Cała aktywność
Kanał aktualizowany automatycznie
- Z ostatniej godziny
-
A to ja się nie nadaję do wspierania,bom nieempatyczna wcale.
-
Dlatego musimy się tutaj na forum wspierać, kto jak nie my.
-
Czyli moje rady były bezsensowne, bo to z czym się wiążesz, to nie są jakieś problemy lub decyzje do odczekania. To są powazne, bolesne sprawy i jest ich wiele, a nie jedna. Nie dziwie się oczywiście i nie jestem w stanie Ci powiedzieć, co można zrobić, bo takie rzeczy nie nigdy nie dotyczyły. Jedynie co wspólnego w tym temacie, to operacja mojej mamy W zasadzie wtedy się nie przejmowałam. Albo dlatego, że czułam, że będzie dobrze, albo brak mi takiego wczucia się w te sprawy. Dopiero po czasie ton do mnie dotarlo, jej cierpienie. Na szczęście Sprawy poszły pomyslnie. Jest zdrowa, a ja ubolewam, bo wtedy nie czułam nic tylko teraz. Czasem wybiegam w przyszłość i się zamartwiam, co moze się stać komuś z bliskich, chociaż nic teraz na to nie wskazuje. Nic dziwnego, że czujesz się okropnie. Mam nadzieję, że wszystko się poukłada. Szczerze Ci tego życzę.
-
Masz rację, napisałem to enigmatycznie, ale chyba dlatego, że sam nie bardzo potrafię ubrać to w jedną prostą myśl. Czasem mam nawet problem, żeby się porządnie poskarżyć, bo nie wiem, od czego zacząć. W dużym skrócie: najpierw choroba i operacja żony, teraz problemy zdrowotne ojca, do tego kilka decyzji życiowych, które trzeba podjąć, dom, dziecko, praca i inne rzeczy, które cały czas gdzieś wiszą nad głową. W domu też nie zawsze jest spokojnie - napięcie, gorsza atmosfera, czasem kłótnie. A kiedy sam w końcu wybuchnę, to oczywiście niczego nie poprawia, tylko dokłada kolejny problem. I chyba właśnie o to mi chodziło w tym poście. Nie o jedną konkretną rzecz, tylko o to, że tego wszystkiego zrobiło się za dużo naraz. Czasem mam wrażenie, że stres przychodzi ze wszystkich stron i trudno złapać oddech. Nie wiem nawet, którym problemem powinienem zająć się najpierw, bo kiedy próbuję ogarnąć jeden, w innym miejscu coś zaczyna się rozsypywać. A to, co piszesz o sobie, wcale nie brzmi dla mnie błaho. Można mieć rodzinę, kochać ją i jednocześnie być zwyczajnie przemęczonym i potrzebować ludzi spoza własnego domu. I chyba rozumiem też to czekanie na coś przyjemnego. Może niekoniecznie na nowe buty czy kolczyk w nosie , ale sam też potrzebuję czasem czegoś przed sobą, na co można czekać. Ostatnio chyba właśnie tego mi brakuje - nie bardzo mam na co czekać z myślą „to będzie fajne”. Są raczej kolejne rzeczy do załatwienia, decyzje i problemy. I to też potrafi być przytłaczające, bo człowiek nie ma nawet takiego małego punktu zaczepienia, że za chwilę będzie trochę lżej.
-
Arrows to Byczy Darek
- Dzisiaj
-
Szalone precle z pieprzem i ziemniakami
Malowany_ odpowiedział(a) na lily was here temat w Off-topic
To muszę sprawdzić czy faktycznie umiesz Pewnie słyszałeś w TV o zaatakowaniu starszej osoby, kobiety i braku reakcji ludzi, którzy byli obok. O taką interwencję mi chodzi. -
@Dryagan troszkę enigmatycznie to napisałeś. Nie wiem, jak mam Ci doradzić cokolwiek, skoro nie wiem, w czym masz problem. Ja przechodzę taki słodko-gorzki okres. Z jednej strony mam szczęśliwą rodzinę, dziecko jest zdrowe i dobrze się rozwija, z mężem się dogadujemy. Z drugiej strony jestem przemęczona obowiązkami i brakuje mi nie tyle przyjaciół, co towarzystwa w ogóle. Zaproponowałam na forum mojego miasta, że założę czat dla mam. Zgłosiła się jedna osoba, ale bardzo sympatyczna i inteligentna. Dobrze nam się rozmawia, kto wie, może się zakumplujemy. Mam tak, że ciągle muszę czekać na coś fajnego, inaczej jest mi smutno i źle. Na wizytę u fryzjera, na paczkę z allegro, nowe buty, przekłucie w nosie itp. Powiedzcie, czy Wy też tak macie?
-
w przypływie energii rodzę się na nowo raz za razem każdy dzień przynosi inny wyraz twarzy noc deformuje i składa w całość światło decyduje kim będę miło cię poznać jak masz na imię gdzie urodziła się twa dusza och, nie mam na myśli miasta podaj moment, kiedy zacząłeś żyć pozwolę temu odejść nie spodziewam się odpowiedzi gdy wchodzę do pokoju cisza podpowiada mi, co się wydarzy a raczej, co nie jeśli uznam ci się zbliżyć a przytakniesz na moje otwarcie nauczę cię wierzyć spróbujemy popłynąć do magii na tratwie z balonów byś narodził osobowość tak odmienną od tej, którą znasz daj ponieść ku gwiazdom i czeluściom mroku poznaj sztuczki wrogów trzymam blisko pozwalam przemawiać zapamiętując każde słowo na wypadek sztormu czy nie masz nic przeciwko, by poddać się temu? ubzrój się w odwagę i szaleństwo na raty nuda mnie zabija bardziej niż cokolwiek innego ciąglę pakuję się w kłopoty a za dnia zbieram śmieci w białych rękawiczkach niczym chirurg rozcinam słabe organy to i tak nie ma znaczenia dopóki nie dotkniemy śmierci nowy sezon przed nami a czas już nie zwolni dogoni.
-
Właśnie u mnie jest identycznie. I też to tak nazywam -"fazy".
-
Ha ha, no zdarza się, jeśli coś jest bardzo ostre
-
Moja mama była Indiach i zachwalała, choć ogólnie ciężko ją namówić na jakieś "inne" jedzenie niż polskie i włoskie. Mówiła tylko, że po indyjskim jedzeniu kupki były piekące xD
-
Tak, choć zostało wymyślone w Szkocji akurat w Wielkiej Brytanii curry jest bardzo popularne i wszyscy Brytyjczycy to jedzą regularnie. Dobre jest indyjskie jedzenie, jest duża różnorodność potraw, ja uwielbiam. Zwłaszcza, że dużo ich potraw jest wegetariańskich i pysznych.
-
na sen biorę chlorprotiksen
-
nie potrafiłam się przeciwstawić rodzicom, co do wyboru szkoły średniej. Bardzo chciałam iść do plastyku, byłam nawet na wstępnych kwalifikacjach, gdzie dostałam kilka wskazówek i myślę, że jakoś by mnie przyjęli. Chciałam też iść tam przez wzgląd przez to, że wiem, że w plastyku są po prostu ludzie z innego świata, czyli mojego. Poznałam ich, gdy mieliśmy warsztaty aktorskie, gdzie moja szkoła zaproszona została, a i tak pojwiłam się tylko ja xD - więc wiesz, moje liceum nie było dla mnie. W szkole byłam taką zwariowaną osobą z którą mogłeś się pośmiać, ale nie wiedzili kim byłam naprawdę, bo nie chcieli wiedzieć. Tam liczyła się tylko popularność, bycie grzecznym dla nauczycieli i podłym dla siebie nawzajem i zwłaszcza dla tych, którzy się wyróżniali. NIby miałam kilka osób "swoich", ale nie, to zwyli pozerzy - np. moja najlepsza koleżanka wprost mówiła, że prgnie faceta bogatego i przystojnego, a charakter jest jej totalnie obojętny, a nie wyglądała na tak płytką osobę, co by tłumczyło, że podlizywała się każdemu. A znajomy mówił, że gdyby miał do wybory dwa takie same t - shirty - jeden z logo markowym, a drugi bez logo, to wybrał by ten droższy, no bo prestiż. Mieliśmy w liceum (dziennikarski profil) psychologa, bo tak byliśmy ze sobą pokłóceni. Psycholog organizował jakieś banalne ćwiczenia. Potem zrobiła się jakaś tam paczka, czy kilka grupek, a ja miałam ich w dupie, bo byli tak denni i sztuczni, że tylko poza szkołą miałam kilka osób, które były w moim typie. Jedynie z liceum skorzystałam z j. angielskiego i polskiego, bo to lubiłam. Moi starzy nawet teraz mówią, że żałują, że tak nalegali na liceum ogólnokształcące. No i mam maturę, to też plus. Wagarowałam przez większość lekcji, ale zdałam. Na studia też mnie namawiali, żebym szła na pielęgniarstwo. Wytrzymałam pół roku. No i tyle po mojej edukacji. Potem wybuch choroby, która od dawna już dawała o sobie znać, ale traumatyczne wydarzenia je wyzwoliły. Co do teraz... zapomniałam o tym w sumie. DO mamy zwykle idę po radę, ale nie zawsze, bo wielu kwestiach nie ma racji i już uznałam, że nie warto wszystkiego mówić.
-
A Tikka Masala to też indyjskie danie? Kiedyś robiłam z chlebkami naan. Wygląda bosko, chyba indyjskie jest dobre, dużo ludzi lubi.
-
Wehikuł czasu.
-
Sos ragu to jest włoski sos na bazie warzyw, mięsa i pomidorów, długo się go powinno gotować. Np. bolognese zalicza się do ragu. Paneer to jest indyjski twardy ser, który się smaży lub gotuje i dodaje do curry pokrojony w kostkę. Mam dobry przepis na curry, ale nie będę pisać, bo ma za dużo elementów, a pewnie i tak nikt nie skorzysta. Poppadoms to są takie cienkie placki z mąki z ciecierzycy, o ile dobrze pamiętam. Tak to wygląda.
-
Wytrzyj się skoro zrobiłaś się mokra z podniecenia
-
Tak. Pewnie tak. Mama nazywa to keto, bo czyta tego typu przepisy. Ja mam ochotę zrobić Brownie keto z fasoli. Ale to i tak nie do końca keto, bo są banany no ale dobre.
-
Nie wiem, czy dokładnie szukasz takiej rady, bo nie jestem od ich ekspertem ale wg mnie dobrze odlozyc jakiś problem na jakiś czas, wyczyścić głowę w miarę możliwości. Po kilku dniach od puszczenia tych wszystkich problemów pojawi się najlepsze rozwiązanie. Tak jak np. naukowcy polegali na swoich snach zamiast rozkminiac zbyt wiele naraz. Człowiek to nie tylko pogon za wszystkim. Nie musisz wszystkiego od razu robić. To życie jest dla Ciebie, a nie Ty dla niego. Robiłam tak, gdy miałam do podjęcia ważną decyzję lub gdy natrętne myśli nie dawały odetchnąć. Planowalam poczekać na "oświecenie" w tym aspekcie. Mózg lubi sam przetrawić problemy bez zbędnej analizy i zwłaszcza bez stresu i presji. Tak jak wyżej piszą... Odpuść. Choć na jeden dzień/ kilka. Nie wiem z jakimi problemami się borykasz, ale moze będzie to jakichś jeden ze sposobów, który Ci przypadnie.
-
Ach, czyli po prostu sernik na zimno. Teraz wszystko jest marketingowo keto. Tak samo jak bezglutenowe i bezlaktozowe to co zawsze takim było tylko nikt o tym nie mówił.
-
Jak sobie radzicie z bezsensem życia?
Niewkopomonowana odpowiedział(a) na Pawwwle temat w Kroki do wolności
No. U mnie to powiedzmy od fazy. Jak jest dobrze, to wszystko mnie cieszy, a jak zle, to czuję się najgorszym frajerem -
Większość tych rzeczy, co wymieniasz nie brzmi mi znajomo, ale muszą być dobre.
-
Dokładnie nie wiem jak ona to robi. To jest taka bardziej pianka, jak ptasie mleczko. Daje zwykły twaróg, a potem miesza z owocowa galaretką i erytrytolem. Czuć ser i galaretkę, mi to trochę przypomina ciasto jak u babci tzw. legumina. I trochę sernik wszystko jest na zimno. Mega szybko to powstaje.
.thumb.jpg.aba633d78989254ad222f1981a4c2fbf.jpg)
-
Najnowsze tematy
-
-
Ostatnio zaktualizowane
-
