sebastian86

to ze ciagle musze znosic obecnosc siostry

jeden napad lęku i juz postrzeganie samego siebie zmienia sie diametralnie...

czy po 10 latach nerwicy lękowej z objawami wegetatywnymi jest jeszcze szansa zeby te objawy przeszly calkowicie? czy jedynym wyjsciem jest oddzial leczenia nerwic?

sebaele, witaminy nie pomoga, bardziej juz magnez i potas. mozesz tez sprobowac poprosic lekarza o recepte na propranolol - troszke zmniejsza drzenie.

sebaele, posladki chyba

sebaele, ja mam drzenia przy pochylaniu sie , staniu gdy prawa noga jest podpieraczem, trzesace sie palce przy pisaniu normalnym i na telefonie...przejebane troche.

kaska08, ile razy zdarzylo ci sie faktycznie zemdlec?

kaska08, ja tak mialem w sklepie ze czulem ze moge zaraz zemdlec , balem sie najbardziej tego ze bedzie wokol mnie zamieszanie potem i bede "popularny"...

a ja mam natrectwa przeszlych zdarzen , znow analizuje dawne sytuacje, czy ja wogole mam jeszcze wplyw na swoje mysli...

a ja zaczynam sie martwic przedluzajacym sie procesem zdrowienia i wychodzenia z objawow wegetatywnych. to wszystko trwa za dlugo. biore duzo lekow , korzystam z psychoterapeuty, jezdze do bioterapeuty , staram sie zyc jak przecietny obywatel ale ciagle psychosomatyka wkurwia...

ja nie umiem czerpac radosci z jedzenia , picia , lezenia , ogladania tv czy przegladania internetu. wszystko sie dzieje jakos tak bezosobowo. kiedys jak komus w czyms pomoglem to czulem autentyczna radosc i satysfakcje a teraz wszystko wydaje sie takie bezowocne...

swir - jim carey

Lecter - nieprzecietna osobowosc

hitler - psychopata

objawy objawami ale skutki sa straszne w nerwicy...wycofanie z zycia, ograniczenie swobody, apatia i popsute relacje z ludzmi

chorzy psychicznie - naznaczeni

dzieci - istoty szczesliwe

chcialbym sie wyzalic...

wuj dobra rada, reakcje lękowe sa dowodem istnienia podswiadomosci

rozjebac ta apatie na strzępy...

sens, a co jesli swiadomosc zmienila postrzeganie zycia ale w podswiadomosci sa nadal te same schematy?

ja cokolwiek bym nie robil to nie umiem uciec przed ta wszechogarniajaca apatią

kolejna niedziela bez historii...

Nurja, u mnie jest tak monotonnie kazdego dnia. jestem coraz bardziej zobojetniony na wszystko.

malibu, no jesli konwencjonalne slabo sie sprawiaja to zastanawiam sie nad innymi