Cała aktywność

A no tak,dzięki za doprecyzowaniejakoś na szczęście się nie potłukło

Chciałbym podzielić się z Wami historią, która absolutnie nie wpisuje się w utarty schemat „kolejnej bajki o superbohaterach”. Jeśli kojarzycie Batmana głównie z efektownymi bijatykami, pościgami i peleryną — ten film całkowicie zmieni Wasze spojrzenie. Batman: Mask of the Phantasm (1993) to przede wszystkim przejmujący, dojrzały dramat psychologiczny o niespełnionym uczuciu, stracie i niemocy odbudowania swojego życia po traumie. Jest to film uznawany za niezwykle dojrzałą opowieść, jedną z najambitniejszych fabularnie w historii zachodniej animacji. W centrum całej fabuły wcale nie leży ratowanie świata, ale dwoje ludzi — Bruce Wayne i Andrea Beaumont. Oboje doświadczyli w życiu potwornej tragedii (utraty bliskich) i oboje znaleźli się w punkcie, z którego nie ma już łatwego powrotu. Kiedy po latach odnajdują się na nowo, przez moment wydaje się, że miłość i bliskość mogą ich uratować. Dają sobie szansę na zwykłe, szczęśliwe życie... jednak los uderza w nich po raz kolejny, a cały ich świat sypie się jak domek z kart. Jest w tym filmie jedna scena, która do dziś wywołuje u mnie ogromne ciarki. Młody Bruce stoi w ulewnym deszczu, opierając się o pomnik na grobie tragicznie odebranych mu rodziców. Ze łzami w oczach błaga ich o wybaczenie za to, że się zakochuje i chce być szczęśliwy, po czym wypowiada ciche, łamiące serce słowa: „Nigdy nie liczyłem na to, że będę szczęśliwy...” To moment, w którym uświadamiamy sobie, że rola mściciela nie była dla niego bohaterskim wyborem, lecz pokutą i emocjonalnym więzieniem, które sam sobie wybudował wskutek nie przerobionej z dzieciństwa traumy, która pożera go także już jako wchodzącego w dorosłość młodzieńca. To opowieść o tym, jak cienka jest granica między próbą przekucia bólu w coś dobrego a czystą, niszczącą zemstą, w którą ucieka Andrea. Oboje byli tak blisko odnalezienia spokoju, ale cień przeszłości okazał się zbyt silny. Jeśli szukacie filmu z piękną, gotycką atmosferą noir, niezwykłą muzyką i historią, która porusza najczulsze struny — bardzo gorąco Was zachęcam. To bez wątpienia jeden z najbardziej dojrzałych i poruszających dramatów ludzkich w historii animacji. Oglądał ktoś z Was? Jakie macie wrażenia?

Rurka.

Polimer

Izotop

Azotu związki [jako część składowa ropy naftowej]

Pierogi ruskie [jak u Ciebie @Phill76 ] + paluszki rybne.

Urząd Miasta

Nie mam Masz luksusowe, wygodne życie?

Hit Soki Hortex?

Relanium Spływ pontonem czy kajakiem?

Udar Narkoman czy alkoholik?

Colgate Guma Orbit czy Winterfresh?

Tokarka Liceum, technikum, szkoła branżowa?

Z 8 GB A Ty?

Nie mam Masz jakieś problemy?

Zabawka

W ogóle Czy uważasz, że sztuczna inteligencja jest zagrożeniem dla ludzkości?

Niestety nie Jesteś mrukiem?

Sok

4407

Lemur

Newbie

6537

Listerine Płyn do płukania na S?