mark123

Dopiero pierwszy dzień pracy, a ja już czuję się po nim psychicznie zmęczony, to co będzie później.

Że będę musiał wstawać o 3:50.

Że przeszedłem badania lekarskie i że załatwiłem finalne formalności do rozpoczęcia stażu.

Ja często reaguję emocjonalnie na filmy, czasem wręcz emocjonalnie czuję się, jakbym realnie uczestniczył w sytuacji, która rozgrywa się na filmie. Czasem mam reakcje nieadekwatne, np. reaguję smutkiem, przykrością na akcje komediowe.

Czy przewód pokarmowy może dawać takie objawy?: - odczucie, jakby fragment przełyku czasem stawał się poziomy i pofalowany, w wyniku czego powietrze z żołądka ma znacznie utrudnioną drogę do przebycia, by się wydostać - mój przełyk czasem wydaje dźwięki, jakby otwierać jakieś stare drzwi ze spróchniałego drewna, które zaraz urwą się ze spróchniałych zawiasów - czasem w kilka minut następuje przejście od uczucia sytości do uczucia głodu, jedzenie sobie siedzi w żołądku i nagle "znika" - odczucie, że czasem połknięte powietrze po dostaniu się do żołądka staje bardzo masywne, cięższe od pokarmu i wędruje pod niego oraz jest bardzo twarde - odczucie, że tzw mięśnie zwieraczy przełyku ulegają rozluźnieniu tylko wtedy, gdy napnę mięśnie rąk i klatki piersiowej

"Man lives in the sunlit world of what he believes to be reality. But...there is, unseen by most, an underworld, a place that is just as real, but not as brightly lit... a darkside" "The darkside is always there, waiting for us to enter - waiting to enter us. Until next time, try to enjoy the daylight"

Ja miałem jakieś dwa testy na zaburzenia osobowości u psychologa, nie wiem jakie. Na jednym było 100 pytań, na drugim 102 pytania. I z testu wyszła schizoidalność, unikanie, depresja i histeria. No ale depresja i histeria to nie są zaburzenia osobowości, tylko depresja to zaburzenia nastroju, a histeria to zaburzenia dysocjacyjne.

Ja jestem mieszańcem osobowości schizoidalnej i unikającej.

"Gdyby pana układ pokarmowy mógł mówić, powiedziałby nie krzywdź mnie, zaopiekuj się mną".

Nie wiem, czy takie trudne jest ustalenie, co przekłada się na somatyzacje w zaburzeniach konwersyjnych, czy moja terapeutka jest w tym kiepska. Tylko gdyba, a może to, a może to, a może tamto.

Ostatnio częściej "dostrzegam znaki" celowej wrogości psów, a także ich właścicieli wobec mnie. I pomyśleć, że kiedyś chciałem mieć psa, dobrze że to nie doszło do skutku, bo teraz pies w domu działałby na mnie dosłownie jak płachta na byka.

Ja stricte ateistą nie jestem, uważam, że może istnieć jakaś inteligentna istota (materialna bądź jakaś "inteligentna energia"), która stworzyła wszechświat(y) i przyczyniła się do powstania w nim/nich życia. Natomiast jestem całkowicie areligijny, definitywnie uważam, że wszelkie obrzędy religijne, wiara w słowa kleru oraz w treść "Świętych Ksiąg" to bzdura.

U mnie droga do akceptacji siebie daleka, muszę zmienić przynajmniej 2/3 swojej osobowości, żeby móc siebie zaakceptować.

Byłyby chyba większe "akcje", gdyby dominującym wyznaniem w Polsce był rekonstrukcjonizm, a nie katolicyzm.

Odkąd jestem na alwerynie, jestem w stanie spożyć trochę więcej płynów. Alweryna rozczelnia mi zwieracze przełyku i mogę odbijać wzdęcia z żołądka. Mam dziwne przeczucie, że będę musiał zażywać alwerynę do końca życia.

Ja najbardziej beznadziejnych nauczycieli miałem w szkole średniej. Nauczyciele zawyżali oceny lizusom za samo podlizywanie się (czasem z 1 aż na 3, dyrekcja chyba w ogóle nie kontrolowała dzienników); jeden z nauczycieli prowokował szkolnych chuliganów do naśmiewania się ze spokojnych uczniów; w-fista nie widział nic, poza grom w piłkę; jeden z uczniów w mojej klasie miał zawsze frekwencje poniżej 50% i nigdy nie dostał nkl; nauczyciele nie trzymali dyscypliny, na przerwach burdel, na lekcjach burdel, a jedna z nauczycielek to totalnie "odleciała" pod tym kątem, uczniowie biegali po klasie, chodzili po ławkach, rzucali przedmiotami, a ona sobie siedziała i czytała gazetę, w ogóle lekcji nie prowadziła, od czasu do czasu wpisywała jakieś oceny do dziennika. Ogólnie szkołę średnią wspominam najgorzej, nie dość, że uczniowie "niedorozwinięci", to jeszcze personel beznadziejny.

Natchnęło mnie, by założyć jakąś ankietę.

Można sobie wyprać mózg całkowicie wierząc "powszechnie przyjętym" teoriom psychologicznym. Uważam, że psychologia jest jeszcze na pograniczu nauki i pseudonauki i powinno się podchodzić trochę z dystansem do tego, co głosi; do twardej wiedzy w dziedzinie psychologii jeszcze daleko.

Ja gdy doświadczyłem pierwszego ogólnego ataku paniki, byłem już dobrze zapoznany z objawami nerwicy i od razu domyśliłem się, co się dzieje.

Jestem zwolennikiem ustrojów rygorystycznych.

Że sporo sesji psychoterapii muszę opuszczać, bo zawsze coś mi wypadnie, a to wizyta u lekarza, a to problemy rodzinne, a to rozmowa o pracę.

Fanatyzmowi katolickiemu daleko do fanatyzmu islamskiego. Odpowiednikiem fanatyzmu islamskiego w chrześcijaństwie jest rekonstrukcjonizm.

Może agusiaww uważa, że w polskiej szkole wszystko jest w porządku (albo, że nie jest, ale jak ktoś w niej popracuje, to dojdzie do wniosku, że nawet Ministerstwo Edukacji nie może w niej nic zmienić)

Ja piję szklankę kawy smakowej rozpuszczalnej do śniadania. Moja ulubiona kawa to kawa o smaku piernika.

Dla mnie w czasach szkolnych, szkoła była subiektywnie najniebezpieczniejszym miejscem, nigdzie nie było tak niebezpiecznie, jak w szkole. Nawet gdyby rodzice jakoś nauczyli mnie radzić sobie z dokuczającymi rówieśnikami, to raczej urojenia i tak nie pozwoliłyby mi na poczucie bezpieczeństwa.