eRCe

Zabawne. Jedni myślą, że jestem młodszy, a inni, że starszy niż jestem.

Jestem z kwietnia 1991 roku.

9-10 latek myśli w sposób schematu o tak zawiłych tematach, dokładnie. Choć wielu ekspertów podziela argument, że USA są zdecydowanie najbliższym bytem politycznym do imperium we współczesnych czasach, co nie znaczy, że nim są, lecz pewne jego aspekty przypominają. To nadal republika, choć z wielkimi wadami systemowymi, coraz mocniej się uwypuklającymi.

Rozwinął, ale w obszarze informatyki, komputerów, które uwielbiam. W polityce - jako drodze kariery, sposobie na życie, byłbym skazany na marginalne poparcie z moimi poglądami, choć ogromne wzrosty partii mocno prawicowych w Europie wyznaczają nowy trend i być może nową epokę w polityce. Niemniej wtedy, gdy zaczynałem się zastanawiać gdzie iść, moje poglądy były mocno w defensywie, na korzyść np palikociarstwa.

Dziecięcy umysł wyciąga wnioski w swoim tempie, a tak ogromne wydarzenie niewątpliwie dawało do myślenia, jak wszystkie media w Europie, (wtedy w formacie satelitarnym FTA w Polsce odbieraliśmy też BBC World na platformie Canal+), cała medialna narracja przez miesiące była podporządkowana wydarzeniom z USA. Bardzo szybko USA też politycznie zmobilizowało Europę do współudziału w operacjach na Bliskim Wschodzie - w tym debiutującą nie tak dawno w formacie NATO Polskę. Dla młodego umysły to był jasny pokaz wpływów i potęgi, mocarstwowości. USA już nie były postrzegane przeze mnie jako hegemon popkulturowy, ale też namacalnie polityczny i militarny, jak ten Rzym o którym czytałem w magazynach dla dzieci i młodzieży.

Rzym to było imperium, które swoje wpływy rozciągało bardzo szeroko, stąd słynny rzymski orzeł dwugłowy - rozciągający wzrok na wschód i zachód. Analogicznie współczesne USA, choć formalnie nie są imperium, oraz są w fazie osłabienia i regresu politycznego i społecznego, to nadal mają bardzo duży wpływ na świat, nieporównywalnie większy niż jakiekolwiek inne współczesne państwo - niedawny przypadek Grenlandii. Ameryka chce mieć wpływy tam i mimo protestów, fali oburzenia i moralnego uniesienia w Europie, to i tak finalnie dostaje, tyle. To jest właśnie przykład tej "rzymskości".

Nie, społeczeństwo jeszcze nie jest gotowe na moje poglądy xD

Nie wiem czy pamiętacie, ale był coś takiego, takie czasopisma dla dzieci, zbierało się je w segregatory i one były chyba dwutygodnikami... Odkrywanie Świata z Wally'm... Wally odkrywa świat, czy coś takiego. Byłem zafascynowany tymi magazynami. Co wydanie to był inny motyw przewodni, Starożytny Egipt, Grecja, Rzym, rewolucja przemysłowa, wielkie odkrycia... Ktokolwiek wtedy opracowywał te magazyny, wielki szacunek, bo w przystępny sposób edukowali moje pokolenie po stokroć lepiej niż szkoła, te gazetki były pięknie ilustrowane, przystępnie opisywane, często pod postacią komiksów, łamigłówek. itp.

Z jakiegoś powodu nauczycielka mi powtarzała, że mam zadatki na polityka

Bawiłem się z koleżanką w jej domu, jej domkiem dla lalek w napad dinozaurów.. xD Ona chciała bawić się w rodzinę, ale ja wolałem to, ewentualnie akcję ratunkową komandosów, którą z kolei ona nie chciała, więc pozostał napad dinozaurów. Potem Mama mnie odebrała i pamiętam, że wchodząc do domu już w salonie w telewizorze były przerwane wszystkie programy, na ekranie była Pieńkowska a za nią plansza z wielkim napisem TERROR!. Kolejne dwa dni dokładnie tak wyglądały, nie było nic w telewizorze, prócz pasma informacyjnego opisującego to wydarzenie. Wtedy jako młody chłopiec pierwszy raz odczułem, że USA to współczesny Rzym, a Europa jego satelity. A drugi wniosek jaki odczułem, to jak dużym problemem jest Islam i w istocie, to był dopiero początek, zarzewie wielkiego starcia cywilizacyjnego, naszej kultury i wartości vs ich dla tej epoki w której przyszło nam żyć.

Szczerze? Bez ironii, bujd i pierdzielamento? Wierzę w Boga. Szczere przekonanie, że Bóg jest i że jestem, jak my wszyscy, przeznaczony do lepszego, doskonalszego życia niż na tym łez padole, daje autentyczną siłę, nadzieję, sens, a często i radość z życia.

Skejty były bardzo modne też za moich czasów. Tony Hawks, punk-rock i te klimaty...

Szkut to jak szkrab Studzienna to zimne nóżki Nakastlik to nocna szafka Rajka to nawet nie wiem jak to przetłumaczyć... Ale ta jedna linia na polu, gdzie są zasadzone np ziemniaki. ... Jeszcze cumelek mi się przypomniał - smoczek dla dziecka xD

A u nas laczki się mówi... Stąd w serialu Świat Według Kiepskich jest tyle kwestii o laczkach.

Jak jadę do Brata na Podkarpacie, to jest sporo takich słówek, że oni coś mówią, a ja nie wiem OCB bo u nas jest na to inne sformułowanie, a u nich inne. Szkut, studzienna, motyka, nakastlik, rajka.

Ja byłem z tych co przypominali zaraz po szkole, a potem niech się dzieje

Pociechy też się szykuje, to można przeżywać nawet kilkakrotnie w życiu powrót do szkoły

Plecaki, tornistry, piórniki, kredki, bloki rysunkowe, książki, zeszyty? Już wyszykowaliście się na pierwsze lekcje jutro po apelach? ;)

Bicu, albo Narcyz, którzy trollują Byczego. Stawiam na jednego z nich.

Ja polecam porównać doktrynę Prawosławia i Katolicyzmu i zestawić to z Protestantyzmem. Dwa kościoły które rozdzieliły się o wiele wcześniej niż protestanci, wszak istniało jeszcze Bizancjum, a doktrynalnie, to w co wierzymy, jakie mamy sakramenty, prawdy wiary, łączy nas ogrom, a dzielą detale... Nie ma lepszego łamacza argumentu na to, że KK coś sobie dodał, dopisał itp... Bo byliśmy i jesteśmy w schizmie, a przes stulecia w jawnej wrogości byliśmy z Ortodoksją a doktrynalnie jesteśmy tak blisko, że toczymy rozmowy o zjednoczeniu... Także skoro tak wiele nas łączy, mimo tylu lat od podziału to pomyśl... To się kompletnie kupy nie trzyma co piszesz... Kolejny potężny argument to list do Syrmyneńczyków napisany przez św. Ignacego Antiocheńskiego ok. 110 roku n.e - jest to bezpośredni uczeń apostołów, tych którzy żyli, jedli i podróżowali z Chrystusem - przeczytaj jak bardzo jest on katolicki w swoim przekazie - nikt poważny nie podważa jego autentyczności - serio zapraszam do lektury, bowiem jest to koronny argument jak my i prawosławni zachowaliśmy pięknie całą 2000 letnią doktrynę i przekaz. Ten list już nie jednego protestanta złamał, bo tak wybitnie jest katolicki. Protestancka teoria o dopisaniu, zmienieniu itp kompletnie się rozsypuje jak zestawisz w to co wierzą Katolicy, Prawosławni, Koptowie, kościoły Aramejskie - jak ogrom doktryn jest albo takie samo, albo bardzo bliskie sobie, a różnice to detale, m.in. jak rozumiemy unię Trójcy Świętej. Filioque - ale to są absolutne detale.

To też tak raz miałem, że pod poduszką były klocki lego wymarzone. Ale rok wcześniej się dziadek przebrał, tylko jednego rodzice nie wzięli pod uwagę - dzieci mają wyobraźnię, więc czemu ów Mikołaj mówi z lekkim francuskim akcentem - jak dziadek xD Dziadek z rodzicami przed wojną emigrowali za pracą w kopalnii do Francji, na południe i tam chodził do szkoły, więc miał akcent

Ja się szybko zorientowałem, bo zbyt podobny głos miał do dziadka... także 5 lat i już wyczułem podpuchę.

Opowiem wam anegdotkę z mojego dzieciństwa, jeśli nie macie nic przeciwko. Wracając ze szkoły (wczesna podstawówka) zauważyłem plakaty na ulicach z reklamami, że w sobotę będzie cyrk w mieście i będzie goryl występował... To mocno pobudziło moją dziecięcą fantazję - zobaczyć prawdziwego, tresowanego goryla - wow! Namówiłem Mamę i udaliśmy się w sobotnie popołudnie na ten "show". Ekscytacja sięgała zenitu, wraz z rozwojem pokazów. Chodzenie po linie, klauny, rzucanie nożami z zawiązanymi oczami w przywiązanego do koła asystenta... No i zbliża się ten kulminacyjny i reklamowany hucznie moment - ma być goryl... Goryl to był po prostu przebrany chłop w średniej jakości, liniejący strój...

Przeczytaj proszę kiedyś Nowy Testament od dechy do dechy, łącznie z listami Św. Pawła, a jak cię wciągnie to i Księgę Rodzaju, Wyjścia, Izajasza - gdzie 1:1 zapowiedź przyjścia Chrystusa się znajduje i to w taki sposób, że jeżą się na karku włosy. Piszę ci szczerze: czytając to wszystko wręcz trudno o inną refleksję będąc intelektualnie szczerym, że Katolicy i Prawosławni nic nie wymyślili, a zachowali nauki Chrystusa i pierwszych apostołów.

Po prostu zaufaj Chrystusowi. On zna każdą twoją myśl, każda słabość, każdy ból, smutek, niepokój. Nic nie ukryjesz, a i tak kocha cię takiego jakim jesteś. Nie traktuj spowiedzi jako akt pruskiej dyscypliny, gdzie wszystko musisz jak na apelu, gdzie każda pomyłka to kara, nie - spowiedź to jest akt miłości, wybaczenia i pojednania się. Jezus mówi jasno do apostołów - macie przebaczać, darować winy, tak długo jak winny żałuje, nie siedem razy, a 77 razy - to przenośnia oznaczająca, że bez limitu. Jeżeli zapomnisz grzech, nie zataisz, ale nieświadomie zapomnisz - winy są darowane, Chrystus nie chce byś cierpiał, by spowiedź była męką, Chrystus chce byś wyrzucił z siebie ciężar win i tyle. Choćbyś i co pół roku wracał z tymi samymi grzechami, jeśli choć podjąłeś próbę walki z nimi, ale upadłeś po raz n-ty, BÓG cię przyjmuje i wybacza, tak długo jak żałujesz - to nie ma dyskusji. Żałujesz, masz wybaczone - spowiedź to nie akt poniżenia, a miłości, chęć dania ci szansy, chęć dania ci komunii Św. unii z Bogiem. Następnym razem idąc do spowiedzi idź z przekonaniem, że idziesz po Bożą miłość. Bóg zna każdą twą myśl i twoje serce, kocha cię pomimo twoich słabości, Bóg cię akceptuje, bo jest Ojcem, cierpliwym, spokojnym, czekającym i chcącym wyłącznie twojego szczęścia- pamiętaj o tym. Spowiadaj się szczerze, szczerze żałuj i nie zadręczaj się zbyt mocno, że grzech wraca - tacy jesteśmy, żałujesz, chciałeś poprawy - masz darowane w sakramencie spowiedzi.