Heledore

Też przez długi czas nie brałam urlopu w ogóle, a jeszcze na studiach przeznaczałam każde wakacje/dni wolne na pracę. Nie polepszyło to mojego stanu zdrowia- wręcz przeciwnie. Także takich opcji nie polecam. Do tej pory mi się odbija czkawką.

Piję kawę i staram się dobudzić.

Bez sensu i jakoś tak na nie.

Mam. Nie odczuwam do niego jakiegoś sentymentu, ale miło mi, że jest, bo osoba, która mi go sprezentowała, jest dla mnie ważna

Czekam aż się pranie skończy, żeby drugie wstawić.

Kawę i na obiad zalewajkę.

Jakiś ten dzień taki nijaki, mimo, że zrobiłam parę rzeczy, które trzeba było zrobić od dawna. Czuję, jakby jesień była w powietrzu. Męczą mnie dźwięki, siedzę w ciszy, bo tak prościej. W głowie mam pustkę, która przeplata się z myślami, które podpowiadają, że żyć już nie mam ani siły ani ochoty. I nawet szydełko nie tak w ręce leży...

Wstawiłam pranie, odkurzyłam i pomyłam podłogi.

Bez sensu

No podziwiam. Ja sobie dawno temu kupiłam jeden do wypełnienia, ale po 3 rzędach czy jakoś tak, stwierdziłam, że nie mam do tego cierpliwości.

Smutno, ale do przeżycia.

Na oddziałach psychiatrycznych kamery są wszędzie. Oprócz toalet.

O ludu.... co to za szpital? Żeby odwalać takie numery... nie macie podziału na toalety męskie i damskie?

Całkiem ok.

Myślę, że bardzo dobrze. W ten sposób będzie im łatwiej pomóc Ci. Trzymam kciuki, jak zawsze

Pewien list

Jakoś.

Że dziś trochę lepiej i że nawet dałam radę się ubrać.

Nie są mocne. Wszystko zależy od dawki. I od tego, na co się choruje. PS. Przeniosłam wątek do działu do którego bardziej pasuje

Żyć się nie chce...

Wszystko zależy od dawki- w niskich tak, uspokaja i działa nasennie.

Kwetiapina, fluanxol, a z tych nowszych- latuda i reagila.

Jakiś zjazd mam dzisiaj. Siedzę i popłakuję.