MicMic

Syria

Nic. Jestem w trybie przetrwania od poniedziałku.

Natchnione przez szatana xd. Kurde, miałem na kulturoznawstwie całe pół roku o Biblii, ale gówno pamiętam. Ale z tego co mi się jarzy, to o tym, co zostało umieszczone w Kanonie decydowali biskupi na synodach.

Sama jesteśmy rozrywką chyba.

Aha, w sensie ze nikt go nie zmuszał? To tzw. wolność zewnętrzna. Jest jeszcze coś takiego jak wolność wewnętrzna i to ona jest w sumie kluczowa. Bo jeśli ktoś nie jest wolny wewnętrznie, to w sumie to, żeby wolny zewnętrznie, nie wiele zmienia.

Hmmm. Jak definiujesz w takim razie pojęcie wyboru? Teraz niesamowicie modne jest podkreślanie wolności, jakby to był jakiś aksjomat, pewnik. Taka uniwersalna riposta, szczególnie włamie wśród psychologów, coachów etc. A to tak na prawdę jedno z najbardziej tajemniczych pojęć, o czym niejednokrotnie pisałem.

Z tym wyborem to bym nie przesadzał. Wybrać to można napój do obiadu. Myślę, że ten kto decyduje się na taki krok nie ma innego wyjścia, albo go po prostu nie widzi. Na jedno wychodzi.

To było przed przedszkolem jeszcze. Czy mnie zostawiła, to nie wiem. To pamiętam najwcześniejsze, jeśli chodzi o tego typu zdarzenia.

Nie wiem, nie widziałem, powtarzam tylko wyznania @little angel

Niestała, często skrajna, robi ładne zdjęcia.

Ma średnie, ciemne włosy i dużą dupę. Solipsystka, zdaje się. Ups, to było o little angel

Tak mi się skojarzyło takie jedno zdarzenie z mojego dzieciństwa. Już niby o nim rozmawiałem na terapiach, ale się podzielę. Nie wiem czy to trauma, czy co. Nie wiem czy to, czego często doświadczam, w szczegołności w bliskich relacjach, to echa właśnie tego wydarzenia. Może tak, może nie, może po części. W każdym razie, miałem jakoś między 3 a 4 lata. Dobrze to pamiętam, więc musiało to zrobić wtedy na mnie wrażenie. Mieliśmy się przeprowadzadzić wraz z rodziną z Warszawy, od dziadków, do mieszkania w innej miejscowości, gdzie mama dostała pracę. Z jakiegoś powodu mama musiała tam jechać wcześniej. Pamiętam, że poszedłem z mamą, możliwe, że ze starszym bratem i dziadkiem, na dworzec. Mama pojechała (chyba z bratem?), ja zostałem sam z dziadkiem. Pamietam, że to było jakieś dla mnie dosyć zaskakujące, nie potrafiłem sobie z tym jakoś poradzić. Musiałem sygnalizować, że nie chcę. Pamiętam jeszcze, że albo płakałem, albo złościłem się na dworcu i dziadek kupił mi jakiś samochodzik (pamiętam do tej pory, biała karetkę pogotowia :D). No, ale chyba tylko na chwilę udało się odwrócić moją uwagę tym upominkiem i musiałem znowu zacząć ryczeć. Pamiętam, że dziadek mnie jakoś skarcił, że przecież dostałem zabawkę, czy cos takiego. Więc chyba się uciszyłem, żeby dziadek nie był zły. I taka to historia. Z punktu widzenia dorosłego głupota, bo zapewne wszyscy mi tłumaczyli, że mama nie zniknie, że ma ważne sprawy, że za jakiś czas pojedziemy do niej, albo sama wróci. etc. Ale to dla dziecka bez rozwiniętej kory przedczołowej zapewne gówno znaczy. No, ale kto wtedy się tym przejmował.

Japonia?

Byłem nieraz. A Ty?

Tak jest Nie wiem, widać zdjęcie uchwyciło jakieś rzadkie zjawisko.

Odstawiłem motocykl do garażu, do rodziców.

Zara

No cóż, takiego obiektywnego, wielkiego sensu to chyba nie ma.

A czyściłeś ekspres? Tam się lubi zasyfic w środku. Plus odkamienianie etc.

Kawa razem ze śniadaniem u mnie zawsze.

Już po kawie, a potem znowu do wyra.

Ja wiem, czy tak źle? Standardowo bym powiedział. Jakoś tak koło 11-12 zaczynam mieć więcej energii. Ale fakt, jest gorzej niż zazwyczaj.

Leżę i czekam, aż będę miał siłę do wstania z łóżka.

Dzięki.