depresyjny86

A ja mam lęki i dlatego wole siedzieć tu z Wami na forum...niz samemu myśleć nad problemami...

Jeju chciałbym tak...

Całkowita zgoda ,i Soulfly droga autorko ma również racje w tym,że nadajesz sie do związków ale tak dla jakiejś..pewności zawsze warto pogadać z psychologiem.

Margaryna 9 oczywiście,że nie.

Heh,przez pomyłkę przeczytałem "ja też zbieram zwłoki" .Wzrok już nie ten

Nie dziwie Ci się Agnieszko,sam bym był zagubiony

Sam jestem hmm osobą która nigdy nie wie co czuje do kogo i dlaczego,więc obawiam się,że gdybym był w takiej sytuacji,to sam nie wiedział bym co zrobić. Chyba uczucia to dla mnie jakiś wyższy level...ale nie o mnie. Chyba Panna Modliszka mądrze mówi.

No tak leotie, 19? 20? 18? może 17 lat? rzeczywiście bardzo dojrzały wiek.... Leotie- nic do Ciebie nie mam osobiście,tak jak tutaj mi zarzuca większość.Po prostu dziwie się Twojemu postępowaniu,które dla mnie jest kompletnie nie zrozumiałe. Zyczę Ci żebyś jak najszybciej wyszła z tej sytuacji,i żeby terapia Ci pomogła,po prostu żebyś wyszła na prostą,znalazła pracę i wyprowadziła się. TAO - jeżeli myślisz,że Twoje słowa są warte jakiejkolwiek kasy to sorry ale bardzo się mylisz.A i jeszcze jedno:nie jestem manipulantem.

Ehh. Przepraszam,nie mogłem wytrzymać,to już się nie powtórzy.

Jest świetnie,wszystko mnie boli,nie mam siły na diete,na obowiązkowe ćwiczenia...

TAO napisałem tylko,że było to bardzo głupie stwierdzenie.Nie dorabiaj sobie niczego więcej. Gdzie piszę co jest grzechem,a co nie?GDZIE? Najwyrażniej Ty nie wiesz. Raczej to Ty w szkole nie radzileś sobie z czytaniem ze zrozumieniem. Mówiłem Ci że brzmisz jak Jarosław. Tak,jestem mistrzem manipulacji...jak Tusk! Kończę tą dyskusje.Szkoda,że niektórzy nie potrafią przyjąć innego punktu widzenia,i rzucają się na będących w mniejszości(niestety) użytkowników,którzy mają prawo wyrazić swoje zdanie jakiekolwiek by ono nie było i móc dyskutować bez podjazdów typu:jesteś taki zły bo to i tamto . Chciałem jeszcze zaznaczyć,że nigdy nie miałem złych intencji w stosunku do autorki,ani do innych użytkowników.

Nie komentuję. Brzmisz jak Jarosław. Autorka nie.

Jestem za tym,żeby każdy decydował w swoim własnym sumieniu czy chce to zrobić. Ale jeżeli już tak piszesz to mogę Ci jeszcze odpowiedzieć,że trzeba było się zabezpieczyć.

Bo jak ktoś mówi prawdę i nie owija w bawełnę to jest według Was pełen goryczy?. Po pierwsze nikt podkreślam NIKT nie robił tutaj nagonki i nie robi. Po prostu niektórym z Was trzeba było tłumaczyć,że rodzice mają prawo rządzić jak im się podoba w swoim domu. Poza tym,trzeba było wytłumaczyć też niektórym,że małżeństwo "z miłości"(spodobało mi się to okreśłenie ) w wieku 20 lat - bez jakiejkolwiek możliwości finansowej odcięcia od rodziców nie jest czymś normalnym,odpowiedzialnym. Nic takiego nie miało tutaj miejsca.

100% racji. Jak widać w tym temacie wcale nie musimy . Wyjść za mąż w wieku 20 lat nie mając kompletnie nic i z perspektywą wspólnego mieszkania z rodzicami mającymi złe nastawienie to coś gorszego niż grzech - to brak odpowiedzialności. Zgodzili się bo pewnie nie wypadalo,żeby małżeństwo mieszkało oddzielnie..To,że się zgodzili nie oznacza,że zgodzili się na łamanie ustalonych przez siebie reguł. 3-zwalili się na głowę bo rodzice na pewno nie chcieli wariantu podanego wyżej,poza tym małżeńśtwo z dzieckiem mieszkające oddzielnie.... Linka zawsze pokazuje się z bardzo dobrej strony Ale to patetycznie zabrzmiało TAO.Dla mnie Linka ma bardzo mądre zdanie na temat dyskusji. Znowu zbyt patetycznie. Bardzo głupie stwierdzenie.

Przecudnie to wygląda

Dzięki za list,ale mogłeś wysłać przez pocztę A i jeszcze jedno,jestem facetem

Tym bardziej dziwie się decyzji o śłubie i przeprowadzce. Może i chore i kołtuńskie według Ciebie - ale rodzice mają prawo tak reagować,bo to ich dom i oni w nim rządzą,i nie jest ważne czy ktoś coś spłaca itp - to oni pozwolili im tutaj zamieszkać i teraz niestety autorka i jej mąż muszą się im podporządkować. Będą mieli swój własny dom - będą mogli się obściskiwać ile chcą.Niestety tak to wygląda. A koniecznie musiała autorka brać ślub w wieku 20 lat? Tak i tym samym córka i jej mąż zostali by na ulicy koniecznie chcąc być razem,tak po prostu,z miłości ....a może po prostu rodzice stwierdzili,że inaczej nie wypada,że małżeństwo nie powinno mieszkać oddzielnie.. I dopóki oni są w domu rodziców mogą kazać im żyć tak jak chcą żeby żyli Autorka i jej mąż sami się w to wkopali na swoje własne życzenie.

Przy czym autorka i jej mąż nie mają prawa walczyć tylko chcą czy nie chcą muszą znosić humory rodziców dopóki się z domu nie wyprowadzą.. Nie mówie,że życiowy ale błąd.Nie wiem co mam o tym myśleć ale piszesz tak jakbyś nie zdawała sobie sprawy z tego jakie jest życie.Zanim postanowiliście o ślubie i przeprowadzce trzeba było 100 razy przemyśleć całą sytuację...dobrze przemyśłeć.Nie dziwie się Twoim rodzicom bo też nie był bym zadowolony,że w moim własnym domu mieszka jakiś gościu który jest mężem mojej córki która w chwili zawarcia małżeństwa miała zaledwie 20 lat! .Poza tym nie dość,że popełniliście błąd to teraz marudzicie...tylko,że najpierw trzeba było całą sprawę przemyśleć.A ślub nie jest czymś co trzeba zrobić już,teraz,natychmiast!.Nie wiem jak było z dzieckiem ale z tym też nie należy się śpieszyć... Takie rzeczy jak ślub trzeba dobrze zaplanować,bo to zmienia całe Wasze życie.I tak za kilka lat będziecie pamiętali pierwsze lata swojego małżeństwa jako okres kłótni z Twoimi rodzicami i wysłuchiwaniem ich pretensji - które są całkowicie słuszne moim zdaniem.

Rzeczywiście wystarczający powód do miłości Osoba chora na depresje niekoniecznie musi być płaczliwa i rozdrażniona.. Ale dobra już się nie czepiam Skoro boisz się swojego chłopaka..to po prostu z nim zerwij.Zrozum,że nie naprawisz go,nie zmienisz.Widzisz jaki jest "odpowiedzialny" już teraz... Zadaj sobie pytanie : "Czy chcę być z człowiekiem który nic sobie nie robi z życia i którego się boję?"

Lolita prawo prawem a życie życiem:)

Lolita,to wciąż w większej części dom rodziców niż ich,oni mają prawo traktować jej męża i swoją córkę jak chcą,bo nawet mimo tego,że oni się dokładają,to ich dom.I nie mówie tutaj tylko o znaczeniu hmm materialnym ale w ogóle życiowym,bo to nie mąż mieszkał w tym domu przez wcześniejsze lata tylko oni z córką. A poza tym no przykład z państwem w ogóle nie pasuje do rodziny.No chyba,że rodzinę pojmujesz w kategoriach hmm jakiejś dosłownie instytucji z określonym budżetem, hmm...

W takim razie kolejny dowód na to,że miłość to uczucie utrudniające życie(no chyba,że osoby będące ze sobą są odpowiedzialne i wiedzą,że w danym momencie nie mogą się pobrać i zamieszkać ze sobą,dlatego decydują się na małżeństwo póżniej)

A ja mam jeszcze takie pytanie: Jaki był motyw zawarcia związku małżeńskiego tak szybko,bez własnego mieszkania i kasy?Dziecko?

soulfly89 - bardzo fajnie to ujełaś...tak samo jest właśnie ze mną. W jaki sposób ćwiczysz odwagę?