Korba

dzisiaj mu nie wierzę. on wypiera to uczucie. tak myślę o wszystkich jego słowach. o tym, że w sprawach z uczuciowych jest inwalidą. że od tylu lat nie było w jego życiu kobiety. i prosił, bym zrozumiała, że to on ma problem. i że na rozmowę o nim przyjdzie czas. że nie chcę bym znikała. ja widzę jak on się stara mnie podnieść. moja siostra nie była tak dobra i wyrozumiała dla mnie, tak pomocna. a nie byłam łatwa, byłam złośliwa. zapytałam, czy rozmawia ze mną z litości, to mnie ochrzanił. powiedział, że znam go na tyle, że gdyby nie miał ochoty, to by nie rozmawiał. przygadał mi parę razy. a ja jemu. powiedział, że najchętniej ubrałabym się w koszulkę ze swoją diagnozą i żądzała od ludzi uznania (bo wszyscy inni to tępe barany - tu mu powiedziałam, że ma rację) i współczucia (tu powiedziałam, że mam współczucie w d.) dostałam zadanie. mam zacząć sypiać regularnie 8 godzin dziennie. czas realizacji - 1 miesiąc. było to bardzo stanowcze i wiem, że będzie pilnował. i przez to wszystko kocham go jeszcze bardziej. choć już nie myślę, że w końcu pokochałam normalnego faceta. pokochałam inwalidę uczuciowego.

właśnie sobie zrobiłam rzeźnię w łazience....

JESTEM ŻAŁOSNA ŻAŁOSNA ŻAŁOSNA ŚMIEĆ ŚMIEĆ ŚMIEĆ

na rzeźnię. byle do piątku.

dopiero skończyliśmy rozmawiać. gdyby nie fakt, że nie chce rozmawiać o uczuciach, to byłaby cudowna rozmowa. powiedziałam mu wszystko. a on był lepszy niż niejeden terapeuta. krytykował mnie i jednocześnie dawał rady i dał mi nawet zadanie i czas na jego realizację. on też ma problemy, ale napisał, że na rozmowę o nim przyjdzie czas. skreślił kobiety i nie chce o tym rozmawiać. lubi mni strasznie i chce się ze mną nadal przyjaźnić. i nie uważa, ze moje z.o. to coś okropnego. wręcz zabronił mi mówić sobie źle, ochrzanił mnie jak użyłam o sobie zwrotu "pojebana". powiedział, że nie będzie ze mną rozmawiał, jak będę używac takich zwrotów pod swoim adresem, nie szczędziłam złośliwości - pytałam "nie wolno mi mówić o uczuciach, nie wolno mi przeklinać, a co mi wolno". powiedział, że moja inteligencja jest moim atutem i moją wadą, bo mam na wszystko milion kontrargumentów. ale że on jest z tych mądrzejszych i patrzy na to wszystko inaczej.... aczkolwiek uważa, że wszystko co robię to zwracanie na siebie uwagi i potrzeba uznania i litości. oczywiście powiedziałam, że gówno wie. Zaznaczył, że to w jaki sposób się maskuję jest godny podziwu. na koniec dodał, że ma 10 lat więcej doświadczenia w maskowaniu........, co znaczy że nie jest wolny od problemów...... nadal chcę się zabić, ale tego mu nie napisałam.

nie kocha mnie. nie kocha nikogo poza swoją córką. po swoich przejściach. lubi mnie bardzo. rozmawiamy o moim borderze.

no dostałam odpowiedź. teraz już się zabiję.

pisze i się zatrzymuje, pisze i się zatrzymuje, ale nie wysyła. a ja siedzę i ryczę. -- 28 mar 2011, 21:28 -- no i po sprawie. nie kocha mnie.

otworzyłam Radka.

tak Haniu, tak. nie będę się już męczyć. to jak wreszcie poznać diagnozę.

Boże zapytałam zapytałam co ja zrobiłam

i stracę wszystko od pracy, po kota........

Monika, on nie pisze od piątku!!! to skończone.

PLUSIO, z tym zapraszam do działu Twórczość.

a co to niby ma wnieść?

Monika, myślę, że to oni odrzucają mnie. zawsze tak było.

na zapomnienie......................

ja chyba tam nie pójdę

Monika1974, do momentu, gdy nie są zbyt blisko

niestety biorę... a Ty?

To mnie bardzo boli, że będę musiała się rozstać z Bessi. Będę musiała u Moniki.

chciałabym się pokajać, przeprosić, bo miałam przez jakiś czas młodszą siostrę. ale nie wiem, co aż tak złego zrobiłam, że zostałam skreślona. nawet przez nią!

rober6666, podziwiam Cię, że nam to wszystko napisałeś, jesteś wielki. Jestem daleka od osądzania. Przeżyłeś piekło, takie, jakie trudno mi sobie wyobrazić. Aż mnie ściska w dołku. Trzymaj się, stary. Trzymaj się. Jesteśmy z Tobą, piszę to z serca, bez żadnej kurtuazji.

Sabaidee, ja miewam takie stany. czasem dostaję ataku lęku jak tylko słyszę dźwięk telefonu i wtedy nie odbieram, a wręcz mam ochotę się schować, tak jakbym chciała, aby no dosłownie telefon mnie nie znałazł , a czasem jestem całkiem rozmowna.

też często tak myślę. szczególnie jak mam komuś nowemu opowiedzieć, co mi jest, jak zaczynam to tłumaczyć - tak było z siostrą, czy z koleżankami, czułam że gadam głupoty i sobie wymyślam.