cronat, Witaj.
Zaburzenie , o którym napisałeś to zaburzenie mowy, odmiana dyslalii wyodrębniona ze względu na ilość zniekształconych głosek.
Występuje ona w przypadku kiedy kilka lub kilkanaście fonemów jest wymawianych niezgodnie z zazwyczaj ustalonymi normami społecznymi.
Można mówić o :dyslalii wielorakiej prostej - charakteryzującej się wadliwą wymową fonemów w obrębie jednej strefy artykulacyjnej, zniekształceniu ulega jedna cecha dystynktywna fonemów (np. dźwięczność) i dyslalii wielorakiej złożonej , która charakteryzuje się jednoczesnym zniekształceniem kilku cech dystynktywnych czyli. brak dźwięczności, albo/i zamiana miejsca artykulacji.
Według Ireny Styczek dyslalia ( alalia ) to opóźnienie w przyswajaniu sobie języka, na skutek opóźnionego wykształcenia się funkcji pewnych struktur mózgowych.[1]
Inną definicje przedstawia Genowefa Demelowa: dyslalia – to nieprawidłowość w realizacji jednej głoski, kilku głosek, a nawet wszystkich lub niemal wszystkich od razu, tzw. bełkot. Zachowane są rytm, melodia, akcent, ale mowa jest zatarta, mało zrozumiała lub zupełnie niezrozumiała.[2]
Termin dyslalia wywodzi się z foniatrii i najczęściej stosowany jest w klasyfikacjach zaburzeń mowy. Przyczyn powstawania tej wady wymowy jest wiele. H. Spionek (1981) uważa, że dyslalia nie jest jednostką chorobową, lecz zespołem objawów wywołanych różnymi czynnikami.
PRZYCZYNY DYSLALII
Zgodnie z założeniami H. Spionek przyczynami dyslalii mogą być:
1. Zmiany anatomiczne aparatu artykulacyjnego:
- nieprawidłowa budowa języka ( język zbyt długi, za duży – makroglosja, za krótki, zbyt gruby, krótkie wędzidełko podjęzykowe);
- nieprawidłowa budowa podniebienia ( zbyt mocno wysklepione, wąskie podniebienie twarde, tzw. gotyckie podniebienie: rozszczep podniebienia);
- zniekształcenie zgryzu ( zgryz otwarty, – gdy zęby dolnej szczęki nie schodzą się z zębami szczęki górnej w odcinku środkowym lub bocznym: przodozgryz { syn.progenia, prognacja} – wysunięcie dolnej szczęki do przodu w stosunku do górnej; tyłozgryz – cofnięcie dolnej szczęki, w stosunku do szczęki górnej);
- anomalie zębowe ( trwałe: diastema – szpara między pierwszymi siekaczami, protruzja – czyli wychylenie korony górnych zębów przednich na zewnątrz jamy ustnej, retruzja,– czyli wychylenie górnych zębów przednich do wewnątrz jamy ustnej; oraz anomalie zębowe przejściowe, jak w czasie wymiany uzębienia);
- przerost trzeciego migdałka;
- polipy;
- skrzywienie przegrody nosowej;
- przerost śluzówki nosa.
2. Nieprawidłowe funkcjonowanie narządów mowy, czyli:
- Niska sprawność języka, warg;
- Trudności koordynacji pracy wiązadeł głosowych z artykulacją nasady;
- Zakłócona praca mięśni napinających i przywodzących wiązadła głosowe
- Nieprawidłowa praca zwierającego pierścienia gardłowego;
- Brak pionizacji języka, tzw. infantylne połykanie ( prowadzące do wsuwania języka między zęby).
3. Nieprawidłowa budowa i funkcjonowanie narządu słuchu:
- Zaburzenie analizy i syntezy słuchowej;
- Wybiórcze upośledzenie słuchu; obniżenie słyszalności ( niedosłuch, głuchota);
- Zaburzenie słuchu fonematycznego.
4. Warunki niesprzyjające uczeniu się mowy ( dyslalia związana z czynnikiem społecznym):
- Nieprawidłowe wzorce wymowy; nieprawidłowa atmosfera, styl wychowania i postawy rodziców;
- Brak stymulacji rozwoju mowy.
5. Nieprawidłowe funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego dyslalia ośrodkowa; dyslalia centralna, występujące w przypadku afazji i dyzartrii.
6. Psychiczne podłoże dyslalii ( brak zainteresowania mową innych; odczuwanie własnych wypowiedzi jako czegoś trudnego, męczącego i w związku z tym ograniczanie ich, co nie sprzyja normalnemu rozwojowi mowy – dyslalia asocjacyjna).
7. Opóźniony rozwój psychomotoryczny ( dyslalia rozwojowa) i emocjonalny dziecka.[3]
Alalia jest najcięższym zaburzeniem mowy, powstającym w wyniku uszkodzenia mózgu. Charakteryzuje się całkowitym brakiem lub głębokim opóźnieniem w rozwoju mowy.
W ogóle dziecko z wadami wymowy wymaga wielospecjalistycznej opieki i stymulacji, zwłaszcza przed podjęciem nauki szkolnej.
Dziecko powinno mieć ułożony plan terapii logopedycznej, najlepiej w oparciu o terapię integracji sensorycznej tzw. terapia SI.
Ile dziecko ma lat? I dlaczego podejrzewasz znęcanie się psychiczne nad dzieckiem?
