Cała aktywność
Kanał aktualizowany automatycznie
- Z ostatniej godziny
-
Nie mam już weny ani chęci za bardzo ale wiesz ile jest tematów... Dobrze że Ty wymyślasz chociaż jakieś tematyczne psychologiczne
-
Specjalnie nie sprecyzowalam. Najpierw pomyślałam o nas chorych. Wiadomo.. Ale potem pomyślałam że zdrowi też tak samo mogą czuć że odstają na różnych płaszczyznach. Praktycznie u każdego normalność jest inaczej rozumiana i dlatego odpowiedzi mogą być bardzo osobiste. A może też być i dyskusja gdzie jest ta wystarczająca dla normalności granica, w oczach swoich czy w społeczeństwa ogółem byle pisać.. @murb
-
scena
-
brak stylu
-
4560
-
A to nie jest tak, że normik ma średnie lub zawodowe wykształcenie, pracuje fizycznie przy taśmie na 3 zmiany albo w biedrze, albo w maku. Przede wszystkim jednak ma niewygórowane potrzeby życiowe. Wrócić po pracy do domu, otworzyć piwo i obejrzeć mecz. Nie przejmuje się rzeczami, na które nie ma wpływu. Nie ma rozterek egzystencjonalnych. Nie ma też ciekawych zainteresowań.
-
no właśnie tego też nie wiem w pewnych środowiskach normictwo było określeniem na ludzi, którzy właśnie żyją "zwyczajnie". Jakby... no bo ta grupa nazywała siebie "przegrywami" - brak rodziny, słaba samoocena, ewentualne zaburzenia psychiczne i brak umiejętności stworzenia powiedzmy związku, rodziny, grupy. Normicy - czyli "normalność". Tylko, że granica normalności jest cienka, można powiedzieć. Mogę powiedzieć - NIe jestem normalna. Czyli co to może oznaczać? Jestem inna, bo coś.. bo coś odbiega od ich wyobrażeń normalności. Widzą Ciebie i wydajesz się okay, ale jak poznają twoje życie, to mogą uznać, że coś tu nie gra. Ja odkąd pamiętam byłam nazywana dziwakiem i dludkiem, więc moze to być przeciwieństwo normika, ale nie wiem. To jest to, co mogłam usłyszeć, powiedzmy. Ten termin się zdaje często pojawia na wykopie i w różnych grupach inernetowych I(np. discord), gdzie są zawierane znajomość stricte wirtualne. Sama nie rozumiem, co @Dalila_ masz na myśli, czym dla Ciebie jest normictwo. Możesz sprecyzować?
-
Myślę, ze rzeczywiscie wszystko zostalo juz napisane i kolejne przytaczanie waszych prywatnych spraw na forum jest juz bezzasadne.
-
@Kajukaju przeszłaś terapię? Masz kontakt z rodzicami? Mieszkasz z nimi czy sama?
-
Wiele osób ma podobnie. Ja tak w zasadzie mam poczucie obowiązku zrobić to i to, ale jednak odczuwam jakieś ambicje zdobywania wiedzy, tylko nie zabieram się do tego od dłuższego czasu. Zawsz chciałam iść na studia, ale nie podołałabym, bo mam częste zmiany faz i miałabym ogromne trudności z nauką akademicką. Zdobywam jakąś tam wiedzę (lubię trochę psychologię, wcześniej bardzie). U mnie to są zainteresowania bardziej ludzkim umysłem, co już było we mnie od liceum. Robię to dla siebie, albo by podzielić się tym, co się dowiedziałam. Także jakieś poczucie, że muszę rozwijać się pod względem ibtelektualnym, czy jakoś tak, ale mój chaos i częste zmiany emocji nie pomagają. I nie mam jako takiej pasji. Nie odczuwam czegoś takiego, że coś mnie pochłania do reszty, ale coś tam się tli. Pod tym względem jest trochę lepiej. Zastanów się, czy pasja jest dla CIebie tym, co "mają" inni, czy chcesz znaleźć pasję, by się w niej zatracić. Znalezienie tego, co się kocha, jak to się mawia, jest tak naprawdę dość rzadkie, tak myślę. Tzn. oczywiście ludzie robią wiele rzeczy. Pytanie co jest ich motywem. Tak sobie rozkmniam. Luźne obserwacje. Sama bym chciała wejść w coś i zapomnieć o świecie. Pasja to wg mnie taka ogromna fascynacja czymś. Wstajesz rano i powiedzmy masz obowiązki, ale cieszysz się, że potem możesz robić, to co kochasz, a znalezienie tego może wymagać wielu prób. nie wiem. Ja sama próbuję, a wiele rzeczy mi przeszkadza w tym i rozprasza, ale to już problem jest we mnie, ale na przestrzeni lat się to poprawiło. Są rzeczy, które faktycznie lubię i mnie interesują.
- Dzisiaj
-
ja lubiłam wracać do rudego, ale kompletnie czułam się w nim niezręcznie, bo zbytnio zwracał uwagę, a i tak jestem dziwadłem xD Ciemne oczy są mocne. Podobają mi się bardzo.
-
ja chyba jestem nerdówą
-
4557
-
Zależy jak definiujesz normictwo.
-
Matka bardzo chłodna. W dzieciństwie nie dawała mi takiego ciepła matczynego, nie przypominam sobie żeby kiedykolwiek się ze mną bawiła. Nigdy nie zapomnę jej słów kiedy miałam ok. 10 lat „gdyby nie to, że jesteś moją córką to byłabyś dla mnie nikim”. Nie miałam z nią więzi. I zawsze wymuszała, żeby postępować tak jak ona sobie życzy. W innym wypadku karała milczeniem lub innymi sposobami. Oboje z ojcem Nadopiekuńczy w takich ciągłych zakazach „nie chodź, bo się przewrócisz”. Ojciec krytykujący. A jaką relację mieli rodzice? Ciągłe kłótnie o pierdoły i albo krzyk albo ciche dni. Matki boję się do dzisiaj. Cały mój lęk życiowy jest powiązany z nią, bo mam w głowie jej karzący wzrok. Moje jedyne zajęcie poza pracą to czytanie forum, poszukiwanie odpowiedzi na pytanie: czy ktoś ma podobnie i czy ktoś z tego wyszedł. Oprócz tego, żeby mieć wrażenie, że coś robię- czasami wsiadam w pociąg i jadę gdziekolwiek, żeby zmienić miejsce, chodzę na kawę na mieście lub na obiady lub do biblioteki (na dział psychologia). I tyle z moich zajęć
-
"JĘCZARNIA"-czyli muszę się komuś wyżalić!
Dalila_ odpowiedział(a) na magdasz temat w Depresja i CHAD
Ciągle go łapie bo uja nie utrzymuje kontakty. Haha tak wiem to był żart -
Chciałabym tonerem coś sobie walnąć jakiś fajny odcień pod mahoń np ale nigdy nie robiłam xd nie wiem co to Si. Wolałabym jasne oczy
-
Twój naturalny jest to kolor? A oczy też brązowe?
-
Brązowe bardzo ciemne
-
przez jakiś czas możesz mieć -
A masz jakie włosy? Czarne?
-
"JĘCZARNIA"-czyli muszę się komuś wyżalić!
Niewkopomonowana odpowiedział(a) na magdasz temat w Depresja i CHAD
Nie wkręcaj sobie schizotypii. Jesteś kontaktową osobą. A messenger... Ja nie rozmaewiam praktycznie wcale z kimś prywatnie w internecie. Usunęłam fejsbuka i inne tego typu platformy. Nie wiem z iloma osobami utrzymujesz kontakt, ale może potrzebujesz złapać oddech? -
Zznaczy, teraz otwierasz ponownie temat?
-
Najnowsze tematy
-
-
Ostatnio zaktualizowane
-
