Skocz do zawartości
Nerwica.com

Cała aktywność

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Z ostatniej godziny
  2. Długo bierze akurat ten zestaw leków i czy wiesz jakie? Czasem warto zmienić psychiatrę jeśli obecne leczenie nie przynosi efektów. Natomiast leki mają to do siebie że potrzeba czasu żeby się dobrze wkręciły. Ale jeśli to trwa już wiele lat to podejrzewam, że próbował różnych zestawów. Natomiast jeśli obecne nie pomagają to jednak coś trzeba zmienić Ja mam regularnie epizody derealizacji podczas stresu. Tak wyglądają u mnie "ataki" nerwicy lękowej. Pomagają leki (paroksetyna) + regularne podejmowanie walki czyli... próby życia mimo wszystko normalnie Uwierzyć, że nad tym się nie da łatwo zapanować i że to co czujemy wtedy jest naprawdę realne a nie jest wymyślone. Innymi słowy jeśli ta osoba mówi, że "się nie czuje" to naprawde to tak wygląda, że "się oddzielamy od ciała" i nie da się nad tym w prosty sposób zapanować. Natomiast da się z tym żyć całkiem sprawnie. Jedynie wymaga to trochę więcej wysiłku w porównaniu do osób zdrowych. Bo u nas każdy "zwykły" problem dnia codziennego dodatkowo w pakiecie ma ten związany ze zdrowiem
  3. Ja nie ogarniam tego brutalnego świata. NIe rozumiem i nie chcę. Na innych planetach jest inaczej.
  4. Verinia

    Dzisiaj czuje się...

    Wróciłąm wczoraj wieczorem do domu. tato przyjechał. I od jakiegoś czasu już rozmyślałam o tym, że chcę wrócić do domu, a mieszkanie do wynajmowania. Źle się czuję sama, a po drugie strasznie kasa ucieka. Okropnie! A tak chociaż coś wleci do portfela. Nawet nie wiem, czy mi przedłużą mii rentę, a nadchodzą jeszcze gorsze czasy. Czuję się tam jak w bunkrze, lochu - nie wiem. Jakoś tak niezbyt bezpiecznie i nie miałam z kim zamienić słowa. Jak wróciłam wczoraj, to zasnęłam już po 20 i puścił cały stres. Dziś też dobrze...
  5. Cześć wszystkim, piszę w imieniu bliskiej osoby. Brat mojej dziewczyny ma 30 lat i leczy się od 14 roku życia. Kiedyś rozpoznano depresję, bierze leki, ale od dłuższego czasu dominują silne lęki, dysocjacja i derealizacja – mówi, że czuje się, jakby był w innym świecie, w innej rzeczywistości. Stresują go codzienne sytuacje, a objawy falują – raz jest lepiej, raz gorzej. Pracuje w bardzo stresującym środowisku. W dzieciństwie długo dokuczali mu rówieśnicy. Mimo lat leczenia nikt nie postawił jasnej diagnozy – czy to depresja, nerwica lękowa, depersonalizacja/derealizacja, czy coś związanego z traumą. Chciałbym zapytać o Wasze doświadczenia: 1. Czy ktoś z Was miał podobne objawy (derealizacja, poczucie „innej rzeczywistości”)? Co w Waszym przypadku realnie pomogło – rodzaj terapii, oddział dzienny, zmiana podejścia do leczenia? 2. Czy ktoś robił pełną diagnozę psychologiczną (np. SCID) i czy to coś zmieniło? 3. Jak rodzina może mądrze wspierać kogoś z takimi objawami? Jeśli możecie polecić sprawdzonego psychiatrę lub psychoterapeutę w Warszawie albo online, który zna się na derealizacji i dysocjacji – będę wdzięczny za prywatną wiadomość. Dziękuję za każdą odpowiedź.
  6. Chyba tyją najszybciej, ale jeszcze nie są najgrubsze. Dorośli też tyją zresztą, no tak, nawyki często są z domu, ale z drugiej strony dziecko je też poza domem. W sklepikach szkolnych chyba już nie można kupować produktów napakowanych cukrem, ale w normalnych sklepach już tak. Nie mam dzieci, ale wyobrażam sobie, że trudno je tak całkiem kontrolować. Plus dochodzi brak ruchu.
  7. Dzisiaj
  8. Tak, w sumie czemu nie? Twarda konkurencja
  9. Czy przy zwiększaniu dawki trzeba czekać kolejne 4-6 tyg aż lek zadziała ?Próbował ktoś dawek 150-180 mg przy lekooporności ?
  10. Z dnia na dzień czuję lekką poprawę po zwiększeniu na tą kosmiczną dawkę duloksetyny. Niestety lekarz jest na długim zwolnieniu i muszę szukać innego.
  11. Mi to się wydaje że nie powinno się od razu komuś diagnozować zab. osobowości na podstawie testów. Raz wychodzi tak a później inaczej No leki są po to żeby dało się funkcjonować i iść na terapię. Potem już dużo zależy od nas.
  12. Szanowny profesor pięknie prawi o zatoczeniu historycznego koła przez językowe odmiany w polszczyźnie. Niestety, biedny nie zdaje sobie sprawy, że cokolwiek anonimowo by przelał na papier, od razu zostanie posądzony: - Napisało to AI. Mroczna przyszłość przed nami, lubiącymi pisać. Ze swojej strony życzę zdrowia i nieustająco tej samej, co na nagraniu, pogody ducha naszemu wrocławskiemu krajanowi. Ładna ta Sofia - podoba mi się. Profesor Miodek chyba też dostrzega jej wdzięki, bo troszkę mu się język zaplątał - na kasztanie.
  13. Hard Nope. Lubię konkret -u mnie kobita musi wiedzieć co preferuje i czego chce.
  14. @Noire Panthere Dzięki, ale chyba nie oto chodzi bo mi nie ociera nic, tylko wysycha. Chyba potrzebuję sztucznej śliny AI poleca Kserostemin spray albo GUM Hydral spray.
  15. https://player.pl/programy-online,2/fakty-odcinki,37703/odcinek-10545,S45E10545,15047821
  16. Ja też nie ogarniam. Ale nawyki wynosi się z domu, nie? U nas się nigdy tłusto nie jadło, no i tak zostało.
  17. ... Gdybym miała kurczę. To był Polsat wydarzenia 18.50 albo fakty 19.00, Niedziela. Może jest to dostępne w Internecie na platformach musi być. Ale tam było tylko parę sekund się wypowiadał do kamery, to nie był żaden dłuższy wywiad Fakty to były bo z moją panią prezenterką co lubię. Jeszcze lubię ta blondyna z Polsatu co wygląda jak modelka xD
  18. A kij z tym, i oczywiście nie winie dzieci. Tylko wstyd mi ze mamy takich rodziców nie dbających o dzieci? Nie domyślnych? Nie wiem o co chodzi bo najczęściej to nie całe grube rodzinki w maku tylko samo dziecko roztyle. Czy to jest tak że Polacy tak bardzo kochają dzieci że są ślepi na to że dziecko ma problem że zdrowiem? Tu mi wstyd nie ogarniam
  19. burzowo

    Dzisiaj czuje się...

    Ogólnie nie jest najgorzej ,w miarę spokój, radzę sobie
  20. Oooo, producenci zabawek chcą wychowywać dziewczynki na Gold diggersy!!! Albo Diamond diggersy ! Shine Right like a Diamond !
  21. Chciałabym tę nową sukienkę przez kolejne 5 lat nosić, znaczy się nie utyć bardziej
  22. Twój hipokamp jeden z drugim będzie nieszczęśliwy Wyprowadź hipokamp na spacer. Jak pieska. Tak, ja myślę że to jest ważny pkt. I trochę u mnie też pies pogrzebany. Chyba jeszcze usiade z kartką i wypisze fobie konkretnie warunki. Niestety na oko wiem że nie mam spełnionych pewnych warunków bazowych. I chyba usiłuje forsować temat pomimo ich braku uznawszy że nigdy( albo w najbliższych miesiącach i latach) się nie uda osiągnąć warunków które tak na prawdę potrzebuje.. No bo jakbyś wiedział że przez x czasu po prostu się nie najesz .. to byś zarzucił prace? Co by było ? Myślałam w pewnym momencie że trzeba wywalczyć te warunki w pierwszej kolejności. Poszłam do terapeuty po wsparcie - raczej nieporozumienie. Pytanie ile człowiek może właśnie w powiedzmy hmm dyskomforcie zrobić .
  1. Pokaż więcej elementów aktywności
×