Heledore

Jakiś ten dzień taki nijaki, mimo, że zrobiłam parę rzeczy, które trzeba było zrobić od dawna. Czuję, jakby jesień była w powietrzu. Męczą mnie dźwięki, siedzę w ciszy, bo tak prościej. W głowie mam pustkę, która przeplata się z myślami, które podpowiadają, że żyć już nie mam ani siły ani ochoty. I nawet szydełko nie tak w ręce leży...

Wstawiłam pranie, odkurzyłam i pomyłam podłogi.

Bez sensu

Smutno, ale do przeżycia.

Całkiem ok.

Pewien list

Jakoś.

Że dziś trochę lepiej i że nawet dałam radę się ubrać.

Nie są mocne. Wszystko zależy od dawki. I od tego, na co się choruje. PS. Przeniosłam wątek do działu do którego bardziej pasuje

Żyć się nie chce...

Wszystko zależy od dawki- w niskich tak, uspokaja i działa nasennie.

Kwetiapina, fluanxol, a z tych nowszych- latuda i reagila.

Jakiś zjazd mam dzisiaj. Siedzę i popłakuję.

Skończyłam pasteryzować słoiki

Proszę o spokój. Koniec wrzucania na siebie nawzajem.

Takie rzeczy, to raczej z lekarzem omawiaj, a nie z randomowymi ludźmi na forum.

Jakaś zamulona, ale w sumie mnie to nie dziwi

W porządku

Napisz pw do adminów będzie szybciej.

Ja na Twoim miejscu nie kombinowałabym sama z lekami, tylko poszła na konsultację lekarską. Mimo wszystko łatwo przeszarżować i spowodować nawrót. To bardzo indywidualna sprawa. Jedni są bardzo wrażliwi na leki i reagują już na małe dawki, a innym potrzebna jest większa dawka. Są też i tacy, którzy są lekooporni Nie w każdym zaburzeniu.

U mnie szybciej wchodzili na docelowe dawki. Nawet lamotryginę zwiększali co tydzień a nie co dwa

W porządku I jeszcze udało mi się znaleźć truskawki po taniości

Ogólnie nie "coś robisz" a "musisz coś zrobić, żeby odgonić od siebie natrętną myśl. Ale to nie pomaga i potem jest już tylko gorzej, bo to się dalej nakręca. Także @Ryś raczej nie ma natręctw bo to inaczej wygląda (mówię z własnego doświadczenia).

@Śmojda nie jestem ekspertem w tej dziedzinie, ale może to idzie w stronę jakiegoś wyparcia? Moim zdaniem tak to trochę wygląda.