MicMic

Ej no wtf. Co to się z nią stało? @Dryagan

Czy macie taką wielką tęsknotę za idealną, nieskończenie bliską relacją z kimś, kto by był nieskończenie doskonały? Taką relacją poza czasem i przestrzenią? Mnie się czasami to włącza. Kiedyś usiłowałem to tłumić albo dewaluować jako dziecinne, słabe, czy też nieracjonalne. I jakoś się udawało z tym żyć, niby być w reakcjach z innymi itp. Ale ostatnio znowu wraca. Chyba chciałbym się z tym zmierzyć. Nie tłumiąc, nie dewaluując tej potrzeby mimo nie możliwości jej realizacji na tym łez padole.

Matematycznym geniuszem już jestem, więc chyba pisarzem ;D

Zapowiada się chujowy dzień. Zaraz mam zajęcia, a trochę nie mam siły ich prowadzić. Myśli mi krążą zupełnie gdzie indziej.

Dupa, znów czuję się okropnie.

Teraz już wszystko się robi kraftowe. Rzyg. Taki uniwersalny sposób na podniesienie ceny. Oczywiście są wyjątki.

Ehhehehehe. Wolałbym inne klasyki chyba.

Gówno nie wiem co wy macie z tymi filmami, wystarczająco syfu mam w życiu. Chociaż jak byłem w waszym wieku to chyba też takie rzeczy oglądałem. 2 girls one cup itp.

?

burżuuuj

Czy ktoś tu mówi o ssaniu pały, he?

Nos?

Kurde, ciekawe, bo ja tutaj w Warszawce mam wrażenie że wszyscy są, hepi, pełni pozytywnej energii itp. Może to inny rodzaj smutku niż mój.

No nie wiem, też często jesteś smutna.

Ty byś może poszła

Polazłem na ściankę.

Nie wiem co to, ale brzmi chujowo...

Ru Ru ruchanie.

Z czymś z dzieciństwa ci się może to kojarzyć. Wiem, że lekami tego spokoju nie osiągnę. I nawet nie chcę. Taki spokój czułem może kilka razy w życiu. To taki spokój wynikający z poczucia sensu i bycia we właściwym miejscu. Poczucia przynależności też, nie wiem. Wenla raczej na brak energii i coraz większy smutek.

Ja chyba nigdy nie czuję spokoju. Ja się zastanawiam czy wenli nie z większych na 225. Lekarz coś mi nie odpisuje. Ale na logikę, co może zrobić innego niż zwiększyć dawkę? Nic. Nie zmieni mi nagle leku. Jedyne co może jeszcze zrobić to dawki nie zwiększać, w co nie wierzę, jeśli przedstawię szczerze sytuację. Jaki jest więc sens tracić ten hajs?

Xd no nie chcesz a sam pytalas

Ale w mojej głowie.

Dzięki. A jak myślisz, to jakiej Ci najbliżej?

Znowu mnie jakaś pustka i smutek opanowały. Im intensywniej się w coś angażuje tym większe poczucie bezsensu już po. Chyba w tym momencie wyjątkowo doskwiera mi samotność. Wszyscy wydają się być trochę jak zombie. Zachowają się jakby mieli wnętrze, ale są w środku martwi. Albo są jak dzieci skupione jedynie na sobie lub potrzebujące emocjonalnej pomocy i wsparcia. Życie wydaje mi się jakąś symulacją.

Xd