monk.2000

A ja myślę, że marzenia nie zawsze są takie złe. Ja czasem jak po całym dniu kładę się do łóżka, lubię sobie powyobrażać różne sytuacje, puścić wodze fantazji. Wtedy nie muszę się tak kontrolować, tylko płynę z prądem. To pomaga trochę odpocząć od ciągłego napięcia. Poza tym pocieszają mnie te wyobrażenia, bo myślę sobie, że życie nie jest takie złe i czasem może nas spotkać coś dobrego, choćby w marzeniach. No i wyobraźnia pomaga spojrzeć na wszystko z góry. To tak jakby wzlecieć ponad to wszystko.

Cześć. Ja się wezmę chyba za instalowanie gier. Mam parę na płytach. Kiedyś może będę w nie grał. No i jestem samotny, bo kot lata całymi dniami po dworze i prawie wcale nie przychodzi.

Jak sobie wyobraziłem historię to tata mi się wydał sympatyczny. Moi rodzice nie są aktualnie specjalnie opiekuńczy, mam w drugą stronę. To ja bym z nimi spędzał czas. Z kolegami stosunki się rozluźniły, z dalszą rodziną jest kiepsko. Myślę, że to fajnie, mieć rodzica, który mimo wieku myśli o swoich dzieciach. No ale co za dużo to niezdrowo. Fajnie, jakby tata znalazł swoją grupę ludzi. Jakieś koło wędkarskie, albo szachowe. Próbowałaś podrzucić tacie internet? To działa na każdego, niezależnie od wieku.

1234qwerty, a to nie wiedziałem o tym. Trochę mnie wkurza sprawa odżywiania, każdy ma jakieś swoje teorie i nie wiadomo kogo słuchać. A udało mi się parę książek tego typu odnaleźć.

Ćwiczyłem między innymi dobre przyzwyczajenia. Żeby składać ubrania, zabierać torbę jak idę na zakupy, myć naczynia, szczotkować zęby po obiedzie i to dwie minuty. Nie przekładanie kąpieli na rano, bo mi się nie chce. No i wysprzątałem pół domu. Problem w tym, że bardzo się musiałem zmuszać. Bardzo trudno zmienić przyzwyczajenia i odruchy, które wykształciły się w ciągu tych 23 lat.

Żeby być zdrowym i żeby mi coś wychodziło.

Cześć. Trochę popracowałem, a już zmęczony jestem na tydzień.

Absinthe, taka specyfika forum, że jest setki użytkowników. Trudno być w centrum. Przyzwyczaiłem się do tego. Na zlocie też tak było, że chwilę ktoś przejął inicjatywę, a potem od razu ktoś zmienił temat.

U mnie niby po staremu, jeśli chodzi o psychikę. Ale mniej siedzę przy komputerze. Kwejka i Demotywatory znam prawie na pamięć, więc trzeba było szukać jakiś nowych wrażeń. Wziąłem się za domowe gospodarowanie. Kolejnym krokiem będzie podszkolenie się w gotowaniu, znajomość podstawowej wiedzy medycznej oraz obycie w domowych środkach czyszczących, higienicznych i lekarstwach. Mam dużo pomysłów. Potem poogarniam bardziej męską dziedzinę jak majsterkowanie i techniczne zdolności przydatne w domu. Psychologiczny motyw jest taki, żeby poznać świat poza komputerem oraz mieć lepszą wizję jutra dzięki praktycznym zdolnościom. Mam 24, a często się pytam mamy albo taty, czas się usamodzielnić.

Halo! Ktoś mnie zauważył? Bo na końcu strony mnie zanotowało. Halo! Żyję!

U mnie nawet w porządku. Segreguję książki w domu. Trochę ich jest, więc mam zajęcie. Ale i tak marzę o łóżeczku i spokoju.

Wszystko przychodziło z łatwością, życie nie było stukilogramowym ciężarem. Teraz to walka.

Luktar, fajnie masz. Mi ulgę przyniosła drzemka, po powrocie z Konina. Większą przyniesie jak sobie ustabilizuję pewne życiowe sprawy. Teraz dążę do większych zdolności praktycznych. Nauczę się gospodarować w domu. Zwieńczeniem tego będzie znalezienie jakiejś pracy. Za dużo bujałem w obłokach, uciekając od obowiązków.

Blossom, cześć. :)

Mam ochotę na sen, ale jeszcze się wstrzymam.

Ostatnio omijam wątki, w których się dużo teoretyzuje na temat życia. Teraz stwierdziłem, że mogę czasem wejść, bo jakby nie było, to ciekawe. Kiedyś myślałem, że mogę być w życiu kim chcę, nawet jakimś Supermanem. Szukałem sposobów, które mi to umożliwią, sądziłem, że życie idzie w złym kierunku, bo nie jestem księciem z bajki. Łatwo można się naciąć na taki schemat przy coachingu. Wiara w nieograniczony rozwój i nie wiem jakie sukcesy. Pewnie wielu ludzi jest takich, którzy uznają swoje życie za mało znaczące, którzy myślą, że można w jakiś sposób zapewnić sobie przyklask społeczeństwa. Nadal mam ambicje, ale nie tak wygórowane oraz wiem, że nawet "ludzie sukcesu" są z tej samej gliny i mają podobne problemy.

Oglądanie harmonii przedmiotów w moim pokoju. :) Oraz ulga po dość silnym stresie. Udało mi się przetrwać trudne chwile.

Niestety na mnie nie ma jakiegoś zbawiennego wpływu, a może to i dobrze. Kręci mi się obraz, trochę jestem w takim półśnie. Bardziej mi rzeczy obojętne. Ale to kosmetyczne różnice. Nie jest to magiczny eliksir.

Mushroom, tak tylko, że piraty. Jak ktoś lubi sobie ładnie położyć na półce i nie chce mieć inwazyjnej kompresji to woli z płytek odtwarzać.

Segreguję dumę mojego pokoju, przyrządy plastyczno-kreślarskie. To moje małe hobby.

Odyn88, witam nocną porą. Psychologia to ciekawe zainteresowanie. Mnie tylko wkurzają niekiedy statystyczne badania i stwierdzenie rzeczy, które można poznać we własnym zakresie.

Witam, ostatnio robię przerwę od komputera. Poświęcam się obowiązkom domowym. Ale i tak jestem ciekawy co tutaj. Mimo, że wielu ludzi uznałoby to miejsce za jakieś toksyczne, to ja się tu dość dobrze czuję, bo nie muszę się wstydzić chociażby, że chodzę do psychologa. To bardzo ciekawe doświadczenie, po kilku latach siedzenia po 12 godzin dziennie przy komputerze, wykonywać czynności typu sprzątanie w kuchni, gotowanie, segregowanie rzeczy. Polecam. Jedzie z was ktoś na jakieś spotkanie, zlot?

Praktycznie całe dzieciństwo. Miałem różne pasje, paczkę kolegów, dobre oceny w szkole. Właściwie każdego dnia wracam do tamtych chwil. Daje mi to nadzieję, że życie nie zawsze musi być takie jak teraz. Mam czarno na białym, że życie to nie tylko ból. Wierzę, że kiedyś dane mi będzie żyć tak jak wtedy. Z takich migawek to pamiętam moją "przyjaźń" z komputerem. Jako jedynak byłem trochę materialistą i komputer dawał mi poczucie tożsamości. Przychodzili do mnie koledzy, wspólnie odkrywaliśmy wirtualne światy. Chodziłem po swoim mieście i wymieniałem się płytami. Kto miał najlepsze gry ten był na topie. Oczywiście poza komputerem istniały inne rzeczy. Wciąż się dziwie jak to możliwe, że moje życie było tak bogate we wrażenia. Teraz prowadzę spokojne życie, dążę do przewidywalności. Jestem jak ktoś kto był królem, a został niewolnikiem bez praw i tylko wspomina chwile wolności, przyjaźni.

Może wróćmy do tematu. Miałbym jakąś teorię, ale ostatnio staram się mniej teoretyzować. Na sympatii spędziłem chwilę, ale najwyraźniej miałem słaby profil, bo nikt nie odpowiadał na wiadomości. Bycie ekscentrycznym na tym portalu nie pomaga. Trzeba być stereotypowym samcem, wtedy może jest szansa.

Spodziewałem się takiego wpisu oraz tego jak będzie przyjęty. Szkolenia w sumie fajna sprawa. Tylko mi się nie chce wierzyć, że kilka godzin wykładu może zmienić czyjeś życie. Poza tym pachnie to wiedzą tajemną. Ja już nie wierzę w cudowne metody. Gdyby istniały to szybko stałyby się popularne i ludzie by pozmieniali swoje życie, każdy by wiedział jak to zrobić.