Korba

dominika92, no właśnie. nic kompletnie nie pomaga. musi minąć, bo to jest nie do wytrzymania. dla naszych bliskich, ale szczególnie dla nas, bo w końcu my to w sobie nosimy i musimy się ze sobą także męczyć.

girl anachronism, no chyba się poddam i poczekam aż minie.... nic na siłę nie zrobię, mogę tylko małymi krokami. np dziś zaniosłam buty do szewca, wierz mi, to dla mnie osiągnięcie. mój chłopak jest w domu i myje okna. a ja myślę tylko o tym, by się położyć i zniknąć. Bellatrix, samara to Ty? -- 29 gru 2011, 14:32 -- ok, już doczytałam w podpisie :)

bezsilność, apatia, ogółem rzecz nazywając: stan warzywno-otępienny.

dominika92, ja mam wręcz odwrotne wrażenie. ostatnio zaczęło mi się co nieco w życiu układać i ludzie zareagowali, ciesząc się i trzymając kciuki, by wszystko mi się udało.

nie handlujemy ani nie wymieniamy się lekami na forum.

Być szczęśliwą.

mówię mu. dużo rozmawiamy. w końcu on też to samo przechodził. ale czasem moje rozdrażnienie jest tak silne, że... nic do mnie nie trafia. nic mi nie pomaga. tak było wczoraj. nie pomogło grzane wino, ciepły koc, ciepła kąpiel, oglądany razem film i przytulanie. wciąż czułam się paskudnie. wciąż chciało mi się wyć.

tahela, masz rację, nie ma co tego rozkminiać. tyle że łatwiej mi było z tymi moimi stanami, jak byłam sama. teraz mam wyrzuty sumienia wobec P., nie chcę, żeby myślał, że nie jestem z nim szczęśliwa. a co ma myśleć, gdy łażę z cierpiącą miną i popłakuję....

Laima, Kasiu, zrezygnowałam, bo nie było mnie na nią stać. Powinnam poszukać kogoś na NFZ, ale jak sobie pomyślę o tym, że mam od nowa wszystko opowiadać.... Jestem zmęczona terapiami, chcę żyć normalnie, ale jak na razie mi to nie wychodzi, to błędne koło.

girl anachronism, no to pięknie Ci zrobili......, ale powiem Ci, że po lekach nawet bez odstawiania często mi się ręce trzęsą. mnie z kolei żołądek, ale spróbuję się napić kawy, bo jestem nieprzytomna...

walnę 3 barany w ścianę, może się coś poukłada

girl anachronism, powinnam prowadzić, ale tego nie robię. zrezygnowałam też z terapii. teraz emocje robią ze mną co im się żywnie podoba. napijesz się ze mną kawy?

tahela, oby do poprawy nastroju... przestaję już rozumieć, co się dzieje i o co mi chodzi.

dzień... hmmm dobry..... Laima, jak się masz?

Myślałam, że jak będę miała dla kogo żyć, to te myśli znikną.... Ale nie. Wciąż instynkt śmierci siedzi we mnie.

zastanawiam się, czym sobie walnąć w łeb.

zamartwiam się.

Trzecia kawa, drugi cloranxen, byle przetrwać w pracy ten dziwny nastrój.... Coś się dzieje ze mną nad czym nie panuję...

po części też dlatego heheheh ale my ostatnio tak każdej nocy długo siedzimy. bądź leżymy heh

myśmy się narobili, wszystko gotowe i wcale nam się nie chce spać

wszystko

nextMatii, u mnie świetnie. ciasto się piecze, sałatki się robią. jutro wyjazd :)

witam nocnych co tam moi mili?

ludzie wyluzujta już.............

Po pewnym "rozhuśtaniu" stanów lękowych zaczynamy walkę od nowa. Po konsultacji z lekarką, musimy wyciszyć te lęki, bo są bardzo silne i potem zaczniemy zmniejszać dawki. Na tą chwilę mam zażywać: Cloranxen 10mg rano i w południe Alprox 0,5 do 1mg doraźnie Trzymajcie kciuki, abym tym razem spisała się jak należy i nie przekraczała dawek.