Śmojda

A co do moich określeń i szorstkich czy miękkich, że ja nie piszę po polsku. Tak, zarówno miękkość, jak i szorstkość charakteru to metafory pojęciowe. Przenoszą one właściwości fizyczne materiałów i dotyku (to, co znamy zmysłowo) na abstrakcyjny świat ludzkich postaw, emocji i zachowań. Jak działają te metafory? Miękkość charakteru Fizycznie: Coś miękkiego poddaje się naciskowi, nie stawia oporu, jest przyjemne w dotyku, można to ukształtować lub się w to wtulić. Metaforycznie: Oznacza osobę ustępliwą, wrażliwą, elastyczną, przyjazną i podatną na emocje otoczenia. Szorstkość charakteru Fizycznie: Coś szorstkiego ma ostre krawędzie, stawia opór, może zadrapać, nie ulega łatwo wygładzeniu. Metaforycznie: Oznacza osobę bezpośrednią, oschłą, twardą w relacjach, budującą dystans i trudną w kontaktach emocjonalnych. Dlaczego używamy cech zmysłowych do opisu psychiki? Jest to zjawisko powszechne w języku (tzw. uosobienie fizyczne lub metafora dotykowa). Nasz umysł chętnie opisuje skomplikowane cechy psychiczne za pomocą konkretnych doświadczeń fizycznych. Warto zauważyć, że podobnych metafor dotykowych używamy bardzo często, mówiąc np. o: „twardym” lub „miękkim” sercu, „gładkim” stylu bycia, „ciepłym” lub „chłodnym” stosunku do kogoś.

To nawet AI, wie co mam na myśli I niech już AI wytlumaczy o co mi chodzi. Miękkość charakteru i szorstkość charakteru to dwa przeciwstawne sposoby reagowania na świat, ludzkie relacje i codzienne wyzwania. Żaden z tych typów wrażliwości nie jest bezwzględnie „lepszy” ani „gorszy” – każdy ma swoje unikalne zalety oraz potencjalne pułapki. Miękkość charakteru Miękkość kojarzy się z łagodnością, wrażliwością i otwartością. Osoba o miękkim charakterze rezonuje z emocjami innych i naturalnie dąży do harmonii. Główne cechy: Empatia, wyrozumiałość, kompromisowość, opiekuńczość, wysoka wrażliwość na krzywdę innych, łagodny sposób komunikacji. Mocne strony: Łatwość w budowaniu głębokich, pełnych zaufania relacji. Zdolność do łagodzenia konfliktów i wysłuchiwania innych. Zrozumienie dla ludzkich słabości i błędów. Ciemna strona (zagrożenia): Trudność w stawianiu granic i mówieniu „nie”. Ryzyko ulegania manipulacjom i bycia wykorzystywanym. Tendencja do tłumienia własnych potrzeb na rzecz wygody innych. Szorstkość charakteru Szorstkość manifestuje się dystansem, bezpośredniością i twardym podejściem do życia. Osoba o szorstkim charakterze rzadko ulega sentymentom i przedkłada konkrety nad emocjonalne niuanse. Główne cechy: Bezpośredniość (często bez ogródek), emocjonalny powściągliwość, niezależność, pragmatyzm, twardość w stawianiu granic. Mocne strony: Odporność na presję i trudne warunki. Jasność komunikatów – brak niedomówień i gry pozorów. Umiejętność ochrony własnych granic i podejmowania niepopularnych, ale koniecznych decyzji. Ciemna strona (zagrożenia): Ryzyko zranienia innych nieostrożnym słowem lub brakiem wyczucia. Trudność w budowaniu bliskości emocjonalnej. Postrzeganie przez otoczenie jako osoba chłodna, oschła lub niedostępna.

3 neuroleptyki i to w końskich dawkach? Moja psychiatra mowiła, że takie coś to jest błąd w sztuce lekarskiej...

Przecież wyraźnie podałem o jakie cechy charakteru chodzi. Jak wam się słowo miękki, kojarzy z dupowatością czy inną pizdowatością - mazgajenie się, totalna uległość, to nie wiem jakiego przymiotnika tutaj użyć. Przyjemniaczek, słodziaczek? Tylko to już brzmi zbyt przerysowanie.

Jak ktoś mnie w ogóle nie zna, to może mnie negatywnie ocenić. Mam podobno nie zachęcająca mimikę oraz barwę głosu. Chyba ktoś mi raz nawet powiedział, że wojskowym mógłbym być. Jeśli ktoś okaże mi jakąś sympatię, to wtedy natychmiastowo zobaczy moją miękkość, choć też nie w każdym przypadku. Kobiecie zawsze odwzajemniam sympatię, gejom też, ale z facetami heterykami mam problem. Ludzie którzy zobaczą moją miękkość, bardzo pozytywnie mnie oceniają.

Ktoś zadał pytanie o walerianie i odpowiedź farmaceuty jest taka: [Quote]Z uwagi na swoje działanie uspokajające, waleriana zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych leków z grupy SSRI - np. senności, zaburzeń koncentracji, zawrotów głowy. Dlatego nie należy łączyć waleriany z lekami przeciwdepresyjnymi, przeciwlękowymi, nasennymi.[/quote]

Ulotki niezwykle rzadko informują o interakcjach z ziołami i innymi suplami. Przecież nawet, jeśli dany lek ma interakcje z innymi lekiem chemicznym, to nie znaczy to, że interakcji nie ma, jeśli nie jest wspomniane to w ulotce. Bywało nie raz, że w zamienniku X nie było wspomnianej interakcji, ale była odnotowana w zamienniku Y. Pokręcone Spotkałem się jedynie z notką o dziurawcu i tryptofanie, ale nigdy nie spotkałem się, żeby nie brać żeńszenia, a to przecież popularne zioło i też lubi mieć interakcje.

Ja jestem mocno konkretny i zastanawiam się czy to świadczy o męskości czy bardziej autystyczności. Wiem czego chcę, a czego nie chcę jeśli chodzi o uczucia czy relacje. Jestem uczuciowy i bardzo lubię czułości, ale z drugiej strony zupełnie nie potrafię pocieszać ludzi. Bardziej będę dawać porady lub w jakiś sposób pomagać. Bliską osobę bym przytulił czy pocałował.

Przykład takiej ultra męskiej urody - Kuba Błaszczykowski. Większość facetów przecież takich rysów nie ma, tylko mniej lub bardziej łagodne.

Temat cały czas był o miękkim charakterze - bycie miłym, grzecznym czy łagodnym itd. i dotyczył tego czy jeśli u faceta te cechy mocno dominują, to czy jest aseksualny dla kobiet. Kwestia miękkiego wyglądu doszła dużo później i przy okazji Jeśli chodzi o twarz, to miękkość rozumiem jako łagodność rysów twarzy. Można być mocno męskim z twarzy, mimo łagodności rysów. Część facetów ma ostrzejsze rysy twarzy, takie ultra męskie, czasem wręcz dzikie.

To biotyna konkretnie, bardzo zmienia badania krwi, ale nie wszystkie. Nawet głupia witamina c modyfikuje część parametrów, wiem że badanie moczu może wyjść zafałszowane.

Ale ja nie napisałem, że zioła są ogólnie złe. Zioła są złe jeśli bierze się je, gdy się zażywa leki psychiatryczne. Może takie mocne proste zioła jak melisa czy rumianek nie zaszkodzą, ale takie ,,psychotropowe,, jak adaptogeny czy nootropowe będę dawać nieprzewidywalne reakcje.

Co do mojego wyglądu i zachowania ,,geja,, to już poruszałem ten temat i z gejami i kobietami psychologami. Twierdzą, że nie ma nawet przesłanek, by mnie podejrzewać, że jestem gejem. Jeśli o mój radar chodzi, to zauważyłem, że męscy geje mają miękki pattern rysów twarzy czy osobowości i zachowania. Ale tak się zaczęło dziać, że radar zaczął wariować i niemalże każdy młody facet jest dla mnie potencjalnym gejem - moje pokolenie czy starsze miały ,tę, szorstkość. Ci młodzi w większości mają miękkość - nie mylić z kobiecością. Szczególnie mocno miękkość mają faceci poniżej 32 lat.

Mi chodzi tylko o kobiety wieku 30-40. Facetom odpowiada moja miękkość czy to gejom czy heterykom. Nie dawno koleżanka, choć seniorka powiedziała mi, że ze wyglądu i charakteru jestem mocno męski, ale z drugiej strony czuć ode mnie łagodność i delikatność. Nie lubię siebie. Chciałbym mieć trochę tej szorstkości.

Mam aspergera. Nie wiem jak to wytłumaczyć słowami. Jest dla mnie rożnica między męskim facetem, który ma miękki charakter a facetem, który jest kobiecy. Kobiecy facet w ogóle nie jest dla mnie atrakcyjny.

Mam asd i ADHD. Pamiętam. Ja akurat lubię tradycjonalizm płciowy. Facetów lubię męskich fizycznie i psychicznie + miękki charakter i tak samo mam z kobietami.

Odblokowanie, że może jednak byłbym tym bi. Może to głupie, ale w dzieciństwie kiedyś zakochałem się w koleżance. Ona właśnie miała taki przyjemny charakter. Skoro jednak zakochałem się kiedyś w koleżance, to może jestem zblokowany na kobiety, bo w późniejszych latach dziewczyny/kobiety, były do mnie negatywnie nastawione. Faceci zawsze byli do mnie pozytywnie nastawieni. Ja do kobiet nie zarywam, by one miały tak reagować. Jeśli chodzi o facetów, to nie każdy facet jest dla mnie pociągający sam przez się. Dopiero jak widzę, że ma przyjemny charakter, to zaczyna być dla mnie atrakcyjny.

Jak gadam z jakimś obcym facetem, to nierzadko bywa koleżeński, pomocny, sympatyczny i nawet uśmiechnie się z sympatią. I mówię tutaj też o heterykach. Kobiety w większości są zdystansowane, oschłe, nieprzyjemne, nawet czasem da się odczuć jakieś poirytowanie. Zauważyłem, że dostępniejsze są kobiety takie już mocno po 30. Kilka razy zdarzyło się, że rozmawiałem z kobietą, która była przesympatyczna, uśmiechnięta i koleżeńska - taki charakter właśnie lubię. Ale to były akurat mężatki. --- Jestem zaciekawiony kobietami i chciałbym poznać je bardziej. Może jakbym natrafił na taką od której czuć sympatię, zainteresowanie i dostępnodć, to może by się coś odblokowało u mnie. Przecież jeśli chodzi o facetów, to ja właśnie preferuję tylko takich o miękkim charakterze i przyjemnym obyciu.

Oficjalnie jestem gejem - podobają mi się mocno faceci i tutaj mam pewność. Z drugiej strony zastanawiam się czy mogę być bi, bo niby kobiety w domyśle na mnie nie działają, ale nie odpychają mnie. Jeśli próbuję fantazjować na "te" tematy z kobietami, to jest zaciekawienie i bywa, że pojawia się miłe uczucie, jak przy fantazji z facetem i nawet podniecenie. Jednak w ogóle nigdy nie miałem żadnej znajomości z kobietą. Większość kobiet jest nieprzyjemna w obyciu i to mnie nie zachęcało, by spróbować. Także moja miękkość charakteru mi nie pomaga. Mam jakieś przekonanie, że kobiety chyba lubią jak facet ma też takie stereotypowe cechy charakteru i zachowanie. Tak samo myślę, czy nie byłbym traktowany jak jakieś lelum polelum.

To nie jest bzdura. Ty mówisz o nadmiernym, a mi w ogóle masturbacja szkodzi, zwłaszcza jak jestem w gorszym stanie psychicznym.

A jaka jest definicja ciapowatości? Mój były mówił, że jestem niezaradny i ciapowaty. Jakiś czas temu poruszyłem temat u psychologa, to zadawał szereg pytań o funkcjonowanie i powiedział, że skoro wszystkie swoje sprawy załatwiam sam, potrafię utrzymać się w pracy i wiele innych rzeczy robię sam, to nie jestem niezaradny i ciapowaty. Nawet z zachowania nie widać ciapowatości. Wielu lat temu to faktycznie byłem ciapą - bałem się telefonować, sprawy załatwiałem z pomocą lub ktoś za mnie. Ogólnie byłem mocno lękliwy.

Jak wygląda WF w starszych klasach: wuefista rzuca piłkę nożną dzieciuchom i idzie sobie na ploteczki. Słabiaków nikt nie chciał brać do drużyny, a jak wuefista zmusił przyjąć miernotę do drużyny, to koledzy darli mordy, że typ nie umie grać i oczywiście docinki. Inna rzecz to przebieranie w szatni i dokuczanie kolegów przez delikwentów z innych klas. WF powinien być zreformowany - wywaliłbym sporty drużynowe, dla chłopaków siłownia a dla dziewczyn aerobik.

Pawcio Małaszyński, zwłaszcza za dawnych lat. Ale wg. mnie on dobrze wygląda gładko ogolony i bardzo krótkie włosy. Broda mu nie pasuje.

Miękki mam na myśli, te właśnie dobre cechy, tylko w wzmocnionej formie. Do prawie każdego staram się być miły, koleżeński, nie przeklinam, pomocny, sympatyczny, uśmiechnięty. Jestem spokojny i trudno mnie wyprowadzić z równowagi. Mój były mi mówił, że jestem nadmiernie ugładzony i przydałoby mi się trochę pazura. Inny kolega mówił, że ciekawe i intrygujące jest moje połączenie łagodnego charakteru i tej miękkości, kiedy wygląd mam mocno męski, szorstki. Szorstkość wyglądu, mam na myśli postawność, broda i itd. oraz mocno męski styl ubioru. Nie dawno jedna koleżanka znacznie starsza ode mnie, zachwycała się mną(aż mnie to peszyło) że byłbym dobrym mężem ogólnie dla kobiety I tak sobie rozmyślam czy faktycznie byłbym ciekawy dla kobiet czy raczej dla koneserek.

Czy dla kobiet w ogóle jest atrakcyjny facet o miękkim charakterze? Nie mówię tutaj o zniewieściałości ale np. facet ma w "standardowym trybie" łagodne i gładkie obycie, jest sympatyczny, spokojny, uczuciowy, grzeczny i kulturalny. Co w sytuacji gdy psychika kontrastuje z fizycznością? Więc miękki charakter, ale fizyczność już ma tę szorstkości? Czy to jest atrakcyjne czy może zachodzi jakiś dysonans, że są takie przeciwieństwa?