alicja_31

Vett, czas chyba na botox chodzenie z kijkami... ale to pocieszające, mój wielki koszmar jest taki, że nie będę nadążać za materiałem przerabianym w szkole przez moje dzieci rozpirzyliśmy wątek Autorce...bardzo przepraszamy, idziemy robić powidła

to jest nurt myślowy "po trupach do celu" a właśnie, o tym mówię, to że się nie kuma matmy nie znaczy jeszcze że jest się debilem, nie wiem w jakim zawodzie ktoś na piechotę całki liczy... na cholerę to komu potrzebne?

o wypraszam sobie, jestem dr i matematyka nie była mi do tego potrzebna, wszak są programy komputerowe do zliczania co bardziej skomplikowych rzeczy nauczanie indywidualne - ja bym dyrektora szkoły pytała...

no czyli jednak nie te czasy (ależ się staro poczułam ), ja tam na maturze ściągałam na ustnej był kłopot, ale za uszy wyciągnęli

ja to napisałam trochę prowokacyjnie a generalnie w ten sposób można o każdej dziedzinie napisać - co z tego, że się wyuczysz, jak nie zakumasz... cóż, jak się nie umie, nie rozumie, to się kombinuje - ściąga, przepisuje, rżnie wariata... chyba, że to nie te czasy...

a się uczepiliście no to se można trenować to rozwiązywanie różniczek i trenować...zamiast po forum wędrować

e fajne to w związku - można sobie różnie interpretować: w związku z czym? (ś)

to wkuwaj tą matmę zamiast po forach hasać!

Wrocław - zbiórka! Robimy odliczanie

nie wiem po co są parki, za to lubię chodzić po smętarzach

Że co z tymi chadowcami? mogą mieć istotny wpływ na poprawę statystyk...bo na razie to smutno jakoś wyglądają

tak, pół zamrażary (dobrze, że mi przypomniałeś!) Czy masz tipsy?

dobra, dobra, poczekaj aż się CHADowcy zwiedzą o ankiecie...

głos oddany

dzięki za wyjaśnienie, tak to jest jak się seriali nie ogląda... potem człek za dyskusją nie nadąża

walkers? dawać maczetę eee, nie panimaju... dlaczemu?

Kowaaalu czy Ci nie żal? Kowaaalu wracaj tutaj. hłe hłe (tak mi się skojarzyło )

ostatnio to samo pomyślałam o sobie i trochę Cię rozumiem... moje otoczenie też uważa, że mam więcej niż większość, to powinnam byc bardziej szczęśliwa, szity z satelity, szczęście jest sprawą indywidualną. Ale ja nie wstydzę się tego, że lubię mieć, wręcz właśnie dobrze zdaję sobie sprawę, że w gorszych warunkach po prostu nie byłabym w stanie funkcjonować. I podziwiam osoby, które to potrafią. Serio.

ryczę i się tego wstydzę, masakra

zdecydowanie szwędacz w domu łapię doła

SeleneStar, też to przerabiam - śmierć ojca w marcu, znalazłam go...nieżyjącego od kilku dni..., i moje mieszane z tym uczucia. Z jednej strony żal straszny, nie wiem do końca co się stało, że zmarł (nie chorował), z drugiej strony cóż, w wieku kilku lat przestałam mówić do niego tato, bo był mi obcy. Ach, to długa historia, nie chcę przynudzać, ale wiem co czujesz. Ja sobie na razie z tym nie poradziłam mimo psychoterapii, przeciwdepresantów jest źle

otwarcie winka, upiję się i idę lulu, niech się ten cholerny dzień kończy

okulary - mądrala

a chwilowo mam dość tego pierniczenia z rozmiarami, powalczę późniejszą porą, może wino pomoże dojść z tym do ładu

walczę z avatarem...nie mogę się wpasować w ramkę, do dupy