Korba

Panna_Modliszka, każdy zasługuje na szczęście. tylko czasem tak trudno w to uwierzyć, że właśnie my zasługujemy.

acha, i jeszcze, że nie przeczytał mojego reportażu, bo chce mieć do tego spokój i ciszę, a nie czytać na szybko. nie mogę odpisać odrazu, prawda? ja jeszcze nie jestem szczęśliwa. ale znaczy to dla mnie w tej chwili WSZYSTKO.

że przeprasza, że się nie odzywał, ale w tygodniu bardzo dużo się dzieje, a w weekend porządkuje mieszkanie i graty, które przywiózł z Katowic. i pyta jak się czuję i co nowego u mnie czuję się jak po masażu serca....

dostałam maila od W.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! aaaaaaaaaaaaa!!!!! moje serce!!!!!!!

Proszę o zakończenie tematu. Zbyt mocne ocenianie spraw osobistych innych ludzi na forum jest po prostu niesmaczne i nieprzyjemne. oki?

no więc właśnie. koniec tematu, bo to naprawdę nie jest sprawa do rozstrząsania na forum. trzymajcie się, w ogóle wszyscy się jakoś trzymajcie..., życie potrafi skopać tyłek.

Thazek, ja nie jestem zła. smutno mi, jak ludzie się ze sobą kłócą, rozstają, jak ktoś jest samotny, rozczarowany, cierpi. wczoraj poczułam złość, choć przecież sprawa mnie nie dotyczy, ale wiem jak to jest jak ktoś kogoś rani. ale nie bij się w piersi. obiektywnie, nikt nie jest idealny, a prawda/wina leży zawsze pośrodku.

wczoraj wieczorem po nażarciu się leków przestała mnie boleć głowa, obejrzałam House'a (umiałam się nawet skupić) i się uspokoiłam. obudziłam się oczywiście zlana potem. po przebudzeniu pierwsza myśl - Wojtek. i koniec spania. szarpanina, przewracanie się z boku na bok. lekki sen, kolejne przebieranki. wymiotuję z tęsknoty. rano popędziłam na spotkanie w jednej swojej firmie, teraz jestem w drugiej (pracuję teraz w dwóch miejscach powiązanych ze sobą). ściska mnie w żołądku. znowu mam problemy z żołądkiem. lęk. chęć ucieczki do domu, ale... wiem, że jak wrócę do domu, to może być ciemno, strasznie, czerwono. nie wytrzymam już. nie wytrzymam.

Thazek, dobrze, że wróciłeś.

Niestety, nie da się żyć dla siebie. Choć wydaje mi się, że przez 35 lat tylko to robię. Przeżywam dla siebie, tyle że wcale nie jestem szczęśliwa. Podejmuję ostatnią próbę.

_asia_, tulę mocno......

Przepraszam, że tak krótko. Straszliwie tęsknię. Tak że mi się chce wymiotować. Nigdy jeszcze nie wymiotowałam z tęsknoty.

ale ja nie mam depresji :)

Monika1974, Moniko, mam bardzo podobnie. Chociaż ciągle tu ostatnio jęczę, jęczę o W., to potem ciągle myślę, jaka jestem głupia i po co ja to piszę. A dystans, ja chyba też go trochę robię - czy to strach przez nas przemawia? Bardzo dziękuję, że napisałaś, że jestem dla Ciebie ważna. Zakłuło mnie serduszko, wiesz? A ja myślę o Tobie podobnie. Każda z Was jest dla mnie kimś wyjątkowym, innym, jedynym w swoim rodzaju. Jestem uzależniona od mojej małej tutejszej rodzinki. A co do pracy, rozumiem Cię w pełni. Ja odpowiadam za swoją pracę i nigdy nie pozwoliłabym, aby coś, co należy do mnie, coś, co tworzę, było byle jakie. To dla mnie kwestia ambicjonalna. Dlatego bardzo cierpiałam, gdy "nie domagałam". A jak Ty uważasz - nie pozwalasz sobie na bycie sobą? A jak jest gdy jesteś z G. Albo sama? Pytam bo kiedyś nie umiałam być sobą nawet w samotności. Poważnie. Moniko, to mi się śniło, nikt mi tego nie powiedział. Nigdy nie usłyszałam zastrzeżeń co do swojej pracy, przenigdy. Ale ja wiem swoje. Mam poczucie, że gorzej pracuję/pracowałam, bo ostatnio idzie mi ttroszkę lepiej. A mówiąc, że zabrano mi motywację, miałam na myśli W. Nawet gdy jeszcze nie zdawałam sobie sprawy z moich uczuć, to jego krótkie "super" na temat mojej pracy, było dla mnie uwieńczeniem dnia. Są ludzie, dla których chce się być kimś lepszym. On jest/był dla mnie taką osobą. Dla niego chciałam się przestać ciąć, dla niego zaczęłam dbać o siebie, wyrzuciłam spodnie, włożyłam spódnicę, dla niego... chciałam zdrowieć. Bardzo mnie boli to, że go nie widzę, nie czuję, nie mam jego marynarki w szafie (już ryczę).

kurde, a ja idę na 21.00 na basen. ale mam na płytce więc obejrzę potem! ooooo, jak 2 to będzie trupia główka! jutro będę w telewizjiii!!!!!!!!!

LitrMaślanki, dziękuję. normalnie się roześmiałam na głos teraz postaram się, o ile nie będziemy gwizdać. wtedy na pewno polegnę.

Panna_Modliszka, nie spodziewałam się tego po nim ale cóż.... mogę powiedzieć mniej więcej, że wiem troszkę, co czujesz. 2 razy byłam w relacji z kimś zaburzonym. jeden z nerwicą lękową, drugi z depresją. masakra. jeśli ja też jestem taka wstrętna, to się nie dziwię, że jestem sama.

domiś, dzięki :***

cierpię LitrMaślanki, podrzemy się razem?

to że on jest teraz gdzieś, zajęty czymś, a tym czymś nie jestem ja i nawet nie mogę go widzieć

przybij piątkę..... -- 03 mar 2011, 20:50 -- "kocham cię"... toż to jakiś kosmos. dokładnie. hahaha haha dla tych słów mogłabym umrzeć. lecz umrę z ich braku.

Izuś, tak mi przykro. Strasznie mnie to wszystko zasmuciło. Mocno Cię przytulam i wierzę w Ciebie. Jesteś mądrą, silną dziewczyną.

Agnieszka_1988,

zrobione

Mantis, po długim i bardzo skomplikowanym procesie tentegowania w głowie być może połączę ten wątek z istniejącym o Madagaskarze