korres1

Nerwica + Depresja + Alkochol to chyba nie najlepsza mieszanka, prawda? Ja wogóle nie piję napojów alkocholowych ... Nerwicy chyba nie mam, a leków nie biorę. A piję tylko wtedy, gdy mam dobry humor - picie na smutno i w samotności mnie dobija. Nie do końca się zgadzam, że alkohol pogłębia stany depresyjne. Na mnie działa raczej dobrze

Aniesiu, jak już zajadasz ryż i warzywa i inne zdrowe rzeczy, to polecę Ci coś fajnego (podobno działa, chociaż ja nie mam determinacji, żeby się tego trzymać). Nie wiem jak ta dieta się nazywa, ale polega na tym, żeby nie łączyć białek z węglowodanami, bo mają rózny czas spalania. Główniem chodzi o to, żeby jeść mięso tylko z warzywami, bez zapychaczy (ziemnaiki, ryz, chleb), ale zapychacze można jesc z warzywami. Smacznego.

Ech.. Pogoda piękna, wyjechałam ze znajomymi w góry i przez chwilę czułam się jak kiedyś, bo bardzo ich lubioę tych znajomych moich... Dopóki jeden z nich nie powiedział mi czegoś... To tylko bzdura, troszkę niemiły ton, a ja zupełnie schowałam się w sobie i kiedy już byłam sama zaczęłam się zastanawiać czy kiedykolwiek uwolnię sie od lęku i samotności. Sorry za ten niefajny ton, ale musiałam się komuś wyżalić.

Droga Gusiu. Wiem, że forum może wciągnąć - ja potrafię tu spędzić np. trzy godziny. Ale jeśli Ci pomaga, to co w tym złego? Może Twój mąż jest po prostu zazdrosny, że niektóre rzeczy omawiasz nie z nim, tylko z forumowiczami i powiedział Ci to w zdenerwowaniu. Jak to między Wami jest - możecie rozmawiać o depresji, samotności czy nie? I nie czuj się samotna - ludzie z forum na pewno Cię wesprą. Pozdrawiam.

Ech, w tym dzisiejszym świecie nawet najprostsze czynności wiążą się z ryzykiem Co do tego, czy dwoje nerwicowców powinno się wiązać, to chyba nie zgadzam się z piermem. Ponadto, przecież z takiego związku może się urodzić zupełnie nieznerwicowany bobas... Czego Wam życzę.

wspaniale bibi, gratulacje. Tylko uważajcie, jak Twój ukochaNY LEKI ODSTAWI,żeby ataku serca z kolei nie dostał Ściskam Cię serdecznie

Zrobił się z tego temat rekonwalescentów, hehe. Biorę następną serie antybiotyków, bo angina trzyma mnie i trzyma... Nie jestem taka pewna, czy na to się nie umiera Ale ma to swoje dobre strony: nie chodzę do pracy i mogę się bezkarnie gapić w telewizor. A kamienie w nerkach mi nie grożą, bo piję dużo piwa.

Ja tez tak mam z mostami i pociągami, ale to jest takie... mało0 konkretne. Jak pociąg wjeżdża na peron, to zbliżam się do torów i patrzę w dół. Nie mogę się oprzeć. Na moście też tak jest. Ale ja za prawdziwie ryzyko uważam jazdę samochodem 100 km na godzinę w mieście albo na kiepskiej drodze albo np. skok na banji (nie jestem pewna pisowni). Tak to dziwnie mam. Ale czy to znaczy, że cierpię na borderline?

Co Ty bredzisz? Nikt doskonały ani ten, kto nie ma problemów ze sobą nie trafia na to forum. Staramy się sobie pomóc wzajemnie, dajemy sobie rady, po to chyba jest to forum. Nie znaczy to,że ktoś się wywyższa. Dlaczego wszystko bierzesz za złą monetę?

Myślę God`s Top, że jakbyś wystartował ot tak, z roślinką to może zacząłbyś mieć większy wybór Poza tym wiesz, jak to u nas w Polsce jest - mężczyznom wolno trochę więcej w te klocki, więc spróbuj wykorzystać tę delikatną przewagę... pozdrawiam PS. Ja tu z radami, a może Ty w ogóle nie szukasz? W takim przypadku to na bliżej nieokreśloną przyszłość.

Nie musisz z wszystkimi gadać, ale pamiętaj, że nie każdy, który na Ciebie krzywo spojrzy jest źle nastawiony. Wiem, że trzeba być bardzo silonym, żeby znieść kpiny, ale gdy tylko znajdziesz kogoś o podobnym myśleniu, zobaczysz jakłatwo będzie mieć ich w dupie. Tylko nie bój się ludzi, tj. nie wszystkich. pzdr

No co??? Ja tam grałam lewą w ping-ponga i nie było tak źle. Te inhalacje to nie wiem, jak witamina C na raka. Biorę jakieś leki z apteki i nic. Chyba umrę na tą anginę ( a może mój internista nie chce mi powiedzieć tragicznej prawdy?)

No tak, skoro mieszkasz w Londynie, to może nie jest tak najgorzej. Polski nie można do tego porównać. Mam nadzieję, że tam nikt Cię nie wytyka palcami i nie odsądza od czci i wiary z tego powodu:)) Pozdrawiam

no, jak twój terapeuta jest gorzej zeschizowany od Ciebie, to może należałoby go zmienić?

MOże i masz troche racji Adasiu. Ale to nie są jakieś straszne kłótnie. Poza tym to co chciałam napoisać Aniesi, napisałam na forum. Czekam teraz na jej ponowny ruch :)))

Taaaak. A jakby taki ogrodnik swojej roslince od czasu do czasu bez okazji inną roślinkę czy kwiatek kupił, tez by nie zaszkodziło.

Nie akceptuje takiego toku myślenia ... A kto Ci tu odpisuje, kody kreskowe? MOże i czujesz się jakbyć miał 50 lat, ale mówisz czasem jakbyś miał 16 - totalna negacja fucking world, fucking people i fucking system.

Może sobie rozmasuj tę dłoń albo pograj w ping-ponga? Ech, konował ze mnie przedni. POmyśl sobie, że może za pare miesiecy Kaczory przestana rzadzić naszym pieknym krajem, bo cos sie chyba szykują wcześniejsze wybory... Ja osobiście pocieszam się tym, że chociaż mam chore zatoki obecnie, to przez tydzień nie muszę iść do pracy. TRyzmama kciuki.

Myślę, że do tego jednak potrzeba człowieka jakiegoś, tak zupełnie przez komputer sie tego zrobić nie da. Ale chyba tak naprawdę nie to Cię martwi, prawda?

myślę, że tak. Zależy tylko gdzie:) Sorry za niedyskrecję, ale masz znajomych gejów, że pytasz?

no dobra. polecam płyuty, a Ty notuj. 1. Akademia Pana KLeksa 2. Madonna "Like a prayer" 3. James Brown - jakis the best of 4. Abba - absolutnie wszystko 5. Lady Pank "Lady Pank" 6. muzyka z BUena Vista Social Club 7. Muzyka z "Pulp fiction" no i może jeswzcze jhakąś latino americo składankę. Nie zapominać o tradycyjnym "Czerwonym tangu" Pudelsów

Martusiu, jak sobie z tym poradziłaś. Czy rozmowa przy stole o której wspominasz byla dla Ciebie oczyszczeniem, czy mama Cię wsparła? Pytam nie bez kozery. POzdrawiam Cię serdecznie (jeśli nie chcesz mówić wprost, to zapraszam na moje pw). Bibi, przecztałam Twoje stare posty i zmartwiałam. Nie jestem w stanie sobie wyobrazić, co przeźyłaś. Chciałabym wiedzieć jak sobie radzisz, czy wstręt do seksu pozostał i czy masz kogoś bliskiego. Ściskam serdecznie.

Taka historia jak POświatowska i mąż, też sercowiec. Aż się popłakałam ze wzruszenia, naprawdę.

Kiedyś się zwracałam do was z podobną prośbą, ale jakoś tak ugrzęzło. Nie za bardzo wiem gdzie i do kogo (psycholog, psychiatra, terapeuta?) udać się. Nie chcę trafić do kogoś, kto mnie zniechęci. To mój pierwszy raz. Jeśli znacie kogoś dobrego w Krakowie, dajcie znać.