Cała aktywność
Kanał aktualizowany automatycznie
- Z ostatniej godziny
-
Sama mieszkasz?
- Dzisiaj
-
-
Sama nie wiem. Ja swoim chłopakom nie odmawiałam na przykład całkowicie słodyczy,ale najgorszego dziadostwa starałam się unikać ( kiedyś mi dentystka powiedziała, że guma rozpuszczalna to jest syf dla zębów ). Ale zobacz - stoję na mięsnym, przede mną młoda dziewczyna z małym dzieckiem i kupuje parówki "bo synek i ze cztery potrafi zjeść na śniadanie". Bajo bongo i do przodu
-
Ok masz rację w takim razie źle napisałam w tytule. Zrobiłam klikbajtowa dezinformację jak na prawdziwym portalu internetowym
-
Może jesteś w typie ludzi tak jak moja siostra, ona ma tak samo że źle jej mieszkać samemu i nie lubi. Zawsze na telefonie wisiała albo coś robiła. Ja mam odwrotnie lubie swoje gniazdo
-
To nie jest to samo, nie są jeszcze najgrubsze, ale że szybko tyją to w przyszłości mogą być najgrubsze w Europie. No ale nie muszą, nic nie jest jeszcze pewne, choć jest to niepokojący trend.
-
Czy to nie oznacza tego samego? Jeśli sam proces tycia nie doprawadzalby do nadwagi to chyba nie grzaliby tego tematu bo gdzie byłby problem. Dla zdrowia źle jest gdy jest nadwaga... Nie wiem Może tym nawykiem jest bardziej małe zainteresowanie dzieckiem? W sensie podstawowe wychowanie spoko, ale coś więcej to baw się sam. Tak jak nas wychowywali bo przecież naśladuje się rodziców nawet nieświadomie podobno?
-
O, no to jesteś jeszcze jedną osobą xDD pytanie sprecyzowalam
-
Byłem w takim związku i nie widzę problemu Szkoda
-
Tylko czy te warunki obiektywnie są na pewno nie spełnione? Bo np. "brak wystarczających umiejętności" to np. dla mnie nie jest warunek blokujący - w pełni nigdy się nie jest do czegoś przygotowanym więc to jest do pominięcia. Ale już np. "brak środków finansowych do zakupu czegoś niezbędnego" - tu już przeszkoda jest realna. Czasami sami siebie ograniczamy brakiem wiary w siebie. I to by trzeba było zidentyfikować i olać. Bo inaczej nigdy nie będziemy na coś gotowi. No tu jest ten temat śliski. Bo ja miałem takie momenty, że mało jadłem z powodów czysto finansowych. Ale nie przez to, że nie umiałem zarabiać tylko przez to, że pompowałem to co zarobiłem tam gdzie nie powinienem. I gdy było kiepsko to wtedy zapał mi mocno spadał i raczej wolałem spać niż pracować. Natomiast sama wizja biedowania przez jakiś czas nie przeraża mnie bardziej niż wizja że będę pracował do końca życia za "stałą pensje". Więc dla mnie decyzja mimo wszystko jest prosta i ryzyko jest warte podjęcia A w chuj dużo Ci powiem
-
Lęk przed sztuczną inteligencją (AI) i postępem technologicznym
shadow_no odpowiedział(a) na shadow_no temat w Nerwica lękowa
Hahah w sumie nie pomyślałem o tym lol. Ale faktycznie użycie AI w temacie o AI jednak mówi wiele A te transkrypcje można zrobić prosto i bez płatnego. Obczaj na youtube takie coś (na komputerze): - Pod filmem w opisie klikasz na more: - Na dole znajdujesz Show transcript: - Otwiera Ci się tabelka w której zaznaczasz i kopiujesz cały tekst: - Wklejasz do dowolnego AI (może być darmowe) i prosisz o podsumowanie -
TRAZODON (Azoneurax, Trazodone Neuraxpharm, Trittico CR/XR)
Verinia odpowiedział(a) na jowita temat w Leki przeciwdepresyjne
Czy komuś pomógł ten lek na niepokój? Mam też delikatne problemy ze snem, ale również z lękiem. Jest to także lek antydepresyjny, ale raczej delikatny. Biorę 1/3 rano i 2/3 na noc, czyli 75mg w sumie. Nie liczę na fajerwerki, ale o ogólne uspokojenie organizmu i może dzięki temu lepszy nastrój, i oczywiście dobry sen. -
Odradzam większość suplementów - do śmietnika.
shadow_no odpowiedział(a) na Śmojda temat w Medycyna niekonwencjonalna
Bright* We’re beautiful like diamonds in the sky -
Długo bierze akurat ten zestaw leków i czy wiesz jakie? Czasem warto zmienić psychiatrę jeśli obecne leczenie nie przynosi efektów. Natomiast leki mają to do siebie że potrzeba czasu żeby się dobrze wkręciły. Ale jeśli to trwa już wiele lat to podejrzewam, że próbował różnych zestawów. Natomiast jeśli obecne nie pomagają to jednak coś trzeba zmienić Ja mam regularnie epizody derealizacji podczas stresu. Tak wyglądają u mnie "ataki" nerwicy lękowej. Pomagają leki (paroksetyna) + regularne podejmowanie walki czyli... próby życia mimo wszystko normalnie Uwierzyć, że nad tym się nie da łatwo zapanować i że to co czujemy wtedy jest naprawdę realne a nie jest wymyślone. Innymi słowy jeśli ta osoba mówi, że "się nie czuje" to naprawde to tak wygląda, że "się oddzielamy od ciała" i nie da się nad tym w prosty sposób zapanować. Natomiast da się z tym żyć całkiem sprawnie. Jedynie wymaga to trochę więcej wysiłku w porównaniu do osób zdrowych. Bo u nas każdy "zwykły" problem dnia codziennego dodatkowo w pakiecie ma ten związany ze zdrowiem
-
Sama jestem bi, więc whatever xD
-
Ja nie ogarniam tego brutalnego świata. NIe rozumiem i nie chcę. Na innych planetach jest inaczej.
-
Wróciłąm wczoraj wieczorem do domu. tato przyjechał. I od jakiegoś czasu już rozmyślałam o tym, że chcę wrócić do domu, a mieszkanie do wynajmowania. Źle się czuję sama, a po drugie strasznie kasa ucieka. Okropnie! A tak chociaż coś wleci do portfela. Nawet nie wiem, czy mi przedłużą mii rentę, a nadchodzą jeszcze gorsze czasy. Czuję się tam jak w bunkrze, lochu - nie wiem. Jakoś tak niezbyt bezpiecznie i nie miałam z kim zamienić słowa. Jak wróciłam wczoraj, to zasnęłam już po 20 i puścił cały stres. Dziś też dobrze...
-
Cześć wszystkim, piszę w imieniu bliskiej osoby. Brat mojej dziewczyny ma 30 lat i leczy się od 14 roku życia. Kiedyś rozpoznano depresję, bierze leki, ale od dłuższego czasu dominują silne lęki, dysocjacja i derealizacja – mówi, że czuje się, jakby był w innym świecie, w innej rzeczywistości. Stresują go codzienne sytuacje, a objawy falują – raz jest lepiej, raz gorzej. Pracuje w bardzo stresującym środowisku. W dzieciństwie długo dokuczali mu rówieśnicy. Mimo lat leczenia nikt nie postawił jasnej diagnozy – czy to depresja, nerwica lękowa, depersonalizacja/derealizacja, czy coś związanego z traumą. Chciałbym zapytać o Wasze doświadczenia: 1. Czy ktoś z Was miał podobne objawy (derealizacja, poczucie „innej rzeczywistości”)? Co w Waszym przypadku realnie pomogło – rodzaj terapii, oddział dzienny, zmiana podejścia do leczenia? 2. Czy ktoś robił pełną diagnozę psychologiczną (np. SCID) i czy to coś zmieniło? 3. Jak rodzina może mądrze wspierać kogoś z takimi objawami? Jeśli możecie polecić sprawdzonego psychiatrę lub psychoterapeutę w Warszawie albo online, który zna się na derealizacji i dysocjacji – będę wdzięczny za prywatną wiadomość. Dziękuję za każdą odpowiedź.
-
Dołączył do społeczności: SzukamDrogi
-
Chyba tyją najszybciej, ale jeszcze nie są najgrubsze. Dorośli też tyją zresztą, no tak, nawyki często są z domu, ale z drugiej strony dziecko je też poza domem. W sklepikach szkolnych chyba już nie można kupować produktów napakowanych cukrem, ale w normalnych sklepach już tak. Nie mam dzieci, ale wyobrażam sobie, że trudno je tak całkiem kontrolować. Plus dochodzi brak ruchu.
-
Czy mógłbyś być w związku z biseksualistą?
Żaba Monika odpowiedział(a) na Dalila_ temat w Socjologia
Tak, w sumie czemu nie? Twarda konkurencja -
Depresja lekooporna z lękiem(poczuciem zagrożenia)
adrian12333788 odpowiedział(a) na adrian12333788 temat w Depresja i CHAD
Z dnia na dzień czuję lekką poprawę po zwiększeniu na tą kosmiczną dawkę duloksetyny. Niestety lekarz jest na długim zwolnieniu i muszę szukać innego.- 15 odpowiedzi
-
- depresja lekooporna
-
(i 4 więcej)
Oznaczone tagami:
-
Depresja lekooporna z lękiem(poczuciem zagrożenia)
adrian12333788 odpowiedział(a) na adrian12333788 temat w Depresja i CHAD
Mi to się wydaje że nie powinno się od razu komuś diagnozować zab. osobowości na podstawie testów. Raz wychodzi tak a później inaczej No leki są po to żeby dało się funkcjonować i iść na terapię. Potem już dużo zależy od nas.- 15 odpowiedzi
-
- depresja lekooporna
-
(i 4 więcej)
Oznaczone tagami:
-
Szanowny profesor pięknie prawi o zatoczeniu historycznego koła przez językowe odmiany w polszczyźnie. Niestety, biedny nie zdaje sobie sprawy, że cokolwiek anonimowo by przelał na papier, od razu zostanie posądzony: - Napisało to AI. Mroczna przyszłość przed nami, lubiącymi pisać. Ze swojej strony życzę zdrowia i nieustająco tej samej, co na nagraniu, pogody ducha naszemu wrocławskiemu krajanowi. Ładna ta Sofia - podoba mi się. Profesor Miodek chyba też dostrzega jej wdzięki, bo troszkę mu się język zaplątał - na kasztanie.
-
Hard Nope. Lubię konkret -u mnie kobita musi wiedzieć co preferuje i czego chce.
-
Najnowsze tematy
-
Ostatnio zaktualizowane
-