Korba

ja widocznie byłam zbyt zdenerwowana i właśnie za dużo paplałam. ale w końcu to nie oni mają mówić, bo to nie ich się ocenia. na pierwszym spotkaniu też mnie zapytano, co mnie do nich sprowadza, na ostatnim, jakie mam wrażenia z przebytych konsultacji i jakoś poszło.

chyba nie masz ochotę na chwileczkę zapomnienia?

w piątek idę na basen.... choby skały srały!

no ale gdybym tak poszła jeszcze na basen, jogę i rower to bym była przekojot....

Starlet, nie będę się śmiała, mała :*

jak ja kiedyś wyskoczyłam z hasłem "kot", to w odpowiedzi usłyszałam "chyba "lampart"...., więc już tę wersję odpuściłam

napisać W., że za nim tęsknię....

że po kilkutygodniowym zwlekaniu pojechałam oddać krew do badań i dałam auto do mycia......... ach, no i jestem 3-ci dzień w pracy..., jakby nie patrzeć same sukcesy i wielkie osiągnięcia.

wiem, że się powtarzam i że to dla Ciebie żaden argument... masz M.... ja mam mieszkanie, mam pracę, mam auto, długi na koncie wprawdzie mam, ale nie zdechnę z głodu - można by powiedzieć - ma wszystko! i co? i za przeproszeniem gówno....

ja poza pracą to też mam gdzieś, w biurze niestety nie jest tak łatwo...... muszę się zaopatrzyć w bardzo cienkie sweterki. a blizny na łydce i kostce trochę przebijają przez rajstopy... już wymyśliłam bajkę, jak się ktoś zapyta, że się wyrąbałam w lesie na rowerze... bo to faktycznie tak wygląda.... moje blizny są w różnych kierunkach, pionowo, poziomo, na ukos, można wcisnąć taki kit...

paradoksy, Basiu, nie wiem co powiedzieć

tak, ale nie powiem gdzie czy masz pojęcie?

[videoyoutube=47fBaxw4uLo][/videoyoutube]

samotność jest straszna i żałuję, że nie jest chorobą, bo wtedy wzięłabym jakiś antysamotnik i już.......

Nie strasz mnie, bo w tej chwili nic innego nie mam na spanie. Ogólnie jadę na Zomirenie w dzień, na Dormicum w nocy...., moja głupota przechodzi ludzkie pojęcie, ale jestem słaba, nie daję rady.

to było zdjęcie wrzucone w celach rozweselających. najbardziej mojemu samopoczuciu odpowiada mi ten obrazek

shinobi, ahahahaha, dzięki, bo się roześmiałam chyba nie mam odpowiedniego wokalu to takich krzyków mój krzyk wygląda raczej tak:

jestem taka samotna, nigdy w życiu nie byłam taka samotna, jakim podłym człowiekiem muszę być, że żyję w takiej samotności.... nie potrafię rozmawiać z ludźmi, nie chcę rozmawiać, a jednocześnie trzęsę się z samotności każdego wieczoru. przez cały dzień, każda komórka mojego ciała krzyczy i przypomina mi o tym, że nie mam nikogo. nie jestem w stanie podjąć ważnych decyzji, choć zawsze robiłam to samodzielnie, bo potrzebuję, aby ktoś mi pomógł, aby ktoś zapewnił mnie, że będzie dobrze, że mi pomoże...... moja maska osoby niezależnej i samodzielnej wysycha, kruszy się i odpada, a dalej jest tylko... jestem tylko ja... wystraszona jak diabli. potrzebuję bliskiej osoby.

mną bez przerwy 24/7

dwie godziny dziś jechałam do pracy...., pojechałam na badania, dojechałam tam okrężnymi drogami, bo jakiś mega wypadek był, całe miasto zakorkowane i tak samo jechałam do biura oczywiście o spokoju mogłam zapomnieć, myślałam, że rozpierdolę coś w samochodzie ze złości. czuję się bardzo osłabiona, mam dość spokojny dzień w pracy, ale mną okropnie telepie. nie daję rady, całe dnie jestem w lęku, znowu jadę na 3mg zomirenu dziennie......

mam wrażenie, że krzyczę, ale nikt mnie nie słyszy.

super jest być niewidzialnym. szczególnie w wieczór gdy się człowiek przytula do żyletki -- 11 maja 2011, 10:00 -- Nie pinkol, Kochanie!

teraz walczy we mnie życie na siłę tak jak jest, 7f i samobójstwo.

się zaćpać

że nie mogę się odnaleźć na forum! nie wiem gdzie pisać, co napisać! a potrzebuję fuck nie daję rady!!!