SelinaKyle

Witam, jestem nowa :) jestem jedynaczką (przez co mam przechlapane) w rodzinie najpierw pełniłam rolę dziecka niewidzialnego. Podobno byłam "dzieckiem idealnym" Później zaczęłam się buntować i zostałam kozłem ofiarnym. Rodzice zawsze rozmawiali o mnie zamiast o sytuacji w domu, o piciu ojca albo dlaczego tak się zachowuję. To były tematy tabu, najważniejsze było co zrobiłam źle. Teraz mam 27 lat i ogromne poczucie żalu i krzywdy oraz winy. Uważam że przynoszę wstyd rodzinie, że niczego w życiu nie osiągnęłam a mają tylko mnie. Takie zero, czarna owca. Nawet boję się sukcesu :) bo jeszcze tata nie będzie mógł odciągnąć od siebie uwagi...

Hej! Też mam z tym problem od dziecka. Teraz mam 27 lat i ta daaam nie umiem liczyć :>>> serio. Mam problem nawet z czymś typu 7+8= dużo. Muszę liczyć na palcach lub na zegarze...Jest to ogromny wstyd! Jeśli będzie mi dane mieć dzieci to nie będą miały we mnie oparcia jeśli chodzi o takie rzeczy :/

Hej "drapaki" jestem tu nowa. Ja też robię dużo różnych dziwnych rzeczy i nie potrafię przestać. Np.obgryzanie paznokci i skórek (chwała temu kto wymyślił manicure hybrydowy! Wreszcie mam ładne paznokcie :) skubanie włosków z: rąk, brwi, twarzy, linii "wąsów", ale także z nosa i okolic odbytu :> ostatnio wyrywam sobie osłabione włosy z tyłu głowy...najgorsze że nawet w pracy nie mogłam się powstrzymać przed skubaniem itp. Wiedziałam że ludzie patrzą a jednak parę razy jeszcze sobie skubnęłam kiepska sprawa no

Witajcie :) jestem tu nowa. Też mam problemy z seksualnością, natrętnymi myślami. Brzydzę się gwałtem i przemocą wobec kobiet a sama jednak fantazjuję na ten temat. Moje fantazje są często bardzo "ostre". Wstydzę się tego. Też się zastanawiam co takiego miało na mnie wpływ że teraz tak myślę i reaguję. Jak płachta na byka działa na mnie kobieca golizna wszechobecna, mam takie trochę feministyczne podejście. A w głowie dzieją się chore rzeczy...dlaczego???

No właśnie wiem z tym że ja od razu baaardzo się denerwuję mam ochotę zniszczyć laptopa Oj borderline to poważna sprawa...mój przyjaciel to miał i popełnił samobójstwo........((((( więc dbaj o siebie koniecznie. Wiem łatwo powiedzieć

Witam Was smutne ludziki jestem tu nowa. Mam 27 lat, od kilu lat chodzę do psychologa jako DDA ale okazało się że nie tylko o to chodzi Mam dystymię czyli depresja, lęki, natręctwa. Od kilku miesięcy chodzę do psychiatry, która przepisuje mi Seronil i tylko zwiększa mi dawkę. Nie wiem czy do końca mi pomaga. Zareagowałam najpierw źle, chciałam skoczyć z balkonu (jednak udało mi się od tego odejść miałam ataki paniki, koszmary nocne, myśli samobójcze. Teraz jest lepiej. Na pewno mam większy dystans do wszystkiego, mniej żalu w sobie. Jednak dalej wolę siedzieć w swoim bezpiecznym kącie niż wyjść czy po prostu żyć pełnią życia. Obecnie nie pracuje i jak myślę że mam znowu szukać pracy to płakać mi się chce nienawidzę pracy. Czuję się tam ogromnie zestresowana, zmęczona i ciągle oceniana. Martwię się o swoją przyszłość trochę. Odnoszę wrażenie że moi lekarze przestają mi pomagać więc chyba poszukam nowych. Najgorsza jest ta niemoc, mówię sobie zrób coś, wstań i nie mogę i czuję się przez to jeszcze gorzej. Nie jest tylko źle jako osoba z dystymią żyję jakoś i nie jestem odludkiem chociaż coraz mi bliżej do niego uwielbiam wychodzić na spacery, często się śmieję, mam duże poczucie humoru. Tylko że to taka maska. Nie pozwalam sobie na załamanie choć nie raz bardzo chciałabym wylądować w psychiatryku. Żeby wreszcie wszyscy zobaczyli że na prawdę jest ze mną źle.

Zażywam Seronil od kilku miesięcy. Cierpię głównie na dystymię. Ciągle zwiększam dawkę więc nie wiem czy mi bardzo pomaga na pewno mam większy dystans ale to chyba na tyle mniej żalu ogólnie, podejrzliwości. Ale złe myśli dalej mi towarzyszą, raz częściej raz rzadziej. Libido trochę spadło no i na początku miałam atak paniki i chciałam skoczyć z balkonu na szczęście nie zrobiłam tego. Więc nie wiem czy to dobry lek dla mnie a lekarz się dalej upiera.

Też mam ten problem :/ mam częstomocz. Nie popuszczam tylko często i dużo sikam. Jest to okropne. A po piwie, herbacie to mogę co 5 min Zawsze jak gdzieś wychodzę martwię się czy będzie tam toaleta :/ Wyniki mam dobre, moczu, usg, cukrzycy nie mam. Wszystko ok a jako już osoba dorosła zsikałam się już 3 razy. Często robiłam w różnych dziwnych miejscach bo nie mogłam donieść do ubikacji To jest jakiś koszmar :/ Bardzo bym chciała nad tym zapanować.

Moje psy, spacer z nimi po polach, seks z moim facetem

O witaj w klubie

ojciec... Czy zdradziłaś/łeś kiedyś swojego partnera?

Melancholiczka z domieszką choleryczki. Takie dziwne połączenie trochę

O kurczę ktoś ma tak samo jak ja! A myślałam że tylko ja mam z tym problem to jest jakaś moja obsesja...wszędzie gołe baby, pokazywanie kobiety jako rzecz. Piosenki, które obrażają kobiety. Panowie bardzo potrafią pokazać nam za co nas mają :/ oczywiście nie wszyscy! Jak mówiłam jest to mój problem totalnie nie potrafię się zdystansować.

Ja totalnie kocham zwierzęta. Są dla mnie chyba najważniejsze. W ich towarzystwie bardzo się uspokajam, staję się weselsza. Zwierze zawsze jest przy Tobie i nie gada (na całe szczęście!:) w moim domu zawsze było wiele zwierząt. Obecnie mam dwa psy i dwa kanarki :) Najbardziej lubię koty, fascynują mnie ptaki, owady i gady też lubię

Obecnie posiadam dwa tatuaże na łopatkach. Księżyc i gwiazdka. Mam też przekute uszy hehehe

Tak, mam. Czy masz kogoś na kogo możesz liczyć?

upał - pot

Poproszę pytanie X)

"Już ja dobrze słyszałem co ty sobie pomyślałeś!" Karol Krawczyk z Miodowych Lat problem takich ludzi jak My

wiosna - lato

anatomia

Długi (ciepły) płaszcz :) Noc czy Dzień?

Hej! Też często słyszałam te "magiczne" słowa ludzie, którzy je mówią mało rozumieją, nie mają w sobie za dużo empatii szukaj takich ludzi, którzy mówią inaczej a jak coś pisz tutaj :) Pozdrawiam!

Witam, jestem kolejną osobą z problemami. (Zauważyłam że codziennie przybywają nowe osoby co mnie martwi Długo wahałam się czy się zarejestrować na forum ponieważ nie wiem czy mi to pomoże. Obawiam się osób, które będą niepoważne lub będą mnie po prostu irytować. No ale postanowiłam się odważyć i może pomóc sobie i innym :) jeśli się da No więc: mój nick to Selina, jestem z Warszawy, ale niedawno się przeprowadziłam na wieś, mam (jeszcze) 27 lat Jestem jedynaczką. Obecnie nie pracuje. Od kilku lat chodzę do psychologa, od paru miesięcy niestety też do psychiatry. Psycholog stwierdził DDA ale okazało się (po latach) że to nie jedyny mój problem. Oprócz DDA cierpię na Dystymię, mam lęki i natręctwa. No taka depresja nerwicowa ogólnie mówiąc. Więc będę udzielać się w kilku działach moja pani psycholog przestała mi pomagać, psychiatra każe ciągle zwiększać dawkę a ja nie chcę się faszerować lekami więc szukam pomocy tutaj oraz pewnie zmienię moich lekarzy Bardzo martwię o swoją przyszłość ponieważ bardzo nie chcę wracać do pracy. Chyba jakiejkolwiek. Nie cierpię pracy. Bardzo się tam stresuję i czuję się ciągle oceniana. Ogólnie uważam mój przypadek za dość dziwny ponieważ na zewnątrz wydaję się bardzo wesołą i towarzyską osobą, otwartą i odważną. A tak na prawdę czuję się jak mała dziewczynka w ciele kobiety. Po chwili chcę się ukryć, schować w bezpieczne miejsce i żeby nikt ode mnie nic nie chciał Dobrze na tym skończę bo się za bardzo rozpisałam Pozdrawiam wszystkich :)