Korba

Przykro mi, wiem, że nie przyczynię się teraz do poprawy atmosfery w wątku, ale muszę to napisać. Kasiu, większych bredni to ja w życiu nie czytałam

nie wiem dlaczego, ale myśl o tym, że kogoś "tatusiuję" mnie odstręczna i zniesmacza

W. też ma córkę. Ale na szczęście jest rozwiedziony. Naprawdę myślisz o tym w kategoriach grzechu?

W.... - stabilny i dorosły. Ale bycie z nim to dla mnie czysta fantazja i totalny kosmos.

Vi., kiedyś dawno temu powiedziałam księdzu, że dla mnie nie ma już ratunku, bo jestem takim wielkim grzesznikiem i złym człowiekiem. usłyszałam że to pycha widzenie siebie w świetle wyjątkowości - nie ważne, czy uważasz się za super dobrego czy bardzo złego. w jakiś sposób uważasz się za wyjątkowego. a Ty właśnie tak robisz - ciągle chcesz by zwracano na Ciebie uwagę, proponuje zgłębić tą kwestię, bo widzę, że Twoja wiara jest bardzo powierzchowna.

kasiątko, jesteś pewna, ze wiesz o czym mówisz? wspominasz, że to Twoja przypadłość, następnie dodajesz, że to całkiem nowe zjawisko, o którym nic nie wiadomo....

wyobrażacie sobie, że jesteście szcześliwi i spokojni w związku? czy jest to możliwe? terapeuci mówią mi, że tak, ale ja to widzę inaczej.....

Vi., jesteś wierzący, a czy wiesz, że to, co robisz, to pycha?

New-Tenuis, się wystraszyłam, bo zacytowałaś mój post

pierwszy raz słyszę o takiej chorobie... [Dodane po edycji:] JA PIE*OLĘ! LUDZIE, USPOKÓJCIE SIĘ... CO WAM SZKODZI KTO JAK I ILE PISZE? JAK MU TO POMAGA, TO CO WAM TO SZKODZI?! KŁÓCICIE SIĘ, JAKBY TO FORUM TO BYŁA JAKAŚ REALNA GRUPA WSPARCIA. TO JEST FORUM I KAŻDY MA PRAWO OPISAĆ TU WŁASNE MYŚLI (NO CHYBA, ŻE W JAKIŚ SPOSÓB SZKODZĄ INNYM...). NO I CO Z TYMI NAJAZDAMI?! NAJPIERW RADEK, TERAZ KRZYSIEK! NIE ZGADZAM SIĘ NA TAKIE COŚ. A czemu na mnie krzyczysz?

jak grochem o ścianę.... chciałabym tylko przyjemnej, ciepłej atmosfery, jaka panowała tu kiedyś. nie widzę nic niestosownego w tym, aby tęsknić za tym co było dobre.

nie, nie byłam u księdza

[videoyoutube=nkKxGzm98AU][/videoyoutube]

błędne koło

to by się mogło skończyć tragicznie..... [Dodane po edycji:] ech

jak byłam nastolatką to paraliż senny miałam regularnie, bardzo często, było to potworne i byłam pewna, że jestem opętana (bo nie wiedziałam co to jest). przeszło samo - po kilku latach....

ja jestem weteranka.... mam 3 siostrzeńców i siostrzenicę... poszłabym za nimi w ogień ...

i tak oto ten wątek się jeszcze bardziej rozmył

heh. kocham albo nienawidzę siebie. na przemian albo jednocześnie.

Ożywczy powiew dobrego humoru no co

Red92, mówimy "wbrew pozorom". Przepraszam, musiałam

błagam Was, nie piszmy o śmierci, bo się porzygam. dziwnie łatwo mi myśleć o śmierci, gdy myślę o sobie, ale cały zestaw umierania bliskich sprawił, że nie mogę patrzeć i myśleć, że innym się to dzieje.

Vi., błędy w podpisie masz... [Dodane po edycji:] Niestety nie tylko mamy

a ja tak to właśnie widzę. już to kilkakrotnie mówiłam. ja się nawet zastanawiam, po co ja mam kota, przywiąże się, a potem kicia i tam umrze. sama ta myśl sprawia, że robi mi się niedobrze. ja już nie wytrzymam więcej śmierci [Dodane po edycji:] Shadowmere, Haniu - nasza podświadomość traktuje śmierć tak samo jak opuszczenie.

Shadowmere, Haniu. Zadziwiająco przypomina mi to mój związek z G. Tylko ja wtedy oficjalnie byłam po prostu popieprzoną wredną suką (inni to widzieli, nie on - on mnie kochał z zadziwiającym uporem), a nie borderem.