Illi

Wróciły wczoraj, jak dawni znajomi. Było zdecydowanie za dużo napięcia i wydawały się najprostszą drogą.

Przerażona. Dawno nie czułam tak dużego lęku.

Witam z rana. Kawa z rana. Nie mogę spać.

Mam ostatnio impulsy, że mam ochotę się pociąć. Takie chwile, gdy jestem tak wściekła, tak bardzo zła. Na szczęście po chwili przechodzi.

Niestety raczej nigdy tego nie usłyszysz. Dopóki nie zrozumie swojego problemu, nie uda się po pomoc. Tutaj ważne jest Twoje zdanie. Bo to są Twoje odczucia, Twoje emocje. Z drugiej strony ja mam identyczne wnioski na temat swojej mamy, więc nie jestem pewna czy demonizujesz.

@Felix Lighter Wspieraj córkę. Ochroń ją przed żoną. Dopóki żona nie zrozumie swojego problemu nie jesteś w stanie dojść z nią dojść do porozumienia. Oprócz ślubowania bycia mężem zdecydowałeś się być również tatą.

autoagresja

Marsa- dłużej. ufasz ludziom poznanym w internecie?

Morze i polska wieś Każdy zasługuje na dobro?

wspólnik

manipulacja

obecnie nie wiem, nie chcę tego sprawdzać. Życzysz komuś śmierci?

seks

witam kto w tym przybytku stawia kawę? toż to 8 już!

@Felix Lighter odpiszę Ci z pozycji dziecka, które ma taką matkę. Ty weźmiesz z tego ile chcesz. Odnośnie platonicznej miłości wystarczająco dużo osób się wypowiedziało. Całe dzieciństwo lepiej dogadywałam się z tatą. Miewałam myśli samobójcze, okaleczałam się, szukałam uwagi w nieodpowiednich miejscach. Dopiero w wieku nastoletnim zaczęłam zabiegać o miłość mamy. Imponowała mi, chciałam być taka jak ona. Nigdy nie byłam wystarczająca, zawsze coś było nie tak. Jakikolwiek sprzeciw był karany, inne zdanie było wyśmiewane, lekceważone, unieważnione. Odkąd pamiętam karała mnie milczeniem. Wtedy musiałam ją błagać, żeby się do mnie odezwała, przytuliła, zauważyła mnie. Potrafiłam przed nią klęczeć i przepraszać. Błagać, aby mi wybaczyła. Robiłam wszystko byle była ze mnie zadowolona. Miała nade mną władzę, bałam się jej. W tej chwili jako dorosła kobieta, posiadająca własną rodzinę, nadal się jej boję. Jej telefony wywołują ścisk w żołądku, mdłości i chęć zniknięcia z tego świata. Czasami myślę, że łatwiej by mi było jakby zniknęli ( łącznie z tatą- zawsze jej broni, tłumaczy, poniekąd jest po jej stronie). Z perspektywy czasu widzę, że jest strasznie zaburzoną osobą. Potrzebuje terapii, chociaż ona się na to nie godzi. Staram się ograniczać nasz kontakt do minimum, chociaż momentami mam z tego powodu wyrzuty. Czytając Twój wpis o żonie, jej podejściu do córki, zobaczyłam w tym wszystkim siebie. Nie pozwól, aby Twoja córka się tak czuła. Widzisz problem, walcz o rozwiązanie. Nie jesteś w stanie zmienić żony, ale możesz być wsparciem dla siebie i swojej córki.

Hej! też bym chciała, aby kawa mnie pobudzała. Ogólnie jestem jakaś bez życia od kilku dni.

@frigo Jeśli podejrzewasz u siebie ADHD to powinieneś zgłosić się do psychologa i psychiatry specjalizujących się w tej diagnozie. Nie wiem skąd jesteś, ale można to zrobić również online. Dlaczego lekarz podejrzewając chad dał Ci tylko antydepresant? Podejrzewasz ADHD, ale opisujesz tylko wątek hiperaktywności. Wydaje mi się, że to za mało. Na podstawie Twojego opisu nie skłaniałabym się ku takiej diagnozie. Jednak najlepiej by było gdybyś poszedł do innego lekarza. Medikinet nie działa w ten sposób, że pobierzesz kilka dni i "dojdziesz do formy". Jego działanie jest dość krótkie, bierzesz działa, nie bierzesz- nie ma żadnej zmiany niż przed braniem. Próbujesz sam się leczyć, nie masz do tego odpowiedniej wiedzy. Co sądzę o Twoim pomyśle? Raczej kiepski. Co proponuję? Znajdź odpowiednich specjalistów. Testy internetowe to raczej kiepskie źródło w stawianiu autodiagnozy.

Stało się, trudno. Może następnym razem spróbuj się odezwać chociażby tutaj? Może razem uda się jakoś przetrwać kryzys.

Kiepsko...

Oczywiście. Masz czasem ochotę wziąć urlop od życia?

Nie. Palisz?

Moje życie jest wystarczjąco wartościowe. Poniekąd moderacja forum jest sposobem, aby pomóc innym. Ile człowiek jest w stanie pomieścić?

Jedyne wyjście

Arena śmierci

Głowa mi zaraz wybuchnie. Za dużo wszystkiego... za dużo lęku.