Zniszczona38

Moja mama i ciocia zajmowały się babcią. Było ciężko ponieważ miała zaniki pamięci. Na końcu tuż przed śmiercią codziennie ją myły, ubierały, chodziły na spacery itp. Godnie się nią zajęły aż do jej śmierci. Smutne to ponieważ nie mam już żadnej babci ani dziadka. Nie wiem czy akurat na temat, ale tak jakoś mi się wspomniało.

Nie, mnie też nie ciągnęło do alkoholu.

Współczuję. Nawet nie wiem co w takim momencie napisać...bardzo to przykre. Trzymaj się.

Też się uśmiałam. Chociaż raz z czegoś.

Miło się to czyta, że jest u Ciebie zwyczajnie i przyjemnie.

Wróciłam z Amsterdamu. Jest pięknie, ale niekoniecznie przypadło mi do gustu to, że mogę ujarać się ziołem nawet nie paląc. Nie wspomnę o czerwonej ulicy...Reszta to mnie zachwyciła- widoki itp. Tak po prostu kilka zdjęć. Może komuś się spodobają.

Wczoraj usnęłam z telefonem w dłoni i tak spałam aż do rana. Dopiero się zorientowałam, że byłam tutaj cały czas zalogowana. Czas odłożyć dzisiaj telefon na półkę.

Przystojny i zadbany mężczyzna.

Jesteśmy w Maurik. W Holandii leje jak chol..., ale ogólnie podoba Nam się

Ja teraz 60 kg. Kto by pomyślał. Tylko, że to nie dieta cud, a nerwy.

Zamiast spać to ciągle krążą myśli. Dzisiaj zaś miałam terapię online. Widzę, że zaczyna coś się we mnie zmieniać. Nie wszystko jednocześnie, ale powoli. Ciągle ciężko, szukam sensu, tego jaką chciałabym być itp. Nie będę się rozpisywać. Powinnam już dawno spać.

Wykąpałam się, zjadłam i za niedługo do spania. Pobudkę mam o 2.20.

To fakt. Najlepiej zobaczyć kobietę bez makijażu i będzie jasne jak wygląda bez.

Mój tata zmarł na raka, mam ojczyma. To on w wieku 9 lat mnie dotknął. Było to jeden raz i o jeden za dużo. Nie mogłam współżyć, miałam problemy, pomagał mi psycholog, seksuolog i ginekolog. Może to dla kogoś śmieszne i niezbyt na temat, ale ja myślałam, że już nigdy nie urodzę dziecka, że się nie nadaję itp. Od tego czasu zaczęła się silna nerwica. Ginekolog skierował mnie na oddzial gdzie wykonano mi zabieg nacięcia błony dziewiczej. Gdyby nie taka metoda to ja bym sama tego nie opanowała. Nie byłoby szans na to. Nie wiem czy go nienawidzę czy jak odbieram. W każdym bądź razie to się przytrafiło i się nie odstanie.

Ja też już dawno nie jadłam i jakoś chciałam spróbować tutaj za granicą. Czy ja wiem...To raczej już nie dla mnie jedzenie.

Nie, nie próbowałam. Musiałabym zobaczyć.

Ja też gdzieś w domu mam próbki, których nie używałam. W Douglasie coś mi tam też dali...aaa...te perfumy męskie.,

Myślę o córce. O tym, że tęsknię za nią, za koleżankami. Brakuje mi tego. Już długo nie zostało, ale smutno. Zawsze zabieram ze sobą zdjęcie córki. Jak na nie spojrzę to mi smutno, ale wiem, że muszę zarobić więcej pieniędzy.

Mam w planach kupić kolejny magnes i coś jeszcze innego dla córki. Jakoś nie myślę teraz o sobie bo kupiłam ostatnio tyle rzeczy przed przyjazdem do pracy, że mi starczy.

Ja też współczuję. Przykre to jest.

Ja wiem. Problemów to one za Nas nie rozwiaza. Jedynie możemy na nich funkcjonować. Ja już na najniższej dawce pregabaliny. Czuję się ok, ale wiadomo, że przybijają własne sprawy życiowe. Nie mamy magicznej pigulki która by Nas od tego uratowała.Tak wszyscy bylibyśmy zdrowi.

Jestem w pizamie. Musiałam odespać bo wstawanie w nocy do pracy i jakoś tak samo mnie zmoglo.

To bardzo dobra wiadomość, że leki zaskoczyły.

Też ostatnio jadłam, ale nie mogłam wcisnąć całego.

On bardzo fajny tylko nie dla mojej cery. Jakoś nie wiem, ale muszę mieć bardziej "lejące " się bo mi się grudki robią na twarzy, ale tak ogólnie gdyby nie to z pewnością bym używała.