Mój ojciec był alkoholikiem. Pił 40 lat.
Pił najczęściej wóde 0,7l dwa razy dziennie z gwinta. Mówił, że pije bo lubi i nie przestanie. Znęcał się nad nami ( siostra, brat, mama) psychicznie i fizycznie.
W początkowych latach pił w pubie i wszystkim stawiał. Z biegiem lat pił sam w domu. Wyrzucili go z pracy. Później przewrócił się i złamał biodro w dwóch miejscach. Cierpiał.
Całe życie modliłam się, żeby umierał w cierpieniach. I stało się. Zmarł w marcu zeszłego roku bo się zabił. Po prostu mi ulżyło. Czynnik stresogenny się wyeliminował, śmieci same się wyniosły.
Sama pije baaardzo rzadko. Jak jestem całą rodziną na działce, albo u siostry na okoliczne święta typu Wigilia, urodziny.
Mi naprawdę niewiele trzeba, żeby wprowadzić się w stan upojenia alkoholowego.
Znajomych takich bliskich to mam koleżanke z czasów szkolnych. To były czasy. Łaziłyśmy po wszystkich krakowskich klubach i piłyśmy alkohol w autobusie. Było super. Ale już długo u niej nie byłam po tym jak okazało się, że jest biseksualna i stwierdziła, że mnie kocha, mimo, że jest w długoletnim związku.
Alkohol jest dla ludzi, ale widzących umiar i rozsądek.
Amen.