linka

PMS

dzidzius22, nie obraź się, ale po tym co napisałaś nie chciałbym cię poznać ....jak można tak dręczyć zwierzęta....kopnąć psa....rzucić kotem....dla mnie to nie do przyjęcia.

pizzacanto, może i dopuszczamy, ale nie wiem jak reszta, ja mam większe problemy niż dociekanie swojego nieróbstwa i lenistwa, to akurat nie jest największy problem związany z moją nerwicą i depresą - bo matka natura obdarzyłą mnie obydwoma chorobami.....więc staram się zachęcić do wypełniania obowiązków ( co na studiach nie jest łatwe) i idę dalej.

pizzacanto, ludzi jest masa, tylko większość ( w tym ja) nie doszukujemy się w tym głębszego sensu, nie chce sie: a)z powodu depresji b)z powodu lenistwa c) z powodu wrodzonej prokrastynacji Ot i tyle.

Eric, po pierwsze, do psychiatry nie potrzeba żadnego skierowania, poradnie zdrowia psychicznego przyjmują na NFZ. Idziesz, rejestrujesz sie i zapisujesz na wizytę - bez skierowania i bez kasy.

pizzacanto, na forum nie ma "specjalistów" znaczy ani psychologów ani psychiatrów.

aneczkaa, pewnie, że są lekarstwa, tylko trzeba się wybrać do lekarza,nie do ogólnego. Idź do psychiatry, powiedz mu co się dzieje, napewno da coś uspokajającego a nie koniecznie usypiającego. Zawsze też możesz iść do psychologa - może uda się wyeliminować te ataki psychoterapią.

Forum to nie jest miejsce na reklamy.

Eric, ale jak narazie to sam tak uważasz ...............Ty nie masz objawów choroby psychicznej tylko zaburzeń, a to jest zupełnie co innego, a może rodzice bardziej będą się martwić o twoje zdrowie ni o to co ludzie powiedzą, daj im szansę.......nie koniecznie odrazu uznają cię za psychopatę, bez przesady....w ich czasach też ludzie chorowali na nerwice, depresje, dużo się o tym teraz mówi......porozmawiaj najpierw z tym rodzicem z którym masz lepszy kontakt a potem wyszukaj poradnię psychologiczną dla dzieci i młodzieży i udaj się na konsultacje z psychologiem, być może będzie potrzebna też wizyta u psychiatry ale to narazie nic nie wiadomo. Tryzmaj się.

zdesperowany1, aa to jeśłi tak, to jak najbardziej lepiej jest powiedzieć na co źle reagujesz, wtedy łatwiej będzie dobrać lek. True.

Hmm jeśli chodzi o wpływ braku wytrysku na zdrowie fizyczne - to chyba takowego nie odnotowano. W sensie - nie umrzesz od tego napewno i nie uszkodzi to twojego....no

Ja się np orientuję w tym, że trzeba iść do lekarza i poprosić o coś na uspokojenie......bo rozwodzenie się o tym na forum niestety nie pomoze, to raz a dwa, chyba jednak lekarze mają troszku więcej wiedzy i dostaniesz to co on będzie uważał za najlepszy lek, a nie to co byś chciał. Także - jedyna rada - idź do psychiatry po receptę, albo zmień lek przeciwdepresyjny.

Adaś2222, a co ma piernik do wiatraka?? Nie otwiera się cudzej poczty, czy to klasycznej czy emaila, nie grzebie się po telefonie, nie pod-słu-chu-je rozmów...poprostu nie i koniec, to są prywatne wiadomości które mają konkretnego adresata. Dorośłi dojrzali ludzie ze sobą ROZMAWIAJĄ..... To, ze ludzie są po ślubie nie znaczy, że teraz żadne z nich nie ma prawa do prywatnych spraw... Zaś żona czy mąż mówią współmałżonkowi gdzie idą dlatego że gdyby się coś stało, żeby wiedzieć gdzie ich szukać itd....a nie dlatego, że mąż czy żona musi wiedzieć, ma takie prawo wiedzieć gdzie przebywa ta druga osoba....

Adaś2222, słuchaj, to, że masz koleżankę która jest bardzo "otwarta na propozycje" nie znaczy, że wszystkie dziewczyny się kur**ą Ps. Poza tym, słuchaj to, że kładziesz łapska na obcych udach też jest twoim zdaniem ok? Hmm ja bym cię już na miejscu twojej dziewczyny zaczeła śledzić...bo wiadomo co tam z koleżanką wyprawiasz?

stefi, bo zaraz wyjdzie, że mam nerwicę bo: jem mięso, mam kontakt z chemikaliami, ubieram skórzane buty

Adaś2222, a jak spotyka się z koleżanką codziennie w pracy i wysyła do niej maile i smsy - to co? Pewnie jest lesbijką i zdradza męża tak? Poza tym, tak głębiej, jeśłi jedna osoba w związku tak bardzo łakie kontaktu z kimś innym a nie z mężem (choćby na wygadanie się, znaczy, znalała kogoś kto ją poprostu rozumie) to moze nalezys ię zastanowić co jest nie tak w małżeństwie.....

To chyba kompletnie nie rozumiesz podpisu

Adaś2222 nie miałam na celu rugania...tylko wytłumaczenie jak to wygląda z mojej strony, pewnie, że mozna być zazdrosnym, a nawet czasem trzeba ale przekraczanie granic może zniszczyć zaufanie tak bardzo, ze nie będzie mozłiwości odbudowania go......

Adaś2222, tłumaczę po raz kolejny takim zachowaniem moąna doprowadzić tylko i wyłącznie do całkowitego braku zaufania.....to nie jest ktoś tam tylko jego żona, jak dotąd nie zrobiła absolutnie nic żeby ją miał prawo podejrzewać....absolutnie nic........to co piszesz, nadaje się do konsultacji z psychologuiem i jest absolutnie destruktywnym zachowaniem, w takli sposób NIGDY nie stworzy się normalnego zdrowego związku opierającego się na szczerości i zaufaniu. Twoja sprawa Adaś2222, co jak rozwiązujesz problemy w związku, ja od 8 lat jestem w stałym związku i nawet raz mi do głowy nie przyszło, zeby przeglądać pocztę mojego chłopaka tak samo on nigdy mnie nie inwigilował...a oboje mamy i kolegów i koleżanki, wspólnych znajomych ale nie tylko......dla mnie to paranoja........a chłopaka który stosowałby takie metody jak Ty posłałbym w diabły bez możliwości powrotu....

Adaś2222, Ty mu radzisz jak ma doprowadzić do rozwodu....litości...... pawelc118, a Ty swoją zazdrością do takiej zdrady doprowadzić w końcu mozesz.....porozmawiaj z nią na spokojnie, zapewnij ją, że ją kochasz, spytaj się, bez wrzasków i krzyków, śledzenia, grzebania w telefonie, mailach - czy to tylko kolega....a jeśli tak. To jest twój problem który musisz opanować.....może wizyta w poradni małżeńskiej, u psychologa....... ps. TY nie masz koleżanek? Z którymi rozmawiasz, wysyłasz smsy? Ona nigdy nie miała kolegów?

Gocha coż by ci tu życzyć, jak już masz i zdrowie i miłość , no to, żeby w twoim życiu zawsze było dużo miłosci, szczęścia, zdrowia, radości

Zaczęłabym od wizyty u prawnika i podjęcia krokó w celu ubezwłasnowolnienia mamy - ja wiem, że źle to brzmi, ale jak czytam twojego posta to tylko to mi się nasuwa na myśl. Ewentualnie najlepiej jak znajdziesz jakieś stowarzyszenie osób chorych na schizofreniuę, grupę wsparcia dla ich krewnych ( poszukaj przy oddziałach szpitanych) albo w internecie - oni mają doświadczenie w takich sprawach to może coś podpowiedzą.

ŻE JAK? ŻE CO PROSZĘ?

Mister94, ależ nic w tym dziwnego, szkoda, ze nikt ci wczesniej nie powiedział jak to będzie, terapia ma odgrzebać rany które co jakiś czas się owterają i sączy się z nich jad (nerwica, depresja itp), po to, żeby je oczyścić , zdezynfekować i zaszyć - myślisz, że to przyjemne? Otóż niestety nie, trzeba opowiadać o wszystkim co chowamy bardzo głęboko, czasem sesje są bardzo bardzo trudne, wyzwalają masę negatywnych emocji właśnie po to żeby je z siebie wyrzucić, ból, strach, pogorszenie nastroju - wszystko to prowadzi do powolnego procesu leczenia....nic łatwo nie przyjdzie.

magdalenabmw, Korba pisała o "Bękartach wojny" a nie o "Bękartach diabła".....