buszujacywtrawie

buszujacywtrawie, moim zdaniem ( nie tylko zresztą moim! ) bierzesz już i tak wystarczająco dużo leków jak na jedną osobę, żeby dokładać sobie kolejny! Zolpidem nie jest lekiem uspokajającym... wystarczy, że już jesteś uzależniony od Clona, który swoja drogą też działa w pewnym sensie nasennie ( piszę z własnego doświadczenia ). Skoro nie masz problemów z zasypianiem, to ja bym proponowała spróbować zmniejszyć wieczorną dawkę Clona z 1 mg do 0,5 mg ( jak będziesz się gorzej czuł, to zawsze możesz wrócić do 1 mg ). Arasha, dzięki za info, nie uwierzysz, ale dostałem ten lek bez wiadomości na temat odstawiania klona, którego zostały mi 2 tabletki po 2 mg. Po prostu od tak mam przejść na zolpic.

Lekarka zamieniła mi 1 mg clonazepamu branego na noc na Zolpic 10 mg, mówiąc, że będzie dla mnie lepszy niż clon. Ale problemem nie jest bezsenność, bo tej nie mam, tylko stany lękowe. Czy na lęki pomoże?

Estel, życzę Ci zdrowia, może wreszcie ta psychoterapia zaowocuje. Moja np. w połowie udana i w połowie nieudana, bo zakończona 2 samobójami, coś tam zaprocentowała. A właśnie zastanawiam się nad terapią na NFZ. Doktorka jednak mówi, że na razie nie, bo tylko by mi teraz namieszała w głowie. Trzymam kciuki za Ciebie!

Męczy mnie ten "wieczny niepokój". Moja historia począwszy od 1994 roku (miałem 12 lat!) to stała walka z lękami, derealizacją, osobowością lękliwą i unikającą. Mam tego dość. Wiele cech mam borderlajna, tyle że, ja wściekły w 1994 nie ciąłem się, tylko waliłem łbem w kaloryfer. Pociąłem się w 2012 roku, na przegubach, przedramionach i na szyi. Przeżyłem. W grudniu 1994 dopadło mnie dziwne zdarzenie: miałem ciężkie zapalenie górnych dróg oddech,przechodzone, dostałem gentamycynę i calcium. I nagle po pierwszych dawkach tych leków (Calcium raczej) dostałem dziwnej blokady, świat jakby był za szkłem. Potem doszło mega pobudzenie, a następnie po kilku dniach porażające lęki, lęk straszny, nie do opisania, nawet teraz moje obecne lęki to pikuś. A że miałem tylko 12 lat nikt mi nie pomógł, nie umiałem nazwać tego stanu, więc mówiłem że mam urojenia. Wkrótce potem miałem znów przez dłuższy czas lęki, uwaga! przeplatane niesamowitą euforią. Ten stan a raczej stany powoli odchodziły, ale scenariusz powtórzył się w 1998, na moich wakacjach w górach, tyle że bez calcium i gentamycyny i euforią w porze nocnej, skrajnym lękiem w dzień, potem stany euforyczne malały, by ustąpić całodziennemu/całodobowemu skrajnemu lękowi. Skończyło się wizytą u psychiatry dziecięcego. Pani doktor dała Xanax 0.25 i lęki minęły. Nie mam już żadnej wiary, psychoterapia w 2011/2012 skończyła się dwoma próbami samobójczymi. Będę lekomanem, ale chce mieć te chwile "wolności". Na obecną psychiatrę chyba nie ma co liczyć, to chyba "stara szkoła".

Potężne lęki zniknęły, nie wiem tylko, czy to zasługa Decaldolu, Sertraliny (75 dni dawkowania, od 13 dni zamiast Setaloftu którego nie ma w aptekach Asertin), czy może poziom klona wreszcie się "wyrównał" we krwi. Wiem, że nadejdzie ten dzień odstawiania, ale na razie jest OK.

Dzięki Arasha za pamięć. zastrzyki NADAL. we ŚRODĘ NA SAMYM WEJŚCIU, INNA SPRAWA, ŻE WE ŚRODĘ CZUŁEM SIĘ PO ZASTRZYKU LEPIEJ. Skasowałą mi się chyba lista leków. A co do alpry to ona Xanaxu nie wypisze - szczyci się tym, że nigdy nikomu Xanaxu ani Afobamu nie przepisała bo uzależniają (!!!) POzdrawiam ciepło.

U mnie tolerka chzba wyrobiona, lęki wy*ebane na maxa, zwyczajowo biorę 1 mg rano i 1 mg na noc. Doraźnie więcej, ale w porównaniu z Xanaxem clon jest dla mnie za słaby. Lęki mam cały czas. Clon doraźnie je odsuwa. A ta pińda moja psychiatra jest taka, że szkoda gadać. Wszystkiego jej ostatnio nie powiedziałe, że mam prawie klaustrofobiczne lęki, tak się czuję, jakbym był w klatce z której nie ma wyjścia. Nie mogłem jej tego powiedzieć, bo byłem po pierwsze po 2 mg klona, a po drugie ona na moje lęki każe mi pracować fizycznie na maxa, zresztą to wszystko pokręcone jest.Tak więc klon u mnie rządzi aktualnie. Dokóadnie spisuję ile miligramów dziennie wziąłem, bo kiedyś to trzeba będzie odstawić. Pozdrawiam wszystkich.

Chce mi się dziś wyć, nic mi się nie udaje, lęki powróciły, doraźnie ratuję się clonem, we środę kontrola, i pewnie znów zastrzyk z haloperidolu w dupę, mam nadzieję, że da mi skierowanie na psychoterapię.

40 dzień na 200 mg. Lęki są, mam nadzieję że w końcu Setaloft zadziała. Doraźnie ratuję się klonem.

Dochtórka mi zmniejszyła wieczornego clona z 2mg do 1 mg, czyli do połówki tabletki( dopiero teraz się zorientowała, że może uzależnić!), dorzuciła Hepatil raz dziennie, który raz kazała odstawić bo tyłem (ale to po Zolafrenie). Jestem po kolejnym zastrzyku Decaldolu i nic nie czuję, mam nakaz pracy fizycznej...jestem uwikłany w tej relacji, szkoda gadać, już sam nie wiem co mam robić. Czasem mam naprawdę złe myśli, Dochtórka źle patrzy na to wszystko, zadaje dziwne pytania, niby mnie lubi, ale jest dość pamiętliwa no i w ogóle, to przecież Dochtórka. Boże, to moje cierpienie nigdy się nie skończy.

Synsa, nie zastanawiaj się, wróć. Ja też biorę Setaloft, 19 dzień.

13 dzień brania, senność i lekkie mdłości

Wczoraj popołudniu dostałem tak silnych ataków lęku, że musiałem wziąć Clonazepam. Pomógł. Nie wiem jak to dalej będzie. O ile rano i w południe mam dobry nastrój, to popołudniem i wieczorem pojawiają się silne lęki. Już naprawdę nie wiem, co mam robić. -- 31 mar 2015, 06:23 -- Chyba zaczął działać, jestem nieco spokojniejszy i dużo śpię :)

Patryk29, OK Patryk, wiem, i zdaniem babki lekarstwem na moje fobie ma być terapia poprzez ciężką pracę w polu lub gdzie indziej Szkoda, że nie ma psychiatryka umieszczonego w kamieniołomach Pewnie by mnie tam wysłała. Ja już do przyszpitalnej apteki boje sie chodzić, co ludzie tam pracujący widząc takie mixy o mnie se pomyślą -- 28 mar 2015, 22:14 -- PS. Zrobiła ze mnie spaślaka, zakaz robienia doktoratu (bo bym rzekomo zwariował, zero kawy (!), i tylko ciężka praca fizyczna, tylko gdzie ja to pole znajdę Moja siostra ma po rodzicach kawałeczek, obsiany jest jednak pszenicą, a pszenicy się nie plewi przecież (ale nawozy stosuje - tak) I te leki faktycznie nie działają, zolafrem, sertralina plus clon - to Patryku byłoby faktycznie optymalne. Pozdrawiam. -- 28 mar 2015, 22:24 -- PS> Clon działa na 100%

U mnie najpierw rozpoznała "zespół depresyjno-urojeniowy"., potem była mowa o epizodzie ciężkiej depresji z epizodem psychotycznym - jednorazowym jak na czas od 2012 roku, potem babka gadała o zagrożeniu CHADEM i zagrożeniu manią; jest bardzo pamiętliwa, a ja zaś, jako wprawdzie humanista z wykształcenia, jestem jednak po biolchemie, i ta lista mnie przeraża. Już nawet nie wiem jak wygląda moja wątroba No i babka gada, że diagnozy nie poda, żeby jej to zostawić a samemu się zająć łykaniem tabletek. Jak prawie 2 miesiące byłem bez leków, czułem się super, a do leków, do powrotu namówili mnie rodzice, bo byli przestraszeni tempem odstawiania. I wtedy zaczęły się myśli samobójcze, ale te mam do tej pory. W cuda nie wierzę, wiara mnie zawiodła, a oparcie się na autorytecie lekarki też nic nie wnosi. Pozostaje pokątnie szukać dobrego krakowskiego psychiatry. U mnie problem jest raczej natury psychologicznej, ale babka na razie nie chce dawać skierowania, na prywatną teraz mnie nie stać. A ta "prywatna" którą miałem od VII 2011 do VIIII 2012 roku zakończyła się 2 próbami samobójczymi. Sam nie wiem co mam robić

powodzenia a rozważałeś elektrowstrząsy ?? zamiast do obiadu zjeść zupe , kłuj kłuj dupę :) W wielu przypadkach jestem odporny na dość sporą liczbę leków. Nie tyle co rozważałem, co ich się po prostu obawiałem, przypuszczam, że jeślibym kiedyś trafił do psychiatryka, to być może by stosowali. Moja dochtórka nienawidzi pobudliwości, wypomina mi, że przed ostatnim zastrzykiem powiedziałem głośno, że nie zgadzam się na Decaldol, że jako pacjent mam prawo odmówić pewnych rzeczy, ale cóż, ona powiedziała, że ten lek nie tylko w schizofreniach się stosuje -- 28 mar 2015, 13:50 -- I po bólu. Dostałem tylko jedną ampułkę, bo drugiej zabrakło. Za to za 2 tygodnie dostanę już 2, nie wiem ile mililitrów. Trudno powiedzieć, czy działa zawsze jak wracam od dochtórki, tak było i dzisiaj, zawsze mam atak fobii społecznej. Jednak z biegiem godzin coś widać, że się uspokajam. W końcu Decaldol jest chyba lekiem o przedłużonym uwalnianiu. -- 28 mar 2015, 19:54 -- Lekka zamułka, drzemka i po bólu :)

Wątrobę mam, i nie trolluję Panowie A dzś kolejna wizyta i prawdopodobnie Decaldol w tyłek. Dochtórka nie chce mi powiedzieć ile da miligramów, powiedziała, że w porównaniu do poprzedniego musi dać większą dawkę na 100 kilowego chłopa.

U mnie na razie nijak. Spadł mi nastrój i tyle. Jestem bardziej depresyjny niż byłem wcześniej...A od soboty dawka 200 mg/doba -- 24 mar 2015, 12:24 -- Dziwię się, że jeszcze nie dostałem (odpukać!) zespołu neuroleptycznego ani serotoninowego.

Ostatnio byłem sam, bardzo pozytywnie nastawiona na nowe leki. I na lęki też. Dziwię się tylko, że mam jeszcze zastrzyk brać. Ona, z tego co zauważyłem, nie przegląda całej karty. Ma chyba tylko napisane same leki, bez dawkowania, chociaż miligramy to ona ma nieźle wykute w czasze Trudno powiedzieć jak zadziała Setaloft, ona chce chyba żeby zaczął od razu działać bo od razu przypieprzyła najmocniejszą dawkę. Cóż, na razie większych lęków nie ma. Ale wg ulotki to trzeba na niego wchodzić stopniowo, do tych 200 mg. Ona jednym pociągnięciem ręki potrafi skreślić od razu dany lek. Tak zrobiła z kroplami haloperidolu, które, faktycznie, wyciągnęły mnie z syfu, może poprzez uspokojenie, bo tabletki to raczej placebo. Bez względu na dawkę. Czytałem o niej, jedna pozytywna opinia, 1 negatywna. Ta negatywna to brzmiała tak: "Niektórzy sami psychiatrzy powinni się leczyć" PS. Faktycznie, siłę jeszcze mam -- 23 mar 2015, 11:19 -- W ogóle to już z powrotem u mnie zaczynają mi się górki i doliny, ja np. w okresie wiosenno-letnim źle funkcjonuję, natomiast ulubione moje pory roku to jesień i zima. Nastrój potrafi mi się diametralnie zmienić, więc najbliżej, naprawdę najbliżej mi do Borderline. -- 23 mar 2015, 13:30 -- PS. Chyba jednak nie ma tam wszystkiego, w tych swoich "papiórach", bo powinienem brać według niej (tak mówiła rok temu) jeszcze Amizepin i Absenor, ale sam je odstawiłem bo były i tak neutralne. A teraz ona nic nie wspomina, więc

Zastrzyk przełożony o tydzień. Powód: utrzymywanie się dalszych stanów lekowych. I za tydzień nie dowiem się, ile to będzie mg. Nie wziąłem do lekarki rozpiski leków, może coś by wyrzuciła, ale dała na lęki Setaloft 100 mg 1 południe, druga wieczorem. SSRI

Ciekaw jestem, jak zadziała. Około 10 - 11 ma być zrobiony. Zastanawiam się, czy może zadziałać jak krople haloperidolu, czyli nadmierna sedacja itd. Popołudniem / wieczorem -> zależy w jakim będę stanie, napiszę, co i jak :)

Kochana, ja naprawdę z kolei nie wiem, jak to z tym płakaniem na sesji, czy musi czy nie musi być. U mnie na mojej psychoterapii zawsze w pobliżu były chusteczki. Ale to standard w gabinetach. Mnie się wydaje, że dobrze, że płaczesz, płacz oczyszcza, a to chyba już nie ważne, czy na sesji czy poza sesją. Płacz oznacza dopuszczanie do siebie emocji, ale to wiesz. Na mojej terapii raz terapeutka powiedziała, że sesje wcale nie muszą być trudne, coś pitoliła, że każde spotkanie ze mną jest przyjemne. Ja jej na to wtedy: ale terapia ma nie być łatwa ani dla terapeuty, ani dla pacjenta. izzie trzymam za Ciebie kciuki -- 21 mar 2015, 07:00 -- PS. To podforum jest super. Ja się identyfikuje z borderline, bo ze wszystkich zaburzeń jest mi najbliższe. I wprawdzie na terapii nie było żadnych diagnoz, to mimo tego terapeutka kilka razy wspólnie ze mną stwierdziła, że mam cechy borderlajna, m.in. to czarno - białe widzenie świata. I jeszcze teoria relacji z obiektem - opowiadałem jej swój sen z dzieciństwa, gdzie matka boska wyzywa mnie od sk****nów. Takie psychotyczne sny miewałem. I ona wtedy, razem ze mną przystała wyjątkowo na "korzystanie z teorii relacji z obiektem:", ale bez formy podręcznikowej. A teoria relacji z obiektem często przy terapii borderline jest wykorzystywana

130 sesja Ja doszedłem do 60 i na tej 60-tej się rozryczałem pierwszy raz, po czym strzeliłem dosłownie samobója. A doktorka mówiła wcześniej, że już mnie do psychologów nie wyśle. Ale ostatnio powiedziała, że terapia tak, ale nie teraz.

Dzięki Arasha, a tak w ogóle to przychodzi mi do głowy jeśli o mnie chodzi - borderline. Niby jestem sangwinikiem, ludzie w pracach różnych bardzo mnie lubili, ale jeśli chodzi o niektóre obiekty, jakie sobie obierałem za cel - "lekko" wyprowadzałem ich z równowagi. Rodzina na pewno jest mną psychicznie wykończona, tymi moimi schizami, jeden pracodawca też ponoć był raz u skraju załamki, wiem, bo mi groził procesem Ale tylko dlatego groził, że powiedziałem jego siostrzenicy, która pracowała w naszej szkole, że planuje mnie nie zatrudniać, co było zgodne z prawdą. Jednak zatrudnił, nie miał wyjścia -- 20 mar 2015, 14:15 -- Już uaktualni -- 20 mar 2015, 13:12 -- buszujacywtrawie, czyli chcesz powiedzieć, że do tej lekarki jeździsz do Krakowa Ona w jakiejś przychodni przyjmuje czy szpitalu ( w tym wieku ją jeszcze trzymają, nikt nie widzi, jakie ona ma metody leczenia ? ) Myślałam, że ta babka gdzieś z Twoich okolic Z Krakowa, tak, w sumie jest bardzo empatyczna, ale strzela takimi armatami, że.............->mowa o lekach

INTEL 1, jesteś moim idolem