Fuji

Był człowiek. Sportowiec, zdrowy tryb życia. Dziś rozmawiasz .... nie wiesz, że za kółka godzin zniknie... Patryk i światło gaśnie. Plany, marzenia, zobowiązania.... Nie ważne.... koniec. Nie ma litości. Jak to zrozumieć? Szkolenie przebiegło bezpiecznie, wszyscy żyją. Śnieg i zimno, warunki bardzo złe ale wszyscy dali radę. Ważne, że pomogłem i zadowoleni. W środku aż boli dzisiaj!

Też samotność mnie zabije jeśli nic się nie zmieni. Najgorzej być samotnym w tłumie.

Czy to wszystko na sens ? Widocznie ma skoro jeszcze tu jestem. Niedziele są ciężkie. Za dużo myśli. Wszystko się układa. Trzeba być silnym. W tym roku rezygnuję z zawodów. Może już całkowicie. Pojechałem w tamtym tygodniu i wróciłem z pucharem. Nawet nie odebrałem. Nie cieszy już nic.....

Nic .. i tak to trwa

Jednak mamy wpływ na wszystko tylko niewiele o tym wiemy. Pamiętajcie. Tworzymy naszą rzeczywistość a Bóg lub to co nim nazywamy nam pomaga. Sam się o tym przekonałem jak wydarzyło się coś co przerosło moje oczekiwania i nie mogłem w to co się stało uwierzyć. Może przez to, że nie uwierzyłem do końca to jest co jest.....? Nie wiem. Ale nasza wiedza jest malutka. Nam się wydaje, że wszystko już zostało wymyślone a to nawet nie jest początek. Najtrudniej jest usiąść i nic nie robić. Przychodzą myśli które nie powinny. Dlatego tworzę coś ciągle. Zbudowałem głośnik na bt. Nikt nie wierzy, że go zrobiłem własnymi rękami. Lecę zacharowywać się dalej.

Mamy ogromny wpływ.

Mam po co żyć. Nie mogę tak dla siebie coś zrobić. Ciągle pomagam komuś a sam jestem na szarym końcu.

No czuję się zupełnie niepotrzebny. Robię tyle różnych rzeczy... Tylko po co mam to robić.... jaki sens?

Pojechałem na te zawody. Wyprzedziłem nawet najlepszych w województwie. Czuję trochę zniesmaczenie..... Powiedziałem, że nie będę tego ciągnął dalej i jeździł. Nie mam argumentu żeby odejść a chce odejść. Nie czuję się tam potrzebny. Właściwie ogólnie nie czuję się nikomu potrzebny.

16 godzin na nogach. Ciągle w biegu i w pracy. Jak nie jedno to drugie zajęcie. Nie mogę przestać. Zwyczajnie boję się to przerwać.

Zmęczony totalnie. Nabrałem tyle zleceń. Niewiele mniej charytatywnie.... przerosło mnie to. Z tyłu rzeczy zrezygnować będzie trzeba bo nie wyrobię. Wstając rano przeraża mnie ogrom zajęć. Doba jest zbyt krótka. Kiedyś siedziałem od 5 rano do 1 w nocy. Już nie wiem co się dzieje nawet na świecie. Ale co zrobić..... chwila bezczynności i umysł płata figle. Nie ma co narzekać. Nie wolno się poddawać. W końcu po coś tu jestem. Coś mam do zrobienia na tym świecie.

Ciągle myślę. Nieustannie projektuję w głowie. Udoskonalam i wymyślam technologie. Ile eksperymentów juz zrobiłem z różnym skutkiem. Wszystko na dobrej drodze.

Coś sprzyja. Nie wiem co się dzieje. Wszystko przychodzi jak na pstryknięcie palców. Dziwne ale prawdziwe.

A dzisiaj dobrze. Samochód zatankowany na full, bujam się za firmowy fajs ile wlezie. Obiady, kolację hotele. Wywalone na wszystko. Jedynie, że tak sam jestem.... Gdyby ktoś obok siedział i porozmawiał. No tak jakoś pusto tylko w tej materii. Niby dobrze, wszystko jest a coś brakuje.... Będzie dobrze. Wiem o tym. Jeszcze tu napiszę wam, że lepiej być już nie może.

Zasadniczo to jestem na czołówce w województwie. To nie jest, że ja jestem lewus. Normalnie kryzys przechodzę bo naprawdę walczę na samym przodzie tabeli.

Nic. Widzisz, że nie masz szans przy zawodowcach. Oni trenują godzinami a ja pracyjac praktycznie wcale. Fakt, że jak wyjazd bez żadnych treningów to jest świetnie. No ale wstyd się pokazywać

To są zawody strzeleckie. Nie potrafię poprawić błędów i zaczęło się to robić stresujące. Duża presja, nerwy, parcie na wyniki. Dążę do ideału ale nie chcę już brać w tym udziału. Ciężko mi

Zrezygnowałem w tym roku z zawodów wojewódzkich. Nie chcę. Zwyczajnie w świecie mam dość. Nie będę tego robił i tyle. To nie na moje nerwy

Moje.... dziwne, jakieś lęki. Taki lęki wewnętrzny a nic się nie dzieje.

Okręty podwodne to akurat nie moja branża. Są to najbardziej zaawansowane jednostki na świecie. Promy kosmiczne i łodzie podwodne są najbardziej rozwiniętymi projektami w historii ludzkości.

Dziękuję bardzo ale naprawdę nie masz co chylić. Jestem zwykłym człowiekiem który pracuje jak każdy. To wszystko samo przyszło przez sytuację życiowe które zmusiły mnie do pewnych działań. Zagrożenie życia i okres w którym byłem miał na to wpływ. To był straszny okres. Bardzo żałowałem tych lat... jednak gdyby nie to co się stało to bym nie trafił nigdy tutaj. Za to, że się tutaj znalazłem to dziękuję Bogu każdego dnia. Jeśli dziś miałbym możliwość zacząć życie od nowa i mieć wybór to bym wybrał tak samo a nawet gorzej. Nigdy nie wiemy co nam pisane i po co to wszystko. Moje życie się zmieniło tak bardzo.... Ciężko mi samemu to wyjaśnić. Robię tak wiele rzeczy na raz i nie brak mi sił. Jakaś siła mnie tak mocno napędza, że nie wiem jak to się dzieje. Jestem zwykłym szarym nic nie znaczącym człowieczkiem który tu siedzi i czyta co napiszecie.

Trenuję sam jak i z ludźmi strzelectwo sportowe i bojowe. Jestem instruktorem i przygotowuję ludzi do egzaminów jak i zawodów. Przeprowadzam szkolenia do uprawnień w zawodzie wymagającym umiejętności posługiwania się sprzętem obronnym. Produkuję także podzespoły na linię produkcyjną do wielkiej fabryki produkującej ciężarówki. Zajmuję się naprawą jachtów i innego sprzętu pływającego. I tak to moje życie wygląda. Wypełnione zajęciami z każdej strony.

Ja pracuję od dawna po 10h. Od nowego roku robię po 8 ale co z tego jak po 15 idę do siebie i robię do 19....

Nie szalej. "Góra"Cię zatrzyma jak przesadzisz. Mnie wychamowała tak, że mało życia nie straciłem. Zacząłem przesadzać i tak to się skończyło.

Nigdy nie będzie samotny ten kto w sercu kogoś nosi.