czarna rzodkiew

24/7 Masz zrobione zakupy spożywcze?

Mam w sumie podobnie, ale nie że nie lubi, tylko nie chce mieć ze mną nic do czynienia, że wiecznie odstaję, nie mogę z nikim złapać wspólnego języka. Nie przeszkadza mi to przynajmniej.

Samochody, nie samochodów. Niczego ostatnio nie słucham, nie mam ochoty, i tak żyję w nieustannym hałasie.

7 lat bez nawet łyczka? Wyrazy uznania. Mnie coś musi bardzo obrzydzić, żebym całkiem rzuciła, albo wali się życie.

Jałowcowa w moim sercu.

Przejeżdżających samochodów

Mój pies nie szczekał. Nauczyłam go komendy daj głos, to na smaczka potrafił szczeknąć, a tak był zawsze spokojny i przyjaźnie nastawiony. Ciężko mi się jeszcze patrzy na psy, nic już nie widzę przez łzy zebrane w oczach. Tęsknię za moim czworonogiem, bardzo. I znów płaczę...

W końcu nie poszłam. Nie poinformowałam jej o tym, że nie przyjdę. Może sama zapomniała, trochę daje wrażenie roztrzepanej, mogła mi nie wyjawiać pewnych sytuacji, to inaczej bym na nią patrzyła i inaczej potraktowała. Czy godzina z nią zmieniłaby coś w moim życiu? Absolutnie nie. Czy rok takich godzin zmieniłby coś? Szczerze wątpię. Czy z nią czy kolejnym i kolejnym i kolejnym "specjalistą"... Dla mnie strata czasu.

A dzisiaj gorzej. Może to przez wypicie połowy butelki wina przed snem. Męczę się.

Nie, ale nie miałam skutków ubocznych. A tu z lekami czy bez jest do kitu, ale bez stało się do kitu jeszcze bardziej przez skutki odstawienia.

Lepiej niż wczoraj, zdecydowanie lepiej niż przedwczoraj. Dalej jednak ciągnie mnie do autodestrukcji. Brakuje mi sportu, ale wciąż mam zepsute kolano.

Do tego wrócił mi apetyt... Nie wiem, czy to bardziej zasługa paro czy pregi, którą też całkiem rzuciłam, a wczoraj rano wzięłam jednak 75 mg, co pomogło mi załatwić kilka większych spraw. Dzisiaj bez pregi, nawet odczuwam spokój. Może tak jeszcze polawiruję, w razie potrzeb, dopóki całkiem już nie będę potrzebowała tych wspomagaczy.

Przyznam szczerze, że czytając o tych wszystkich skutkach ubocznych, latach stosowania i trudnego przyzwyczajania się do życia po odstawieniu leków, zdecydowałam, że nie chcę być zależna od kolejnego środka. Może jednak zbyt drastycznie podeszłam do tematu, rzucając całkowicie leki, dlatego czułam się gorzej niż zwykle. Wczoraj i dzisiaj wzięłam rano 10 mg paro, co zniwelowało zawroty głowy i wkurw. Docelowo jednak będę odstawiała.

Wypalam ostatniego papierosa. Nie zamierzam dalej wychodzić z domu, tym samym rzucam na razie palenie.

Jak tu głównie lękowcy siedzą, to czego innego się spodziewać.

A jakie? Masz zebraną grupę chętnych czy dopiero poszukujesz?

Skoro nic nie czułeś, to nie było okazji. Nic na siłę.

Ichniejszy.

3501

Niece

Komórka - Azot Samobójstwo

Może jakiś klub wiecznych śpiochów... Gdybym mogła, nie budziłabym się wcale. Ale to trzeba byłoby zapaść w śpiączkę...

Praca. Ale już nie taka udawana. Potrzebuję do tego czystego mieszkania. Przerąbana jest niemożność skupienia się w bałaganie. Rezonuję z otoczeniem. Staję się nim.

Hit Kara dla dzieci: stanie w kącie?