Korba

kto i kiedy, tak anonimowo to każdy może wejść i paplać co chce. no i w ten sposób zaczynając..., cóż..., szybko skończysz -- 08 lut 2011, 19:20 -- jednym słowem żegnamy się. jeśli chcesz coś przekazać, udowodnić, cokolwiek, zarejestruj się pod nieobrażającym nikogo nickiem i racz posługiwać się konkretami.

to fascynujące, ale swoim nickiem obrażasz innego użytkownika forum, więc powiedz kim jesteś czego chcesz póki Twoje konto jeszcze działa.

Co się dzieje ? Co się dzieje? Nic się nie dzieje, w tym jest problem. Wszyscy mają mnie w dupie, nie mam na nic wpływu, mam wszystkiego serdecznie dosyć.

Brid, tak, przez 99% czasu.

Jesteście Kochane. Wierzycie, gdy ja już straciłam nadzieję.

nie jest ok...

"godzę się" ze smutną prawdą

Jak taki z niego król, to gdzie ma koronę? Ja jestem królem, to mam. Jakbym nie miał, to bym nie był, ale jestem, ponieważ ją mam. Na głowie ją mam. Mam ją, prawda?

Na wypadek jakbyś ktoś nie dojrzal w stopce forum: Wszelkie decyzje odnośnie leczenia muszą być podejmowane w porozumieniu z lekarzem i za jego zgodą.

domi, mogę Ci się wyryczeć w ramię?

I won't get mad and I won't break in two Because I understand you Now take this change And let my clothes soak with rain As I study orchid blues And some can't live Unless they feed on fallen leaves And so you'll let me down To come alive When you comfort me I've watched you change I've heard your words rearrange Played back from the start And if I did teach you anything at all I hope it was to love with all your heart And lay open wide With imperfect symmetry And so you'll love like you And I will love like me And to be reborn They have to go to sea And so, angel, you will have to set me free Maria Taylor: Orchids

Myślę, że on mnie po prostu nie kocha.

tak, potwierdzam, moje leczenie i terapia jest do niczego, ja jestem do niczego, bo się nie staram wyzdrowieć, tak, wlaśnie tak, dlatego mam prawo napisać: chcę umrzeć.

znowu mi przykro. znowu czuję się jak śmieć. znowu mi się chce ryczeć.

czasem noszę, ale delikatną w jakich kolorach czujesz się dobrze?

Mnie chodzi o silne skrajności. Uczucie zakochania w sobie, miłości własnej współistniejącej z nienawiścią do własnej osoby. Poczucie wyjątkowości i jednocześnie pogardy do siebie. Chęć zamozniszczenia z pragnieniem zostania uratowanym. Widzę w sobie piękną i ohydną osobę. Inteligentną i głupią. Dumną i żałosną, etc....

piję zieloną herbatę, udaję, że pracuję, usiłuję nie ryczeć, czekam na W. i się boję.

Brid, ja rozumiem ten mechanizm. ale nie umiem go wprowadzić w życie. u mnie kochanie siebie jest ściśle powiązane z nienawiścią do siebie. cenię się a jednocześnie sobą gardzę. u mnie to wszystko jest pokomplikowane.

a ja znowu się znieczuliłam przeciwbólami i xanaxem. od kiedy W. powiedział mi, że odchodzi, robię to codziennie w pracy. no i jak tu nie myśleć, że jest się żałosną.

Brid, targają mną emocje. teraz nie potrafię twórczo myśleć, pozytywnie twórczo. miewam momenty, kiedy czuję się zajebista. ale jestem też żałosna. tak się widzę. zawsze byłam bardzo surowa dla siebie.

[videoyoutube=j61ofP6MHq8][/videoyoutube]

Jestem taka żałosna. Taka żałosna....

spox

LitrMaślanki, jako Król Julian jesteś ponad wszystkim, ale jako LM jesteś w ramach określenia "każdy"

ja chcę tylko samotności.