brum.brum

A w której części tego co napisałem coś o brzydkich dziewczynach? Dopowiadasz sobie. Kolega wspomniał o super wysportowanej, ładnej , ponętnej i w ogóle cud i bóstwo A mi chodziło o to, żeby „na start” obniżyć swoje wyśrubowane oczekiwania, zacząć umawiać się z dziewczynami którym daleko do ideału pop-kultury ( swoją drogą takie są najlepsze ) Koniec. Kropka, nie mam nic do dodania

Mam na myśli fair zachowanie od samego początku. Teraz zdecydowana większość młodych tak podchodzi do związków i jeśli się nie krzywdzi, nie oszukuje, nie okłamuje drugiej strony nie widzę w tym nic złego - wręcz przeciwnie

Chodzi mi konkretnie o początek spotykania się, start z poznawaniem drugiej osoby. Nie musi to być od razu celowanie w „ideały”, ale normalne fajne dziewczyny. Wtedy człowiek też zaczyna poznawać również siebie. A przede wszystkim że te „nie idealne”, instagrowe dziunie są często o wiele lepsze niż model dziewczyny który wykreuje się w naszej głowie… Nie chodziło mi o zabawę tymi dziewczynami czy ich uczuciami. To zaznaczam zdecydowanie

Dlatego warto zacząć się moim zdaniem spotykać nie od razu z dziewczynami idealnymi, wymarzonymi, ale właśnie obniżyć swoje wymagania, poznawać osoby dzięki którym nabierzemy ogłady, poznać czego oczekują i co działa na nie. Przy tym wybadać własne zalety, ale również wady i popracować nad tym. Kiedyś gdy nie byłem w związku tak podszedłem do tematu i wiele mnie to nauczyło, wiele zrozumiałem dzięki temu. Polecam, bo to działa

Chodziło mi o podryw dziewczyny - nie od razu przed ołtarz, ale żeby zacząć się spotykać po prostu, pobyć z kimś, stworzyć na początek relacje…

Ahaha siedzę i ryczę ze śmiechu Może warto obniżyć progi wymagania względem dziewczyn, szczególnie jak się jest w sytuacji życiowej, jakiej jest(?)

To bardzo dużo rzeczywiście. Wyrazy współczucia

Jestem wdzięczny za pracę i jutrzejszą terapię

Tylko że tak bronisz się od pracy, z tego co czytam a wiem po sobie że bez niej jest większy pierdolnik w głowie, ciężkie stany , zadręczanie samego siebie myślami i wyrzutami sumienia, że szok. Serio, praca potrafi być terapią, nadaje sens dnia i ramy obowiązków No właśnie.

Albo somatyczne, neurologiczne objawy

Tak, to prawda, ale przy moim długo letnim „pospinaniu” jak zacznę pić na rozluźnienie % szybko pewnie się uzależnię… Tak przynajmniej czuję

Mam podobnie z %. Piję kiljaveazy w roku i często jest to piwo na pół , z moją potrafię się jednym wstawić Leki + alko : zawsze u mnie nie służyła mi taka rozrywka. Chyba muszę zejść z tabsów żeby zacząć pić Joke

Rozumiem to doskonale. Często my sami jesteśmy dla siebie samych największymi wrogami . Tu ważna jest terapia-zmiana podejścia do samego siebie oraz swojego zachowania. Fajnie to nakreślił @shadow_no No i jaką świadomość masz ( co widać po Twoich wpisach zresztą )

Z musztardą lubię A Ty?

Nie mam masz dziś pozytywny nastrój?

To prawda. Tylko też trzeba dodać, że te leki potrafią uratować życie - dosłownie, ale też mają sporo nie zaprzeczalnych skutków ubocznych

Tak czytam Twoje wpisy i szczerze podziwiam Twój dystans i humor przy opisywaniu „swojego” życia ….ahh te granie w gry

Tak to często jest, z tymi naszymi lekami właśnie - pomagają, ale też mają skutki uboczne ( poważne ). Może konsultacja z lekarzem coś pomoże ?

Kiedyś mi zasugerował lekarz że derealizacja może wynikać u mnie przez leki, które biorę. Tzn. jedne leki działają na inne, właśnie w taki sposób że pojawia się właśnie DD. A wcześniej też czułaś taki stan wieczorami?

Przede wszystkim Cześć Dobrze że jesteś, miło Cię ponownie czytać

O kurde. Nic się nie zgadza Ja to przeciwieństwo tego Pana, na obrazku. Ale dzięki , poprawilaś mi humor

Hit Piesza pielgrzymka?