mark123

Mnie najbardziej wkurzało ciche przyzwolenie niektórych wykładowców na ściąganie.

Patrzę na unoszącą się nad doliną "parę".

Cole

Nie ma to ogólnego zastosowania. Zależy kto chce i co chce.

Komuś obcemu pomaga się chyba, przeważnie aby albo uspokoić swoje sumienie; albo by poczuć, że się jest dobrym; albo, by mieć spokój ze strony otoczenia danej osoby, jeśli występuje presja, by robić coś dla innych.

Że prawdopodobnie przez najbliższe dni od około godziny 5 nie będę mógł zasnąć.

Ja mam 6 cech z ankiety.

Nudzę się.

Japonki to chyba powinny być na gołą stopę, bo tak to chyba niewygodnie; no chyba, żeby wyciąć kawałek skarpety w palcach, żeby ta rurka swobodnie wchodziła.

Ludzie wolą bardziej popierać głupią modę, niż mądrze myśleć.

To jak wygląda ktoś w sandałach i skarpetkach/bez skarpetek zależy od subiektywnych odczuć obserwatora. A dla mnie osoby z gołymi stopami źle wyglądają.

Ja w sumie z psychicznych względów nie lubię mieć na dworze gołej stopy.

Powrót z wczasów, na które niedługo jadę.

Nie lubię chodzić bez skarpet na dworze.

Ja często noszę skarpety do sandałów.

Dołuję się przyszłą niedzielą.

Śniło mi się dzisiaj, że nie miałem rodziców. Później mi się śniło, że byłem niby niemowlakiem i leżałem obok jakiegoś drugiego niby niemowlaka, ale umieliśmy mówić i rozmawialiśmy ze sobą. -- 03 lip 2014, 00:20:45 -- Ostatniej nocy najpierw miałem sen tego typu, który prześladował mnie w dzieciństwie; potem śniło mi się, że zamierzałem wybrać się do psychiatry po skierowanie do szpitala.

Że jutro dzień ojca.

Ja podczas pomiaru mam tętno około 70, czyli normalnie chyba około 50-60.

Pewnie z powodu mojego nienormalnego mózgu.

Wykrzyczeć pewien swój kontrowersyjny pogląd.

Mnie by chyba nawet desperatka nie chciała.

A ja maksymalnie udźwignę coś ważącego około 25 kilo, ale z bardzo dużym trudem i bardzo częstymi odpoczynkami. A bez żadnych trudności, to udźwignę rzecz ważącą góra 5 kilo.

Obydwa są z dzieciństwa.

Z dzieciństwa, u psychologa dziecięcego to było jakoś tak: "wyjdź na dwór, podejdź do jakichś dzieci i powiedz cześć, jestem [moje imię] co robicie, czy mogę się do was przyłączyć" inna sytuacja, podczas rozmowy o dokuczaniu mi przez rówieśników; jakoś tak to mniej więcej było: psycholog "a jesteś downem ?" (czyżby ona myślała, że ja wierzę rówieśnikom ? ) ja: "nie" psycholog: "no to nie masz się czym przejmować" (tekst bez sensu)