Prince of darkness

Tylko że mam wrażenie, że kompletnie nie zrozumiałaś, co właściwie opisałem. Nie napisałem, że brak emocji polega na tym, że nie fascynuje mnie ta sama alejka w sklepie albo że jazda tą samą trasą nie dostarcza mi rozrywki. Te przykłady miały pokazać stopień automatyzacji funkcjonowania, a nie być dowodem samym w sobie na brak emocji. Jasne, że człowiek po kilku latach potrafi dojechać do pracy bez świadomego analizowania każdego skrzyżowania. Jasne, że zakupy można robić automatycznie. Tyle że ja napisałem coś znacznie szerszego: od ponad 10 lat praktycznie nie odczuwam pozytywnych emocji, nie mam spontanicznej radości, złość też właściwie zniknęła. Pojawia się problem, trzeba go przeanalizować, rozwiązać i przejść do następnego. Bez większej reakcji emocjonalnej. Dlatego odpowiedź: „może jesteś znudzony, spróbuj spaceru w inne miejsce” brzmi trochę jak porada dla kogoś, kto nie wie, co robić w niedzielne popołudnie. Jeśli ktoś mówi o wieloletniej emocjonalnej pustce, sprowadzanie tego do zmiany alejki w sklepie jest jednak dość mocnym uproszczeniem. Można oczywiście zmienić trasę, pracę, miejsce zamieszkania, podróżować, uprawiać sport czy znaleźć nowe hobby. Tylko co z tego, jeśli człowiek robi to wszystko z dokładnie takim samym poczuciem obojętności? Można zmienić praktycznie całe swoje otoczenie, a mimo to nadal nie poczuć ani większej radości, ani satysfakcji, ani szczególnego zainteresowania. I dlatego stwierdzenie: „może od lat niczego nie próbujesz zmienić” jest zwyczajnie zbyt daleko idącym wnioskiem. Z mojego wpisu tego nie wiesz. Opisałem stan, a nie historię wszystkich rzeczy, które przez te lata robiłem albo których nie robiłem. To trochę tak, jakby powiedzieć komuś z przewlekłym bólem: „może po prostu powinieneś zmienić krzesło”. U mnie problem polega na tym, że nawet rzeczy, które normalnie powinny wywoływać silne emocje, niewiele zmieniają. Nowe miejsca nie dają mi szczególnej ekscytacji. Awans czy osiągnięcie czegoś zawodowo nie daje mi poczucia większej satysfakcji. Uzupełnianie wykształcenia czy zdobywanie kolejnych kwalifikacji jest raczej zadaniem do wykonania niż czymś, z czego potrafię się autentycznie cieszyć. Nawet wojna czy śmierć kogoś bliskiego nie wywołują we mnie takiej reakcji emocjonalnej, jakiej sam po sobie mógłbym się spodziewać. I właśnie to jest dla mnie najbardziej niepokojące - nie to, że dzień jest powtarzalny, tylko że zmiana jego treści niewiele zmienia we mnie. Do tego coraz częściej mam wrażenie, że trudno mi porozumieć się z ludźmi. Oni często nie rozumieją mnie, ja coraz częściej nie rozumiem ich sposobu myślenia. Zaczynają mnie irytować ignorancja, dyletanctwo, bezrefleksyjne powtarzanie bzdur czy brak zainteresowania tym, żeby cokolwiek sprawdzić albo zrozumieć. Coraz częściej zamiast zainteresowania drugim człowiekiem pojawia się zniecierpliwienie i niechęć. Nie twierdzę, że problem zawsze leży po stronie innych opisuję po prostu to, jak sam coraz częściej reaguję. Nie twierdzę, że rutyna nie może pogłębiać poczucia pustki. Może. Ale czym innym jest powiedzieć: „rutyna może mieć wpływ”, a czym innym uznać, że rozwiązaniem wieloletniego braku emocji jest spacer inną ulicą. Ty opisujesz problem jako: „za mało zmian w życiu”. Ja opisuję sytuację, w której przez lata coraz więcej rzeczy przestało wywoływać jakąkolwiek istotną reakcję. To nie jest po prostu znudzenie tym samym sklepem. I chyba właśnie tutaj jest sedno. Ty proponujesz zmianę tego, co robię, a ja próbuję opisać to, że problem dotyczy tego, co ta zmiana we mnie wywołuje, a coraz częściej nie wywołuje nic. Dlatego trudno oczekiwać, że rozwiązaniem będzie kolejna zmiana otoczenia. Jeśli człowiek od lat patrzy na świat i coraz mniej rzeczy naprawdę go porusza, to problemem nie jest już brak nowych bodźców. Problemem jest to, że bodźce przestały mieć znaczenie.

No coś w tym jest. Sam tak mam od ponad 10 lat. Brak już reakcji na bodźce zewnętrzne. Zero pozytywnych emocji umiejętności okazywania radości uczuć. Złości też już nie ma jedynie takie znowu jakieś przeszkody do pokonania. Trudno trzeba zanalizować problem i jakoś go rozwiązać. Automatyzmy już tak wytrenowane, że często nie pamiętam jak dotarłem do roboty jazda w tych samych odcinkach z tą samą prędkością, na tym samym biegu mijając te same samochody i ludzi stojących na przystanku. Dzień za dniem mija dokładnie tak samo. W sklepie 3 alejki prosto potem w lewo są owoce, 3 alejki w lewo wódka i koniaki idąc w prawo i prosto pieczywo i tak z automatu potem wsteczny do słupka 0,7 m od muru, bo mam czujnik odległości skręt w lewo do oporu jedynka i wyjazd z parkingu wszystko dopracowane w szczegółach mogę na śpiąco to robić metodycznie bez emocji i tak z wieloma rzeczami.

Kazali iść na studia. Studia zrobiłem i niczego nie osiągnąłem, także no

W ogóle się nie czuje.

Sennie i bardzo mnie to cieszy bliżej do końca o jeden dzień

Chleb z pasztetem, gruszka, 3 kawy, herbata, kurczak po meksykańsku z ryżem i fasolą. Co to?

Pierogi ruskie z okrasą, 3 kawy, 2 herbaty, zapiekankę ziołową, amerykan.

Zmęczony to był pracowity dzień. Dobrze, że efektywny i co chciałem to udało się zrobić.

Ja bardzo lubiłem chodzić do szkoły, a jeszcze bardziej nie chodzić. I zawsze tak pół na pół byłem. Czasami byłem, a nie czułem, że byłem . Czarna aktówka od czasów szkoły średniej służy mi do dzisiaj. Nie zawsze znalazło się tam miejsce na podręczniki Książki zawsze miałem w tych przeźroczystych okładkach i wiadomo zeszyt od matematyki był najgrubszy pełen przekreśleń . Zazwyczaj wszystko mieściło się w 64 kartkowym, bo połowy i tak nie odpisywałem po moich zmaganiach z pytaniem iść albo nie iść? O to jest pytanie?

Nie za dobrze ani też nie za źle. Bez emocji.

Podprogowo może tak z tą różnicą, że ja wyznaje zasadę: "Człowieka poznaje się po tym jak kończy, a nie stale zaczyna" . Dziękuję będę dawał znać jak mi idzie

Ubezpieczyłem samochód i zapisałem się na kolejne studia.

Haha tak ciekawy wynalazek na ręce też takie opaski są jak rękawy za długie. Nigdy nie testowałem nadmiar przy pasie w rulon składam i się trzyma

Dzisiaj na 20%, bo piątek . 30 to maks moich możliwości. U mnie wymagają taką niepisaną zasadą jest noszenie marynarki. A strasznie nie lubię mieć nic rozchełstane pod szyja to lina zwana krawatem musi być . Tu się pojawią następny kłopot nie lubię jak się mi przesuwa między jajami, to kamizelka spina wszystko mój brzuch i krawat. Zbroja gotowa .

Ryba z ziemniakami i surówka z kapusty tej fioletowej, 3 kawy, sushi, lampka wina Carlo Rossi jaśmin z pomarańcza i herbata.

Teraz dresy Adidas i koszulka 4F Summer code czarna, skarpety i gacie szare. Do roboty garnitur z kamizelką Hugo Boss ciemno - szary, koszula biała Wólczanka, krawat szaro - czarny Pierre Cardin, poszetka biała złożona w koronę.

Ok to był całkiem udany dzień.

Polecam bardzo dobre ze sosem słodko kwaśnym. Delikatnie podbite mango na pewno zjem te krewetki jeszcze raz Naleśniki są bardzo dobre też lubię z twarogiem i karmelizowanym cukrem

Boeuf Stroganow, kluseczki i buraczki, krewetki w tempurze, 3 kawy, herbatka i kalafior z tartą bułką. Lipton green tea.

Powodzenia, dużo zdrowia i samych sukcesów zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym. Od siebie dodam, że zawsze bardzo lubiłem Twój styl wypowiedzi, sporą dawkę dobrego humoru oraz nasze ciekawe wymiany zdań. Będzie mi tego brakowało. Wszystkiego dobrego!

Gratulację

Kurczaka i gnocchi kolorowe z groszkiem i marchewką, 3 x kawy a na kolację będę miał łososia z sosem koperkowym i bukietem ziół z herbatka earl grey, 1 rogalik ze śliweczka

Leczo z bułka ziarnistą, 3 kawy, Schweppes Lemon, herbata i paluszki solone.

Źle nie jest ale za dobrze też nie. Dzień do zapomnienia. W pracy jak zazwyczaj mocne 30 % zaangażowania zjedzony obiad, mecz obejrzany i zaś jeden dzień bliżej końca tej wędrówki.

Widzę nie jestem sam. Ja się pocieszam każdy dzień przeżyty przybliża mnie do końca.