Korba

Shadowmere, Haniu, ja nie mam żadnych planów na dziś, nawet bezsensownych

Vi., co znowu się stało>?

przytulam Was wszystkich resztkami sił

Haniu, :*

nie wiem co mam napisać... czuję się jak żywe zwłoki.

Nom. Marylka.

kilka filmów do obejrzenia, między innymi "Czarny łabędź", na którego bardzo czekałam. ale to jak głowa przestanie boleć...

u mnie niestety też

obudziłam się..., jest mi zimno, boli mnie głowa, bolą mnie ramiona i plecy, boli mnie żołądek... uroczo. sobotę spędzę pewnie w wyrku. dobrze że jest mój siostrzeniec.. pójdzie do sklepu... wstyd mi przed nim. sobota a ja zdycham w łóżku

Ja oglądałam wszystkie części Lostów i jestem totalnie zakochana w Sawyerze

lolka42, w dziale "Nerwica natręctw"

Vi., bo mnie wszystko drażni i nic nie cieszy.

domi, dzięki :*

idę se strzelić w łeb.

Vi., nie ograniczaj pisania, jeśli go potrzebujesz, wcale tego nie chcę! Może ja już nie potrzebuję. Po prostu. Właściwie to już chyba niczego mi nie potrzeba, bo nic nie pomaga.

niestety. nawet jak nie ma kłótni, to już nie potrafię się tu odnaleźć, nie potrafię przeczytać tych wszystkich stron, które się pojawiły w ciągu dnia, a tym bardziej nie potrafię tu pisać. to już nie jest mój wątek. gubię się tu i czuję nieswojo

Monika1974, :* Thazek, zawsze o tym marzyłam

Monika1974, ja już sama nic nie wiem. mam obserwować kiedy napięcie się zwiększa i kiedz lekko odpuszcza. i zwrócić uwagę na to, co ma na to wpływ... Jakoś tak. Basiu, może pod górkę, ale dotrzesz wreszcie do celu podróży. będzie dobrze, czuję to. Gubię się tu, gubię....

człowiek nerwica, ALEKS*OLO, dziękuję

kasiątko, wybacz, ale roześmiałam się gorzko jak przeczytałam Twoje słowa

Terapia..., Powiedziałam terapeutce, że nie muszę wszystkiego wiedzieć i że mnie drażni gdy mnie pyta co chwilę, co czuję... Powiedziała, że się bardzo cieszy, że wyrzucam takie rzeczy i że widzi moje rozdrażnienie. Że mam do niego prawo. I że powinnam to robić częściej. I że muszę pracować i obserwować napięcie, które mi nie pozwala się rozluźnić i odpocząć. Byłam tak rozdrażniona, ze zaczęłam ze złością mówić, czego mam już dość, czego nie chcę, co mnie denerwuje, jaka bym chciała być, jak się czuć. Powiedziała mi, że jak bardzo konkretnie wiem, czego chcę. Że mam to wszystko bardzo sprecyzowane. Co z tego skoro nie wiem, jak się niektórych stanów pozbyć i jak osiągnąć inne. Jestem totalnie zablokowana. Zwróciła mi też uwagę, że bardzo często zmieniam temat i kiedy pyta mnie o to, co dzieje się "tu i teraz" zaczynam opowiadać jakieś rzeczy z wczoraj, z przed roku, albo o innych ludziach. W ogóle to mi się tak teraz miesza w głowie, że to co piszę jest chaotyczne i bez składu i ładu. Brakuje mi słów i umiejętności by je poskładać. Nie chce mi się myśleć.

Gdybyś nie umarł, mamie by nie odbiło, a ja miałabym normalne dzieciństwo i byłabym teraz rozpieszczonym, pustym, szczęśliwym człowiekiem.

Postanowiłam jednak się zemścić. Pierwszy raz w życiu pałam taką żądzą zemsty. Może to niskie, ale tyle miesięcy o tym myślałam i mi nie przeszło. Jak wiadomo zemsta jest daniem, które najlepiej smakuje na zimno.

Tylko mi nie znikaj, Haniu.