Skocz do zawartości
Nerwica.com

Prince of darkness

Użytkownik
  • Postów

    447
  • Dołączył

Treść opublikowana przez Prince of darkness

  1. Zachodniopomorskie Jezioro na literę M?
  2. Niby żyję ale tak jakbym nie żył.
  3. Kalisz Zwierzę na literę T
  4. Mi już jest wszystko jedno. Niech każdy robi, co uważa za stosowne jeżeli nie jest to niezgodne z prawem.
  5. Yyy, bo go wybrali i koniec jego kadencji wypada w 2027 roku. A po Blatterze nikogo korupcja w FIFA nie dziwi?
  6. Sędzia katastrofa to mnie akurat po nominacji nie zdziwiło. Hiszpania chciała grać w piłkę. Argentyna bić na gołe pieści. Zasłużenie po bezbarwnym widowisku wygrała Hiszpania, która straciła w całym turnieju tylko jedną bramkę.
  7. On nadal odczuwa zmęczenia po szalonych latach 70 -tych
  8. Wyspany to na pewno. Za chwilę pewnie najedzony.
  9. A tak mocno średnio. Głowa mnie bolała i mam mocny spadek energii.
  10. Zastanawiam się po co tu jeszcze jestem. I zero konstruktywnych wniosków.
  11. Zalety: brak Wady: nieskończona ilość
  12. Wygra Argentyna Łysy nie bez powodu kazał Collinie tego złodzieja Vincica delegować do sędziowania. Z drugiej strony ta sama narodowość, co żona Trumpa i Przewodniczącego UEFA. Sprytny ruch i ukłon tak, aby za bardzo się Europa nie burzyła i Łysy miał szansę w następnych wyborach za rok. A tak poważnie niech wygra lepsza drużyna obie grały football, który mi się podobał.
  13. Mówi się "oczy niebieskie życie krolewskie". Mam akurat tutaj przegolone na starcie. Widać wszystko po pewnych substancjach średnicę nie reagują na światło i są cieniutkie jak szpilki. A po innych szerokie jak jezioro Bajkał. Po alkoholu i roślinach też widać, bo czerwone
  14. Moim zdaniem tak. Ładne buty potrafią podkreślić całą stylizację. Natomiast chyba nie warto kierować się ulepszeniem stylizacji kosztem wygody. Obuwie powinno być tak dobrane, aby czuć się dobrze. Reasumując tak jak napisałem powyżej.
  15. Jeżeli dobrze zrozumiałem to masz na myśli kogoś dla Ciebie ważnego. Oczywiście trzeba pewne rzeczy rozgraniczyć. Nie da się postępować jednowymiarowo. To by było zbyt powierzchowne. Skupianie uwagi na wszystkich to tak naprawdę na nikim. I chyba nie będzie zbytnim nadużyciem, że pewien krąg ludzi jest dla każdego najważniejszy. Dlatego przypatrujemy się osobom kluczowym w naszym życiu, ponieważ zależy nam na nich jak i mamy wobec nich jakieś oczekiwania. Pozostali jakby to źle nie zabrzmiało z racji braku oddziaływania na nas nie maja znaczenia chyba, że kurtuazyjne jako element trzeciego planu naszej wędrówki. Można wysnuć dość logiczny wniosek, że nawet fizycznie poznanie ponad 8 miliardów ludzi byłoby problematyczne - taka lekka dygresja i pytanie retoryczne. U mnie przełom końca szkoły podstawowej, a początkiem gimnazjum. Tutaj pole do interpretacji jest bardzo szerokie. Moim zdaniem do takich zachowań można zaliczyć: - brak spójności między słowami, a czynami. Jedno robisz, a drugie mówisz; - stawianie własnego interesu ponad lojalność według własnego upodobania; - ktoś łatwo zdradza innych, obgaduje ich lub zmienia zdanie zależnie od korzyści; - pojawiają się drobne sygnały sugerujące manipulację, nieszczerość lub instrumentalne traktowanie ludzi; - osoba nie została jeszcze poddana próbie lojalności, więc świadomie wstrzymujesz się z pełnym zaufaniem. Z pewnością pewne elementy się pojawiają.
  16. Trafiłaś. W momencie kiedy pisałem to pierwsza jaka mi przyszła na myśl. Tutaj można posłużyć się innym przykładem od wyboru do koloru. Tak na szybko FSB, GRU, BND, CIA, MI6 - tutaj już pojawia się cyferka Dziękuję za miłe słowa @Krejzi1 dziękuję bardzo
  17. Niestety, tak. Kiedyś byłem bardzo naiwny. Wierzyłem, że świat i ludzie są z natury dobrzy, a zło jest jedynie wyjątkiem od reguły. Wydawało mi się, że pod każdą, nawet najgrubszą warstwą pozorów, zawsze tli się choćby najmniejsza iskra dobra. Pewnego dnia ta wiara pękła. Z chłopca, który widział w ludziach przede wszystkim dobro, stałem się kimś, kto odruchowo analizuje motywy, szuka drugiego dna i z podejrzliwością przygląda się ludzkim intencjom. Żartobliwie można powiedzieć, że zmieniłem się w śledczego rodem z każdej formacji o trzyliterowym skrócie. Tak, ufałem ludziom. Byłem przekonany, że dobro jest ich naturalnym stanem, a zło jedynie chwilowym odstępstwem. Moje największe rozczarowanie nie wynikało z samego faktu, że zostałem oszukany. Nie chodzi przecież o szkolne psikusy czy podkradanie kanapek. Chodziło o moment, w którym zrozumiałem mechanizmy rządzące tym światem - to, jak często interes okazuje się silniejszy od lojalności, a wygoda ważniejsza od zasad. Paradoks polega na tym, że nie odczuwam satysfakcji z posiadania racji. Wręcz przeciwnie. Czasami, gdy słyszę, jak ktoś bezgranicznie zachwyca się drugą osobą, proszę jedynie o cierpliwość. Mówię, aby poczekał do chwili, gdy lojalność tej osoby zostanie wystawiona na próbę, bo dopiero wtedy poznaje się człowieka. Zdarza się również, że już wcześniej dostrzegam sygnały ostrzegawcze - drobne cechy charakteru, które w moich oczach zapalają czerwoną lampkę. Nie wydaję jednak wyroków po jednym dniu ani po tygodniu. Czas mija, czasem nawet lata, aż w końcu wracają do mnie ci sami ludzie i mówią: „Miałeś rację. Ostrzegałeś mnie, ale nie chciałem słuchać”. Czy daje mi to poczucie zwycięstwa? Nie. To raczej gorzka świadomość, że świat po raz kolejny potwierdził regułę, której bardzo chciałbym, aby nie było. Pozostaje więc pytanie: czy życie bez bezgranicznego zaufania jest lepsze? Uważam, że nie. Jest jedynie bezpieczniejsze. Ograniczone zaufanie zmniejsza ryzyko rozczarowania, ale jednocześnie odbiera coś niezwykle cennego - możliwość przeżywania relacji w pełni. Im wyższy mur budujemy wokół siebie, tym trudniej nas zranić, lecz jednocześnie coraz trudniej komukolwiek naprawdę do nas dotrzeć. Bezpieczeństwo ma swoją cenę, a często jest nią samotność. Być może właśnie dlatego najrozsądniejszą postawą nie jest ani naiwna wiara w ludzi, ani całkowity cynizm. Mądrość polega raczej na zachowaniu równowagi - na gotowości do zaufania, ale bez rezygnowania z rozsądku. Jak głosi stara rosyjska dewiza: „доверяй, но проверяй” - „ufaj, ale sprawdzaj”. Wydaje mi się, że te trzy słowa najlepiej oddają odpowiedź na pytanie postawione przez Autora. Nie każą rezygnować z wiary w ludzi, lecz przypominają, że zaufanie nie powinno oznaczać ślepoty.
  18. IQ może i by mnie do tego upoważniało 5 chorób temu heh. Tak lubię wodę, a pływać niby umiem. Nie utonę to na pewno
  19. Takiej reklamy jeszcze nie dostałem heh. A do Mensy nie aplikowałem może by mnie przyjęli
  20. Tygrys mięso musi jeść. Bez mięsa to ledwie podje, a się nie naje
×