Rebelia

Ej wiecie co, ja nawet jak mam dzień wolny to nie umiem tak poleżeć i robić nic. Nie umiem się opjerdalać. O borze, to straszne

NN4V, no to ok, czasem mam wrażenie, że opisuję coś i za bardzo miotam się w określeniach.

Zbyt często z góry pojawia się taka diagnoza, gdy tylko psycholog słyszy o rodzicach alkoholikach. Ja też miałem ojca alkoholika, ale nie mam typowych objawów dda. Co nie zmienia faktu, że dzieci D.A., szczególnie płci żeńskiej moim zdaniem, często mają zaskakująco podobny, nietypowy zestaw cech charakteru. O, to to. W sumie się zgadzam. U mnie pełnego pakietu tych cech też nie ma, ale charaktery bywają dziwne. Jest czy nie ma dda, whatever, to dla mnie i tak można podpiąć pod inne zaburzenia. I ogólnie cała ta spina czy syndrom istnieje czy nie trochę mnie brechta.

blah!, łapiesz za słowa dla mnie to przypał trochę nie znać swojej historii. A wiedza uniwersalna to czym jest według Ciebie? Matma? Fizyka? Bo historii nie da się do poziomu uniwersalnego sprowadzić. Humanistycznych przedmiotów ogólnie rzecz biorąc.

No to widzicie się dzisiaj czy nie?

Tzn w czasach mojej podstawówki obowiązkowo wszyscy uczyliśmy się regionalnej historii i takich tam. Uważam, że nadal tak powinno być, niezależnie od regionu

blah!, *Monika*, mówicie o jakichś zajęciach o regionalnej historii itp?

Aranjani, za późno, złożyłam wniosek. (ale mogę go wycofać w zamian za jakieś dobre bonusy, to nie łapówka, to biznes)

Uuuu już jakieś mafijne spotkania.

Przyjaciele to nie bratnie dusze. Dla mnie bratnia dusza to takie połączenie mózgowo-emocjonalne, którego nie wytworzysz sobie z przyjacielem, to coś więcej niż przyjaźń. Czy mam? Nie.

abrakadabra xx, koniecznie spróbuj. A wiara ma to do siebie, że lubi wracać. Nic straconego.

noszila, nie, szkoda gadać i wyrzygiwać się na forum. Ale żeby rozwiać wątpliwości, nie miało to nic wspólnego z kontrolowaniem czy tam jakimiś typowymi kwiatkami z serialu dda. Widzisz, ja albo za szybko się angażuję albo za szybko poddaję. I spisuję na straty wszystko. Trochę mi się mix tych dwóch wytworzył, minimalne zaangażowanie i spisanie na straty bardzo szybko. Nie wiem, czy to w miarę klarowne co piszę

abrakadabra xx, jak dla mnie to masz prawo być przytłoczony ilością lekarzy i ciągłych zmian + zwiecha przez brak powodzenia, ale to też nie powód, żeby się kompletnie poddawać. Są dobrzy specjaliści, polecam research i jeszcze próbować, bo za jakiś czas możesz sobie pluć w brodę, że miałeś możliwość, a nie spóbowałeś. A możliwości są ogromne. Tak czy inaczej, miesiąc terapii i dezercja to za krótko. Po miechu efekty są małe lub niezauważalne, musiałbyś trafić gdzieś na dłużej. No i początki terapii zawsze są słabe i negujesz sens bywania u terapeuty, dopiero po jakimś dłuższym czasie masz te pierwsze, w sumie namacalne efekty.

Samotność samotnością, kwestia, która jest dość nurtująca w wielu przypadkach to też "wybieranie" sobie tych osób, z którymi jesteśmy w stanie potencjalnie stworzyć związki. Czasem to te wybory jeszcze bardziej paradoksalnie pogłębiają samotność, bo po 100 człowieku z kanonu psycho zaburzony czujesz, że może ta samotność to faktycznie jedyna droga, którą przyszło ci podążać.

blah!, jebac wasze diety!!!!!!!!1111111

pinda, jeśli tylko masz takie życzenie to specjalnie dla Ciebie zobaczę co da się zrobić

pinda, juz jestes moja idolka

Absinthe, póki co słabo;) pinda, yolo, ile aktywności, moją ostatnią jest podnoszenie pucharów z różnymi formami napojów wysokoprocentowych, to się chyba nie liczy, co?

Cześć, co tam jak tam?

No hej

Znów mi nie wyszło coś ;p chyba się poddaję już. :)

blah!, a ok, myślałam, że chodzi Ci o ilość postów ale ankiety też możesz pozakładać

magnolia84, hola! nie ganiam, nie ganiam. powoli stapiam się z kanapą, nie chce mi się ruszyć

pozakładaj trochę ankiet