shadow_no

Mogę być Twoim cieniem. XD A na poważnie. Mam obecnie podobny problem. Liczba moich znajomych z którymi się regularnie spotykam ograniczyła się do garstki osób, które nie do końca rozumieją co mi jest. Zazwyczaj nie umawiam się na konkretne godziny bo nie wiem jak w danym momencie będę się czuł a nie chcę nikogo wystawić. Nie mniej jednak staram się wychodzić i spotykać chociaż na chwilę. Często wychodząc załatwić jakieś podstawowe sprawy jak poczta/bank/sklep wybieram trochę dłuższą drogę, żeby natknąć się na znajomych. Przed wczoraj właśnie tak zrobiłem, i okazało się, że jak wyszedłem koło 19 z domu, to wróciłem o 6 rano, jak za starych beznerwicowych czasów. :) Nie można się zamykać.

commedia, witam na forum moją rówieśniczkę ;-)

wycinka - fryzjer

usunięcie konta = usunięcie profilu usunięcie postów = usunięcie postów

bellax, witam na forum, przeczytaj sobie jak masz czas dość obszerny temat: jak-wyglada-wizyta-u-psychologa-psychiatry-psychoterapeuty-t584.html

cezary, witam na forum.

Leki mają to do siebie że nie działają zawsze. Czasem po odstawieniu i ponownym powrocie nie działają już. Tym bardziej trudno Ci coś doradzić jak nie napisałaś jaki lek dawniej przyjmowałaś. Przeczytaj ten link wyżej.

Jednym z preparatów Fluoksetyny jest Seronil. Pytanie brzmi w stylu jaka jest różnica pomiędzy witaminą C a [tu wstaw nazwę preparatu zawierającego witaminę C] ;-) Poczytaj: http://pl.wikipedia.org/wiki/Fluoksetyna

refren, jeżeli dobrze wnioskuję chodzi o Użytkownika Fable, który zaczął floodować kanał. To jest ten brak powodu? Byłem akurat podczas tej sytuacji i drugi kick właśnie wyszedł ode mnie.

Jak chodzisz w dwóch różnych skarpetkach, nie przywiązujesz wagi do wyglądu i nie da się z Tobą porozumieć to jesteś artysta.

Są po kliknięciu w profil użytkownika.

Mówie przecie żebyście się czuli jak w domu.

zagubiona86, było kilka podobnych tematów. Jeżeli nie akceptujesz u siebie bycia lesbijką czy nawet bi - nie będziesz nią. Podobne myśli ma większość młodych kobiet. Nie wiem ile masz lat, ale nie widzę w Twoim myśleniu nic złego. :)

aree1987, lęki

Ja jednak będę rezygnował z efectinu. Na moje stany się nie sprawdza mimo, że już biorę 150mg. Nie ma sensu podnosić dawki dalej. SSRI i SNRI już było, więc lecimy dalej. ;-)

Tak na dalszą przyszłość to: Zdrowie, wysportowana, modnie ubrana i zadbana żona, córa, rozwinięta dalej firma, dom z basenem, porsche 911 4s cabrio. :>

Goldielocks, soli klapsa dostaniesz XD

1. Wyzdrowieć 2. Pogodzić się z rozstaniem 3. Zakochać się po raz kolejny 4. Dobić do 5k PLN/miesiąc 5. Wyprowadzić się To moje to-do na najbliższe 6 miesięcy.

Nie wiem jak jest dokładnie z tymi odpowiednikami, ale dużo osób miało podobne doświadczenia z Efectinem i jego odpowiednikiem. Niby to samo, a jednak droższy lek wydaje się lepszy. Ja z zamienników brałem tylko Asertin/Asentra i różnicy nie widziałem.

Różnica między Magdą a Vasquesem jest zasadnicza. Magda naszą decyzje przyjęła z pokorą, nie pisała do nas dziesiątek wiadomości, nie omijała banów itd. W końcu uznaliśmy, że zasługuje na zdjęcie bana. Vasques robi zupełnie na odwrót. Zamiast przyśpieszać naszą decyzje o zdjęciu bana, odkłada ją jeszcze dalej.

Dyskomfort i strach, głównie dyskomfort.

Ja kiedy nie mogłem sobie poradzić z nadmiarem agresji zapisałem się na kick boxing gdzie dałem upust emocjom. Polecam wysiłek fizyczny. Nie ma sensu wszystkiego rozwiązywać chemią.

Ja trochę mam inaczej, bo mam zdiagnozowaną wadę serca. Teoretycznie już jest wszystko ok (wyleczone), ale pod wpływem stresu mam właśnie coś takiego, że serce co jakiś czas jak by się zatrzymuje, po czym robi serie szybkich puknięć, po czym wraca do normalnej pracy. Nie wiążę tego z moją wadą, bo podczas 'pełnego luzu' wszystko jest ok. Takie rzeczy dzieją się głównie pod wpływem stresu.

citabax-t10356.html 6 stron o leku citabax

ALEKS*OLO, oj jak ja to znam. Dopóki była szkoła i miałem kontakt ze znajomymi nie czułem się tak samotny jak teraz, kiedy większość czasu spędzam w domu (praca głównie przed komputerem). Co prawda nieregularnie, ale dość często spotykam się ze znajomymi z liceum, nawet dość liczną grupą, z którą zawsze się trzymałem, ale czasami jest taki dzień jak np. dziś. Jeden z najlepszych kumpli ma dziś urodziny, a ja do popołudnia miałem taki atak, że myślałem, że zejdę z tego świata. Nie wyobrażam sobie teraz wyjścia do baru, bo jak już jednego dnia miałem atak, to później byle głupia myśl i znów wracam do tego co było. Miałem do niedawna dwójkę przyjaciół. Jeden, ten który jest nim nadal i którego znam od łebka, niestety wyjechał na studia na drugi koniec polski przez co realnie widujemy się naprawdę rzadko. Natomiast przyjaciółka... Wyszło tak jak zazwyczaj wychodziło u mnie w sprawach przyjaźni męsko-damskiej. Zaszły pewne sytuacje i przyjaźń się skończyła. A jeżeli nie skończyła, to żadnej ze stron nie chce się próbować odbudowywać tego co było. Tym sposobem najwięcej znajomych znów mam tutaj, w tym średnio realnym świecie do którego nie mam lęków wchodzić. Ale postanowiłem sobie niedawno znów po raz kolejny zacząć z tym walczyć. Bo ja na dłuższą metę nie wytrzymam będąc ciągle sam. Za bardzo lubię ludzi. Trzymaj się Lola, buziak.