Żaba Monika

Czyli, ze ludzie daja zycie komus, bo uwazaja, ze bedzie mialo szczesliwe zycie, tak? Tylko ze to nie jest gwarantowane, nawet jesli rodzice sa szczesliwi.

Dzieci sie posiada dla zaspokojenia jakichs wlasnych checi i pragnien, nawet jesli jest to chec przekazania genow. Chyba ze sa wpadka, albo chce sie dac dom adoptowanemu dziecku. Nie osadzam ludzi, ktorzy sie decyduja na dzieci, bo maja do tego prawo i zaspokajanie wlasnych potrzeb nie uwazam za zle, ale nie widze zadnych altruistycznych powodow dla ktorych je maja. Chyba ze cos ominelam w swoich przemysleniach na ten temat.

Jestem realistka, i tak wiem, ze szybko zostane zapomniana i nie przeszkadza mi to. Nawet gdybym miala 10 dzieci to moje pra pra wnuki i tak juz by o mnie nic nie wiedzialy. Taka kolej rzeczy, moje zycie jest malo warte w skali swiata, jego wartosc sama ustalam tu i teraz.

Zakladajac, ze kazde z tych pokolen rozmnozylo sie w wieku 50 lat

Ja jestem zadowolona ze swojego zycia, ale co za roznica czy cos po mnie zostanie czy nie? I tak mnie juz wtedy nie bedzie wiec bedzie mi to obojetne.

Ja tez nie lubie jak mi sie skora swieci jak psu jajca. Tez mam cere tlusta i tez mi sie nieco unormalizowala, myslalam, ze to przez kosmetyki, ktorych uzywam, ale moze i przez wiek, nie wiem.

Ach, cechy charakteru to pragmatyczna, opanowana, empatyczna. Te cechy w sobie lubię. Z wad to czasem potrafię być zdystansowana, co może być niezbyt miłe dla moich bliskich. Wolałabym być też mniej leniwa.

Ale w zasadzie dlaczego ma po nas coś zostać? Zresztą i tak cokolwiek po nas pozostanie, to tylko na jakiś czas.

Strach może być pożyteczny, ale tak cały czas się bać to bez sensu. Tylko że pewnie czasem trudno to kontrolować.

Fajnie jakby tu pisał, ale pewnie nie ma czasu.

Tak, znam go, jest zabawny.

Ja właśnie skończyłam słuchać "The fall of Roman Empire" (straszna nuda, choć były ciekawe momenty). Teraz słucham "What Iranians want", a czytam "Smile or die", jak na razie ciekawe, o toksyczności amerykańskiego bycia pozytywnym na siłę. Teraz to się staje wszędzie popularne zresztą.

Na przykład wstajemy, bo chce się siku

To zależy od oczekiwań. Tez uważam, że te wyobrażenia to system obronny, lubimy wierzyć, że jesteśmy wyjątkowowi i źle się czujemy w chaosie.

Wedlug Richarda Dawkinsa jestesmy tylko tymczasowymi pojazdami dla genow. OPisal to w ksiazce "The selfish gene". Jesli chodzi u mnie to slabo sobie wybraly ten pojazd, jestem slepa uliczka ewolucji.

Wierzacym tez sie jakos nie spieszy do smierci. Ludzie mysla, ze we wszystkim musi byc jakis cel, a co jesli wcale nie musi? Gdy umrzemy to tez bedzie cos, tylko bez nas.

W sumie to racjonalny jesli w kazdej chwili mozna umrzec, a czlowiek chce sobie jeszcze pozyc.

Dzisiaj kupiłam sukienkę zwykła prostą bez rękawów, 2 bluzki też takie zwykłe bawełniane, jedna czarna, druga w paski, wisiorek fajny, niby z perłami, białe prześcieradło i białe poszewki na poduszki.

Bardzo smutno mi sie zrobilo, siostra czasem podsylala mi jego akcje charytatywne. Cieszylam sie, gdy sie dostal do sejmu. Fajny czlowiek i taka bezsensowna smierc.

Wlasnie przeczytalam, ze Lukasz Litewka zginal w wypadku, straszna wiadomosc, on mial wielkie serce.

To jest ich problem, trzeba pozwolic ludziom popelniac wlasne bledy i ponosic tego konsekwencje, maja do tego prawo.

Wiadomo, ze pozostanie z nas jakas materia i energia, na przyklad materia to proch i pozywienie dla robakow, a energia to cieplo, ktore wydalilismy, ale co z tego? Naszego mozgu juz nie bedzie wiec nie bedziemy mogli tego wiedziec.

Jestes fajny i szczodry. Wygladu nie bede komplementowac, bo go nie znam. A z pozyczaniem pieniedzy sie nie wyrywaj, takie pozyczki czesto psuja relacje z ludzmi.

W ogole w takie rzeczy nie wierze ani mnie nie interesuja.