Cała aktywność
Kanał aktualizowany automatycznie
- Z ostatniej godziny
-
perkusyjne Atlantyk czy Pacyfik?
-
hit WOŚP?
-
liczba Grahama
-
nurkowanie
-
Aplikacje mobilne
-
Mogę powiedzieć, że po powiedzeniu o swojej chorobie pewien facet zniknął bez słowa. Wcześniej chodziliśmy do różnych miejsc i nawet przywoził mi do mieszkania leki na grypę wydawał się zainteresowany i dobrze się razem dogadywaliśmy. Jednak tak jak mówię: wieść o mojej chorobie go odepchnęła i zapadł się kompletnie pod ziemię. Druga sytuacja, to mój były kiedyś mi powiedział, że "odkochał się, bo jestem chora". Jeszcze innym gość z którym byłam na kilku spotkaniach po wieści o moim ChAD powiedział, że na pewno jestem wykluczona społecznie i że jestem wyrzutkiem. Ten gość i tak okazał się palantem, bo jego teksty złośliwe zdarzały się coraz częściej. Ludzie nie rozumieją tej choroby. Ludzie nie chcą być z chorymi psychicznie. Dla nich to są osoby przegrane lub niebezpieczne. Mogą wykorzystać Twoje słabości, jeśli je poznają. Mogą Cię nazywać szalonym przy każdej możliwej kłótni. Jeśli sama wiadomość o chorobie ich odpycha, no to trudno. Trzeba to przełknąć. Nie jestem ekspertem od znajdywania partnerów, bo już mi to bokiem wychodzi. Jestem jeszcze na etapie wychodzenia z pewnej, długoletniej relacji, która tylko pogłębiała moje problemy. Na ten moment nawet nie myślę o zakochaniu się. Nie chcę tego, ale czuję, że powinnam kogoś mieć. Rodzina na pewno by się ucieszyła. Pytanie tylko, czy ja tego chcę. Niby tak i niby nie. Męczy mnie szukanie i poznawanie kogoś od podstaw. Mogę być potem pełna nadziei i oczekiwań, a facet dowiedziawszy się o zaburzeniu ucieknie. Jestem też z charakteru dość trudna i tak samo trudno jest mi kogoś znaleźć. W zasadzie znajdywanie kogoś nie jest łatwa rzeczą, nawet u zdrowych. Chyba najłatwiej ludzie łączą się w pary, gdy są ekstrawertykami i ciągle imprezują, są piękni i młodzi
-
Numer użytkownika.
-
O widzisz ,fajnie ze mamie spasowal.Mnie Buprio tak nie nakrecal ale wyciszal i sprawial , że mniej sie przejmowalam wszystkim,Dlatego w moim przypadku mógłby wraz z Pregą rozwalic system Ale chyba nie stosuje sie takich połączeń.Chociaz lekarze niektorzy lubią takie eksperymenty i połączenia robic , że glowa mala.Ale moj musi się chyba jeszcze duzo nauczyc.Ale tu potrzebna jest tez odwaga i zaufanie pacjenta. -
Moja mama bierze bruupropion, mimo że nie ma depresji. Chciala mieć więcej energii i właśnie taką wyjebkę na różne problemy. Na pewno ma więcej siły i twierdzi, że dużo jej to pomaga. Zmieniła się trochę. Jest bardziej stanowcza i czasem mnie wkurza, i nie tylko mnie, ale widzę, że radzi sobie ze wszystkim, a ma duzo na głowie. Kiedyś była bardziej uległa wobec ojca, a teraz robi kontrę i ma gdzies, co tam jej ktoś powie. Bupropion odrzucił ją od papierosów i zmniejszył łaknienie. Na początku dużo chudła. Mam wrażenie, że ten lek wyciągnął ją z wiecznego zmęczenia zyciem i obowiazkami. Może faktycznie miała stany depresyjne. Dokładnie to już nie wiem. Bierze ten lek już długo i twierdzi, że czuję się dobrze, co mnie oczywiście cieszy. Jest to osoba z natury bardzo spokojna, ale w pracy jest nie do poznania, tak samo jak przy "obcych" ludziach, czy kogoś z rodziny spoza domu. Na spotkaniach potrafi gadać non stop, gdy temat ją interesuje i tak ogólnie lubi się wypowiadać, czy żartować. Lek jej na pewno służy i dobrze, że się czymś wspomaga, bo też wiele przeszła np. ze mną i ze swoim zdrowiem. -
Jak lubisz wypoczywać po wypełnieniu obowiązków?
-
Telefon
-
2. kanapki [chleb razowy] z serem żółtym i szynką drobiową.
-
Uczyliśmy się do kartkówki. Pewnie nie potrzebnie o tym mówię bo zaraz zesza ekspertów powie, że powinien sam, a ja nie mam najmniejszego zamiaru tego tłumaczyć. Ja będę sprzątać do świąt.
-
No to mnie wyciszał ,i to bardzo. Wręcz spowalniał motorycznie.Ja sama uważam że mogę miec ADHD ale moj lekarz w to nie chce uwierzyć Ciekawe jak by połączyć Bupropion z Pregabalina? W moim odczuciu oba te leki są dla mnie takie w stylu ,,Mam totalną wyjebke"ale Prega jest troche bardziej fajniejsza jeśli chodzi o podniesienie nastroju.
-
Szalone precle z pieprzem i ziemniakami
Żaba Monika odpowiedział(a) na lily was here temat w Off-topic
Tzn. pomagalas w lekcjach czy tak z wlasnych zainteresowan? -
Na naszym kanale Discord: #sciana-uciech-memy wysłano nowego mema:
-
Szalone precle z pieprzem i ziemniakami
Pieprz w moździerzu odpowiedział(a) na lily was here temat w Off-topic
U mnie było gruntowne (no prawie ) sprzątanie pokoju młodej z przestawianiem kanapy na sezon grzewczy. O dziwo ukrytych skarbów nie było tak wiele jak się spodziewałam - Dzisiaj
-
Ja nic nie ogarnęłam, bajzel jest dalej. Ale wróciłam z pracy nakarmiłam dzieci i uczyłam się biologii
-
-
Właśnie i tu jest ten problem...jak powiem za wcześnie to ucieknie, jak zatajenie tez ucieknie w dodatku się wścieknie
-
Z głową w chmurach
-
Cześć. Nie wiem, gdzie poznać kogoś, ale jeśli chodzi o mówienie partnerowi/ partnerce o chorobie, to dopiero na pewnym etapie, jak już Cię pozna i zaufa. Wtedy dojdzie do wniosku, że ok, może i chorujesz, ale przez ostatnie parę miesięcy było fajnie, więc ta choroba chyba nie jest taka straszna. Jak powiesz za wcześnie, to ucieknie. Zataisz, będzie wściekła.
-
Bobry w akcji i hej arnold.
.thumb.jpg.00ee843afb9fd1d503aa637fe2969b83.jpg)
-
Witam wszystkich Mam 30 lat, od kilku lat choruję na CHAD Leczę się regularnie ale czasem jak czuje się bardzo dobrze pomijam wieczorną tabletkę i niestety skutki tego szybko są widoczne:( Każdy kto choruje na tą chorobę wie o czym mówię Wtedy lekarz, L-4 na kilka tygodni a czasem oddział Mieszkam sam, jakis sobie radzę, pracuję, mam swoje zainteresowania ale....właśnie to ale! Ciągle jestem sam a lata lecą Poznając jakąś dziewczynę np. w klubie boję sie powiedzieć o swojej chorobie bo jak sie dowie że choruję to nie będzie się chciała ze mną spotykać, jak ukryję swoją chorobę to odejdzie gdy to kiedys wyjdzie /wystarczy nawrót choroby choćby z powodu nie regularnego braku leków jak to czasem u mnie bywa/ I co wtedy lepsze? Mówić czy ukrywać? Ani to ani to :( Więc mam proste pytanie: jak taki człowiek jak ja może poznać partnerkę aby ułożyć sobie życie i nie byc do końca życia sam?...Mam wyższe wykształcenie, pracuję....ale ciągle sam bez szans na zmianę Może tu jest ktoś taki jak ja i ma dosyć samotności?...We dwójkę byłoby raźniej, można sie nawzajem wspierać Myślę co dalej ze mną będzie... Pozdrawiam wszystkich
-
Bardzo rzadko A Ty?
.jpg.6eee9016d8e0902a9dd1f1a56999b091.jpg)
-
Najnowsze tematy
-
-
Ostatnio zaktualizowane
-
.thumb.jpg.aba633d78989254ad222f1981a4c2fbf.jpg)
