. Ja zaczęłambym od konsultacji z psychoterapia, on już pokieruje.

Ja też jestem po rozwodzie, radzę sobie całkiem dobrze. A choroba żeby się pokazała nie potrzebuje nie rozwodu.

Dołączam do waszego, naszego grona. Moja matka też chorowała, miała mnie na wyłączność. Mieszkałam z nią, siostra starsza z ojcem. Nie wolno mi było spotkać się z nikim z rodziny, ojcem, babcią czy ciocią, z siostrą widywałam się sporadycznie. Matka kiedy dostawała szału wyrzucała mnie z domu, wszyscy dookoła byli źli, zmuszała mnie do wysłuchiwania historii jej życia a jak nie mogłam już tego znieść to byłam winna zdrady. Mam ogromne luki w pamięci z dzieciństwa. Jestem pod roku na terapii.

Jeśli masz coś z integracją to wcale nie jest takie rzadkie jak myślisz. Można to wytłumić specjalnymi ćwiczeniami.

Mark może masz zaburzenia integracji sensorycznej, i tak się stymulujesz.

Susan sarandon, Brad Pitt, Kevin Spacey, Nicholson.

Teraz ty napisz coś o sobie

Jestem DDD, współuzależnionia, no i w tym roku się rozwiodłam. Od roku jestem na terapii,

43

No ja jestem

Jak ja ciebie rozumiem

Popołudniowa drzemka

Ja mam z tym problem, niedługo minie rok terapii a ja nie uroniłam nawet łezki. Parę razy byłam blisko rozpłakania się ale nadzwyczaj dobrze idzie mi łykanie tego. Za to po ostatniej sesji płakałam codziennie przez tydzień.

Miałam męża alkoholika, teraz po latach po terapiach wiem, że każdy ma prawo zrobić ze swoim życiem co tylko chce. Moim obowiązkiem jest zająć się swoim zdrowiem i życiem. Nie są się przeżyć życia za kogoś.

Nie wiem jak wytrzymam do następnej sesji. Ponad 2 tygodnie. Wysłane z mojego HTC One S przy użyciu Tapatalk 4

heheheh

Kowalu to czy mam nerwicę czy nie to jest do stwierdzenia przez mojego terapeutę, to są tylko moje domysły. A odkrycie czegoś nieuswiadomionego daje mi zadowolenie bo nie muszę już błądzić. Wysłane z mojego HTC One S przy użyciu Tapatalk 4

Ja też Lublin Wysłane z mojego HTC One S przy użyciu Tapatalk 4

Jestem Ania, mieszkam w Lublinie. mam parę ładnych lat na karku. Od około roku jestem na terapii, jestem osoba współuzależnioną i na moje oko mam nerwicę.