czarna rzodkiew

Co za cyrk.

Ja też tego świata nie czuję podczas derealizacji, o ile nie czujemy tak samo, czuję się z niego wyłączona, jakby ktoś mnie wziął, zresetował i wrzucił z powrotem. To takie dziwne uczucie, ciężko dokładnie opisać słowami, każdy czuje trochę inaczej. Okoliczności też mogą mieć wpływ na nasilenie derealizacji, jedna może być łagodniejsza od drugiej, wszystkie jednak mają wspólny mianownik tej dziwności, nierealności, snu na jawie. Przebywając samej w domu, ten stan jest do przeżycia, inaczej reaguje moja głowa, bardziej doskwiera mi wtedy ogromna pustka, odcięcie czy otępienie afektywne - prędzej w tę stronę - niż narastający niepokój. Za to w pracy owszem, boję się, boję się, że zemdleję na oczach ludzi, będę widowiskiem, ktoś mnie zacznie dotykać, oceniać z bliska, potem będę wieczną opowieścią na ustach pracowników, zatem przeważa lękowa część derealizacji, w której podłożem jest stres. I zawsze mam wtedy silną potrzebę ucieczki, wyjścia na zewnątrz, daleko od pracy, do której bym już nie wróciła, ale rozsądna część mózgu trzyma mnie na miejscu i każe czekać. Niestety przy gnębieniu najlepszą rzeczą, jaką mózg może dla nas zrobić, to właśnie odciąć od tej rzeczywistości, wszystkie te krzywdy okazują się tak poważnym zagrożeniem, że trzeba nas ratować, a przecież nic ani nikt nas więcej nie zrani, jeśli przestaniemy cokolwiek czuć. U mnie też zaczęło się w szkole, w pierwszych kryzysach i potrafiło trwać naprawdę długo, czasem i tygodniami żyłam w innym stanie, a może i dłużej, ale żeby tak bez przerw? To musi być przykre. Z drugiej strony, jak się nie zna innego stanu, to tylko tak się żyje. Ale jednak coś tam Ci sprawia autentyczną radość, jak muzyka, znajdujesz choćby krótkie chwile realności i oby było ich jak najwięcej, właśnie to odwracanie uwagi różnymi zajęciami uziemia. Musisz? Dlaczego jest to dla Ciebie ważne?

Przywyknąć tak, ale polubić nie wyobrażam sobie. Dosyć często dotyka mnie derealizacja, zwykle trwająca kilka minut, ale zdarzały się też całe dni. Bardzo źle się wtedy czuję, użyłabym nawet słowa "strasznie" w pełnym jego znaczeniu, bo nagle wszystko znika, świat, który przed chwilą był ci znany, staje się odwrócony, ludzie to jego kukiełki, a ty nie wiesz, co tutaj robisz i jak masz się wydostać, wiesz tylko, że musisz zachować spokój i oddychać. Najbardziej dolegliwe są dla mnie ataki, które występują w domu rodzinnym lub pracy (zdalnej czy biurowej - bez znaczenia). To pierwsze jest druzgocące, nagle dom i najbliżsi stają się zupełnie obcy, patrzysz na rodziców i nie masz tych samych odczuć, co przed chwilą. Za to w pracy podczas ataku wpadam w obłęd myśli, w ogóle zapominam nad czym pracowałam, nie wygląda to na moje, nie mogę do tego wrócić, oddala się cała rzeczywistość, zaczyna piszczeć mi w uszach, sama chcę zacząć piszczeć, czuję się uwięziona, czekanie aż to minie ciągnie się, a przecież ja zaraz zemdleję! - takie mam myślenie.

Czekamy więc. Ja ostatnio w ogóle nie pamiętam snów, za dużo zielska.

A ja praktycznie nie spałam i chociaż iść nie muszę, to zalogować się do pracy już tak. Środek tygodnia, tylko wytrwać 2 dni i w piątek będzie już z górki. A potem weekendowe cierpienie, a może wprowadzę małe zmiany i zmienię bieg życia...

Malować tuszem pewnie można, byle nie krótko po zabiegu, ale to się wydaje raczej zbędne, skoro laminację robi się głównie po to, aby nie babrać się z tuszem. Tak mi się wydaje, nigdy takiego zabiegu nie miałam i nie chcę sobie robić.

A od siebie polecę serial Widow's Bay, dawno mnie żaden nie wciągnął jak ten, w przyszłym roku ma być 2 sezon.

Długo mi zajęło dojście do tego wniosku, bywało, że czułam na sobie ciężar rozmowy, że to ja mam zabawiać, a wcale wygadana nie jestem, najchętniej całe życie bym milczała. Zależało mi do tego stopnia na rozmowach bez krępującej atmosfery, że ćwiczyłam w domu, zgłębiałam tematy, raz nawet obejrzałam jakiś poradnik dotyczący small talków. A ile było analizowania każdego gestu, słowa, mimiki po nocach... A ile krzywdy wyrządzonej sobie, bo mogłam coś powiedzieć inaczej, bo ktoś mnie ocenił nie tak, jak bym chciała, bo ktoś tak zakręcił rozmową, że poczułam się, jakby mnie zdeptano obsranym butem. Jak dobrze, że mam to za sobą i nie przejmuję się już czymś tak głupim. Teraz jakkolwiek nie wypadnę przed kimś, nie myślę o tym, nie interesuje mnie jego zdanie, wręcz za każdym razem mam ochotę zrobić coś nieprzewidywalnego, dziwacznego, żeby wyłamać się z tego NPC-owego dialogu. A to jest najgorsze. Nie wiem, co mają w głowach ludzie, którzy podchodzą i zaczynają rozmowę, gdy akurat jesz i masz te 20 min przerwy wyłącznie dla siebie. Każdy potrzebuje chwili na podładowanie baterii. Przez takich ludzi łazienki są dłużej zajęte. Mnie ogółem wszystkie rozmowy męczą i zawsze tak było. Nawet przestałam lubić słuchać innych, często mam wrażenie, że o wszystkim, co do mnie mówią, już słyszałam, wszystko wiem, a ich życiowe historie nie są dla mnie za ciekawe.

O rany, to mnie zaskoczyłaś... Po obejrzeniu filmu Once katowałam ich piosenki miesiącami.

Takie Goodreads z fiszkami? Brzmi jak aplikacja, która może już istnieć, ale ma na tyle dużo niepotrzebnych funkcji czy innych niedopasowań, że chce się posiadać wymarzoną jej wersję napisaną pod siebie. Ja tak mam z aplikacjami monitorowania okresu, kiedyś stworzę własną. No właśnie, kiedyś... Znam ten cytat, który wkleiłeś, podoba mi się, tylko co to za najlepszy moment, w którym trzeba się zmusić do czynności? Musiałabym najpierw pozmieniać swoje nawyki, bo opór, jaki czuję, do rzeczy jest nie do pokonania.

Dwie kawy, sajgonki z surówką, dwie kanapki z pastą jajeczną.

Niestety od dawna nie Codziennie jesz obiad?

Na siebie nie Masz niski poziom hemoglobiny?

Soczek wieloowocowy

Hit Buldak Ramen?

Zazwyczaj 1, staram się 2, jak mam dobry dzień Lubisz swoje ciało?

Ajran

Nie, dlatego ją zmieniam Ile czasu poświęcasz na makijaż?

Analiza Biżuteria srebrna czy złota?

Zgubić się w górach Niemyte 5 dni włosy czy niemyte 7 dni zęby?

Suma Pies czy kot?

Gmina Emotka: ":-)", ":-(" czy ":-P"?

Upały Odwodnienie organizmu czy palpitacje serca?

Nie, mam płyn Masz niską ferrytynę?