Korba

Moniko, perfekcyjność to część Ciebie, ale jeśli Ci przeszkadza, powinnaś nad nią popracować tak, aby nie czuć przez nią tego dyskomfortu. Jesteś bardzo ambitna i dużo od siebie wymagasz. Ja mam takie słowa w opisie mojej diagnozy. MOja siostra skwitowała to jako zaletę nie problem. Niestety bywa tak że jak zaleta jest zbyt obsesyjna, może stać się problemem. Pamiętam, że nawet mój szef często powtarzał mi, że muszę trochę odpuścić, bo wiedział, że ja muszę mieć wszystko zrobione idealnie. Nauczyłam się trochę odpuszczać, a właściwie mój stan zmusił mnie do tego. Również na terapii dowiedziałam się i zaczęłam rozumieć, że mam prawo do słabości. Ciężko mi było to zaakceptować, bo ja całe życie tępiłam własne słabości. Nie jestem już teraz aż tak perfekcyjna jakbym chciała, akceptuję to z goryczą, ale w tej chwili nie mam wyjścia. Moniko, żadna forma skrajności nie jest dobra. Spróbuj wypośrodkować.

Miałam podobnie. Też nie sądzę, że mam ED, ale miałam napady obsesyjnego odchudzania, kiedy jadłam maks. 500 kalorii dziennie, jednocześnie morderczo ćwiczyłam i w ciągu dnia spalałam więcej kalorii niż przyjęłam. Kochałam uczucie głodu i pustego żołądka, gdy wieczorem kładłam się do łóżka. Miałam też okresy wymiotów po każdym jedzeniu. Wtedy zajadałam stresy, a potem pojawiało się poczucie winy i nienawiści do siebie, więc trzeba było się tego pozbyć. U mnie też wachania wagi były spore. Od rozmiaru 34 (oczywiście nawet wtedy czułam się za gruba) aż do 42 po śmierci mamy, kiedy to nic nie żarłam, oprócz mnóstwa leków, a tak przytyłam. Teraz ani się drastycznie nie odchudzam, nie wymiotuję, ale nienawiść do ciała pozostała.

5 dzień bólu głowy, n-ty dzień bólu kręgosłupa, 2 tydzień problemów z żołądkiem, rozdrażnienie na maksa i diablokota doprowadzająca mnie do szału. ogólnie DUPA

LOLA, chodź. Pogłaskam po główce i przytulę do cyca.

ten wątek jest o samookaleczeniach, ale lepiej aby nie brzmiał jak kącik porad słuchajcie. nie chodzi o to, aby nie pisać, ale aby to pisać w odpowiedniej formie. co innego napisać "znowu to zrobiłam, nie wytrzymałam, potrzebowałam tej ulgi jaką to przynosi", a co innego pisać "gdy się to robi w sposób X to nie ma śladów, a gdy się to robi w sposób Y to jest dużo krwi" itd. rozumiecie o co mi chodzi?

Asiu, trudne pytanie

neem, post378407.html#p378407

proponuję, aby nie podawać tu pomysłów. miejmy na uwadze innych, którzy potencjalnie skorzystają z "rad"

bo się bardzo źle czuję fizycznie.

Shadowmere, Haniu, ja nie mam żadnych planów na dziś, nawet bezsensownych

Vi., co znowu się stało>?

przytulam Was wszystkich resztkami sił

Haniu, :*

nie wiem co mam napisać... czuję się jak żywe zwłoki.

Nom. Marylka.

kilka filmów do obejrzenia, między innymi "Czarny łabędź", na którego bardzo czekałam. ale to jak głowa przestanie boleć...

u mnie niestety też

obudziłam się..., jest mi zimno, boli mnie głowa, bolą mnie ramiona i plecy, boli mnie żołądek... uroczo. sobotę spędzę pewnie w wyrku. dobrze że jest mój siostrzeniec.. pójdzie do sklepu... wstyd mi przed nim. sobota a ja zdycham w łóżku

Ja oglądałam wszystkie części Lostów i jestem totalnie zakochana w Sawyerze

lolka42, w dziale "Nerwica natręctw"

Vi., bo mnie wszystko drażni i nic nie cieszy.

domi, dzięki :*

idę se strzelić w łeb.

Vi., nie ograniczaj pisania, jeśli go potrzebujesz, wcale tego nie chcę! Może ja już nie potrzebuję. Po prostu. Właściwie to już chyba niczego mi nie potrzeba, bo nic nie pomaga.

niestety. nawet jak nie ma kłótni, to już nie potrafię się tu odnaleźć, nie potrafię przeczytać tych wszystkich stron, które się pojawiły w ciągu dnia, a tym bardziej nie potrafię tu pisać. to już nie jest mój wątek. gubię się tu i czuję nieswojo