Lethality

Ja ostatnio jeżdżę swoim samochodem, a raczej uczę się jeździć, bo słabo umiem. Mam tyle lęków z tym związanych. Że mi samochód zgaśnie. Że stoczy się jak będę ruszał pod górkę. Że w coś uderzę. Że walnę w inny samochód. Dzisiaj specjalnie omijałem stromy podjazd inną trasą, bo już nerwowo nie mogłem wyrobić. Bałem się, że się zgubię i nie będę wiedział jak wrócić. W korku jest tyle samochodów, a ja myślę, że kierowcy zwracają uwagę na mnie i to jak jeżdżę. Zwłaszcza ten co jedzie za mną. I że się śmieją. Poważnie myślę o tym, żeby sobie odpuścić jeżdżenie aż uporam się ze sobą. W takim stresie stwarzam zagrożenie dla wszystkich, a ja nie należę do tych, którym przechodzi z czasem. Nic złego mi się nie przytrafiło. A z dobrych rzeczy to jak wyjeżdżałem z parkingu i jechałem wąską uliczką to przeciskałem się miedzy samochodami jak zawodowy kierowca.

Wolisz spać z rodzicami niż z dziewczyną? Przecież to oni nie zaakceptowali Twojej dziewczyny. Nie szanują Twojego wyboru. Traktują Cię jak małe dziecko, które nie wie co dla niego jest dobre. Ta zmiana zachowania wynika z tego, że nie chcą tracić kontaktu z Tobą i pewnie mają jeszcze nadzieję wybić Ci tę laskę z głowy.

Mam problemy z orientacją przestrzenną. Często się gubię. Nawet w miejscach, w których bywałem wielokrotnie czasem mam wrażenie, że nie wiem gdzie jestem i w jakim kierunku powinienem się udać. Kończy się to na ogół tym, że nadkładam drogi i tracę czas. Ostatnio jeżdżę samochodem więc bardziej mi się to daje we znaki. Jak chcę się dostać w nowe miejsce to korzystam z mapy i gps-a i starannie planuje trasę. Choć bywa, że pod wpływem stresu i to nie pomaga. Tak się zastanawiam czy z czasem mi to przejdzie. Czy można się nauczyć orientacji w przestrzeni, albo jakoś to wspomóc? Mam też lekkie zaburzenia równowagi. Zastanawiam się czy to może mieć jakiś związek z moimi problemami? Czy mogę być biologicznie upośledzony? Jak jest u was. Czy też macie problemy z docieraniem w różne miejsca?

delirium

carlosbueno, Hehe carlos, ale beztroskość jest związana z byciem dziecięcym

izaa, Mam tak samo. Lęk tak silny, że mam ochotę rzucić wszystko i uciec.

macieywwa, Nie wiem co ty masz do prostytutek. To normalne kobiety

Sayace, Jeśli o seks chodzi to nie. Zbyt się stresuje. macieywwa,

Diva nie odrzuca

Sayace, Tak, a nawet szczęśliwy :) No zwykłe spotkania kino, muzeum jakaś restauracja itp.

Topię się w swoich smutkach.

Wyszło mi 39 "zmartwiony". Mam 24, ale czuję, że umysłowo jestem na poziomie 15 latka.

Sayace, Tak :) -- 14 kwi 2014, 18:17 -- macieywwa, Nie potrafię traktować kobiet przedmiotowo.

Mogę w sumie napisać o sobie. Dobrze jest zaakceptować to, że się prawdopodobnie nie będzie nigdy w żadnym związku, ani miało kobiety. I piszę tutaj o realistycznej ocenie. Bo jeśli przez wiele lat, mimo chęci, wysiłku i poświęconego czasu nie było niczego to pewnie dalej tak będzie. Nie oznacza to oczywiście, żeby przestać próbować, ale warto zmniejszyć presję wywieraną na siebie. Spada wtedy człowiekowi poziom frustracji. Jest więcej luzu, pojawiają się nowe pomysły i możliwości. Ja tam zdecydowałem się na używanie pieniędzy, bo uwielbiam kobiety i nie chcę z nich rezygnować.

Ja też dziękuje wszystkim. Poznawanie nowych ludzi jest super

chocovanilla, I jak było?

zdrowie - prawdopodobnie długie życie

[videoyoutube=Fk4oL5yGVQI][/videoyoutube]

Pokaż mi zazdrość.

DwaGuziki, Czemu Cię boli, może masz guza? Środki przeciwbólowe działają? magnolia84, Ja też nie mogę jeść. Napięte mięśnie skurczają żołądek.

Często słyszę pozytywne opinie o mnie i dziwię się, ale to wszystko wina niskiej samooceny.

adwent

laptop - pieniądze

upał

rower