Skocz do zawartości
Nerwica.com

Cała aktywność

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Z ostatniej godziny
  2. Tez. No w manii wgl się nie śpi, albo Max 2 godziny. Mimo to ma mnóstwo energii, pomysłów. Jesteś duszą towarzystwa. Czujesz, że możesz wszystko. A hipomania to bardzo dobry nastrój, gadatliwość, towarzyskość. Śpi się tak około 4-6 godzin. Tez ma się kreatywność i poczucie mocy, ale nie aż z taką siłą jak w manii. Osobiście mnie manie bardzo męczyły i byłam wtedy skłonna do ryzykownych zachowań. Nie czułam strachu. Czułam moc. Po jakimś czasie organizm był zmeczony. Ale pobudzenie nadal było. Czasem nie wiedziałam co mogę z tą energią zrobić. Wszystko takie chaotyczne i bliscy bardzo to przeżywali widząc to.
  3. rotten soul

    Kącik gracza

    I dobrze. Jak widać gracze łakną nie tylko zatrważającej liczby detali. I może nie są tak zaślepieni jak redaktorzy, którzy w grze nie widzą praktycznie żadnych wad. Choć pewnie ocena pójdzie w górę z czasem.
  4. Fuji

    Co wtedy robić?

    Mając wszytko jaki sens bybyko o cokolwiek walczyć. Każdy by miał to co inni. Nie wiem czy by się tak zaraz wszyscy bili. Nie byłoby o co
  5. Kowalska_

    Witam 🙃

    Cześć:) poległam szybko w biegu przez płotki. A razem zawsze raźniej, dlatego założyłam konto. Pozdrawiam:)
  6. alone05

    Co teraz robisz?

    Teraz piję kawę i czytam książki
  7. Kurde, dlaczego takiej choroby natura nie wymyśliła, że mieć tylko manię czy hipomanię non stop? To by była zajebista choroba jak dla mnie. W sumie co różni manię od hipomanii? Intensywność?
  8. Dzisiejszy dzień spędziłam na basenie, 60 minut pływałam w basenie sportowym, 30 minut pływałam w basenie rekreacyjnym, 30 minut siedziałam w jacuzzi.
  9. Chodziłam na terapie, ale duzo tez się uczylam, szukalam wiedzy, bardzo pomogł mi jeden terapeuta, ale jednak wiekszosc to naprawde ciężka mozolna praca z kryzysami i załamaniami, praca z myslami lękowymi, z zachowaniami zabezieczającymi i ze wszystkim co w moim przypadku podtrzymywalo lęk. Cała praca nad sobą zajęła mi okolo 2 i pol roku, pewien czas bralam tez leki SSRI ale po czasie przestaly na mnie dobrze dzialac
  10. Napisałam do Ciebie krótka wiadomość na Znany Lekarz. Jeśli możesz, to odpisz.
  11. Chcesz pomagać za darmo? Dlaczego? Widzę, że za konsultację psychologiczną bierzesz 200zl i masz ponad 150 opinii. Nie rozumiem jaki jest powód, że tutaj chcesz pomagać. Czy to ma być reklama, czy wolontariat? Nie ufam temu, co robisz, ale okaże się w czasie.
  12. Dzisiaj
  13. Sama się terapeutyzowałaś, czy u kogoś?
  14. Cześć Agata, odblokowałem Ci skrzynkę PW. Możemy się przenieść z dalszymi rozmowami tam PS. Cieszę się że udało Ci się z tego wszystkiego wyjść! Dobra robota (i na pewno nie łatwa)
  15. Chciałam zostawić tutaj coś dla osób, które są teraz w takim miejscu, w którym wydaje im się, że już nigdy nie będzie normalnie. Przez kilka lat żyłam z bardzo nasilonym zaburzeniem lękowym. Miałam ataki paniki, agorafobię, derealizację i momenty, kiedy zwykłe wyjście z domu, wejście do sklepu czy jazda samochodem wydawały mi się czymś nie do przejścia. Dzisiaj od lat żyję normalnie. Jeżdżę, podróżuję, pracuję, wychodzę z domu bez analizowania, gdzie jest najbliższe wyjście i czy za chwilę dostanę ataku paniki. Piszę to głównie dlatego, że sama kiedyś bardzo potrzebowałam usłyszeć od kogoś: z tego naprawdę można wyjść. Jeżeli ktoś z Was jest teraz w podobnym miejscu i chce zapytać mnie o moją drogę, o to, co u mnie podtrzymywało lęk albo co zaczęłam robić inaczej — możecie napisać do mnie prywatnie. Jeśli będę umiała, chętnie podzielę się swoim doświadczeniem.
  16. Chciałam zostawić tutaj coś dla osób, które są teraz w takim miejscu, w którym wydaje im się, że już nigdy nie będzie normalnie. Przez kilka lat żyłam z bardzo nasilonym zaburzeniem lękowym. Miałam ataki paniki, agorafobię, derealizację i momenty, kiedy zwykłe wyjście z domu, wejście do sklepu czy jazda samochodem wydawały mi się czymś nie do przejścia. Dzisiaj od lat żyję normalnie. Jeżdżę, podróżuję, pracuję, wychodzę z domu bez analizowania, gdzie jest najbliższe wyjście i czy za chwilę dostanę ataku paniki. Piszę to głównie dlatego, że sama kiedyś bardzo potrzebowałam usłyszeć od kogoś: z tego naprawdę można wyjść. Jeżeli ktoś z Was jest teraz w podobnym miejscu i chce zapytać mnie o moją drogę, o to, co u mnie podtrzymywało lęk albo co zaczęłam robić inaczej — możecie napisać do mnie prywatnie. Jeśli będę umiała, chętnie podzielę się swoim doświadczeniem.
  17. take

    Wkurza mnie:

    ..."to, że Polska tak słabo radzi sobie w sporcie"
  18. Hej, Nie mogę wysłać wiadomosci prywatnej do kogos z administracji, chciałabym nawiązać współpracę z forum, jestem od wielu lat psychologiem, w trakcie szkolenia specjalizacyjnego podyplomowego, od wielu lat pracuje z osobami z zaburzeniem lękowym,DD,OCD itp. Moje doświadczenie wynika przede wszystkim z własnej drogi pokonania zaburzeń lękowych, Przez kilka lat żyłam z bardzo nasilonym zaburzeniem lękowym. Miałam ataki paniki, agorafobię, derealizację i momenty, kiedy zwykłe wyjście z domu, wejście do sklepu czy jazda samochodem wydawały mi się czymś nie do przejścia. Chętnie będę tutaj pomogać osobom, takim jak kiedyś ja wrócić krok po kroku do zdrowia Można mnie zweryfikowac oczywiście na portalu znany lekarz, mogę wysłać tez wszystkie niezbędne dokumenty i zaświadczenia, odezwijcie się chętnie pomogę Agata Bukowska-Gaca
  19. Cześć wszystkim Dołączam do forum, bo temat zaburzeń lękowych jest mi bardzo bliski również z własnego doświadczenia. Przez kilka lat zmagałam się z bardzo nasilonym lękiem, napadami paniki, agorafobią oraz derealizacją i depersonalizacją. Był okres, kiedy moje życie było naprawdę mocno podporządkowane objawom — sprawdzaniu własnego ciała, unikaniu miejsc, szukaniu wyjścia, kolejnych odpowiedzi i upewnienia, że nic złego się ze mną nie dzieje. Dzisiaj od wielu lat funkcjonuję normalnie i patrzę na tamten czas zupełnie inaczej niż wtedy. Chętnie będę się tutaj dzielić swoim doświadczeniem i tym, jak z czasem zaczęłam rozumieć mechanizm lęku, zachowania zabezpieczające, ciągłe analizowanie i sprawdzanie. Sama pamiętam, jak bardzo kiedyś potrzebowałam przeczytać historię osoby, która była w podobnym miejscu i z niego wyszła, dlatego jeśli moje doświadczenia komuś się przydadzą, będzie mi bardzo miło.
  20. Verinia

    Wkurza mnie:

    Idą takie gnoje przez ulicę w parach i nie usuną się na bok, ale nie będą szły jeden za drugim. Kurwa. Musiałam torbę na bok i się usunąć prawie na samochody. W biedronce też idę do kasy, i oczywiście jedna kasa czynna. Wtedy to skomentowałam. Jak mnie to wszystko wkurza. Jeszcze sąsiad, która jeszcze kilka lat temu normalnie ze mną rozmawiał, a teraz traktuje mnie jak powietrze. Jestem przekonana, że moja cudowna koleżanka z mojej ulicy musiała rozgadać, że byłam w szpitalu, bo jak byłam w szpitalu, to znajomy mi zrobił zdjęcie. Jejjj!!! No i poleciało. Pierdolę Was!
  21. Myślę, że pełna mania jest częstsza i mocniejsza BEZ LEKÓW. Wtedy czuć to mocno. Inny świat. papierosów nie rzucę, może kiedyś na ten moment skupiam się na rzuceniu benzo
  22. digital extasy

    Kącik gracza

    GTA 6 ofiarą review bombingu na Metacritic na ten moment 5,6
  23. Daty powstania niektórych praktyk i wierzeń
  24. Problem w tym, że leki to kwestia indywidualna to co u jednego działa nie musi u drugiego
  25. Nieraz jak mnie weźmie to drę się w aucie jak wariatka, ale wierz mi, że sprawia mi to ogromną radość A nieraz mam taki dzień, że nawet nie włączam radia.
  26. Olanzapine brałem w małych dawkach, tabletka w szpitalu potem zmniejszył mi lekarz na pół tabletki, teraz nie biorę bo ze szpitala mam to co wyżej, może to trzeba większe dawki i dłuższy czas?
  27. Maat

    Wkurza mnie:

    W piątek napiszę więcej. Zobaczymy.
  1. Pokaż więcej elementów aktywności
×